Valpartij doorkruist ambities Luca de Rooy op WK
Er was een heel jaar naar toe geleefd. De grootste wedstrijd van het seizoen, het Wereldkampioenschap BMX, werd woensdag verreden in Denemarken. Luca de Rooy uit Zeerijp was een van de deelnemers. Onder het toeziend oog van zijn moeder Helga, broer Milan en later ook vader Raymond, moest het dan eindelijk gebeuren. De ultieme test om te kijken of de 13-jarige Noord-Groninger zich met de top van de wereld zou kunnen meten. Een valpartij in de kwartfinale was er echter de oorzaak van dat zijn titelstrijd er vroegtijdig op zat.
Na de vierde plaats op het NK en een achtste positie op het EK in Letland was men in het kamp De Rooy optimistisch gestemd. En waarom ook niet. Nadat in de voorbereidingen het riderspack was opgehaald, met daarin onder andere zijn stuurbord en een transponder die tijdens de trainingen en op de wedstrijddag zijn start- en rondetijden registreerde, kon er getraind worden met Team Nederland. Luca de Rooy was een van de maar liefst 331 Dutchies wiens naam op de deelnemerslijst prijkten. Op zaterdag reed de Riepster zeven trainingsrondjes op de BMX-baan, op zondag waren dat er vijf. De baan lag er zaterdag mooi bij, maar was op zondag wat zachter als gevolg van regenbuien. De gehele entourage was in ieder geval goed opgezet. De wedstrijddagen waren opgesplitst vanwege het grote aantal deelnemers. Luca de Rooy mocht afgelopen woensdag rijden in een veld van 173 leeftijdsgenoten uit de hele wereld. In totaal deden rijders uit 45 landen mee aan dit WK.
De kwalificatie begon met drie moto’s. In de eerste moto startte De Rooy vanaf plek zes tegen jongens uit Letland, Amerika, Aruba, Denemarken en Colombia. Hij had een echt snelle kopstart en reed stabiel naar de eerste plek. Een prachtig begin van de wedstrijddag. In de tweede moto startte hij vanaf plek drie tegen rijders uit Spanje, Duitsland, Denemarken en Oostenrijk. Ook hier was hij als eerste van de startbult en hoewel de ronde wat langzamer was vanwege de zachte baan en regen, finishte hij opnieuw als eerste. Met vertrouwen begon hij aan de derde moto, waarin hij het tegen onder andere jongens uit Nieuw-Zeeland en Colombia moest opnemen. En ook nu was hij snel weg en reed tot en met de eerste bocht op kop. Op het tweede stuk werd hij ingehaald en op het laatste stuk nogmaals. Uiteindelijk kwam hij als derde over de finish. De Rooy was niet helemaal tevreden, maar wel zeker van een plek in de zestiende finale.
De tijd van de laatste moto bepaalde daarna de volgorde waarin rijders hun startplek voor de zestiende finale mochten kiezen. Luca de Rooy mocht als zesde kiezen en nam startplek zes. Bij de start trok hij zijn voorwiel omhoog (powerwheelie) en reed na de eerste bocht als derde verder. Hij plaatste zich daarmee voor de achtste finale. Opvallend feit was dat zijn persoonlijke rondetijd de snelste van de dag was tot aan dat moment. De achtste finale was pittig en snel. De Rooy was als derde weg, maar op het eerste stuk werd hij ingehaald door een Engelse deelnemer. Hij reed vervolgens op de vierde plek en wist deze vast te houden. En opnieuw zette hij een persoonlijke toptijd neer. Tussen de achtste finale en de kwartfinale kon de Riepster uitfietsen in het parc fermé. De finalerondes volgden elkaar snel op, dus was er iemand van de bond aanwezig met een rollerbank om de rijders te ondersteunen.
En toen was er de kwartfinale. Het werd steeds spannender. Niet alleen voor zijn familie, maar ook voor de kijkers thuis die alles online konden volgen. De spanning was ook voelbaar bij Luca de Rooy zelf. Hij werd steeds zenuwachtiger, maar stond er in ieder geval. De start was redelijk. Vanaf startplek zeven, aan de buitenkant, streed hij om de plekken drie, vier en vijf. Alle jongens reden dicht bij elkaar. Een Franse rijder raakte op zeker moment uit balans, botste tegen een Zwitser die vervolgens ten val kwam. Hij sleurde de Noord-Groninger in zijn val mee. De Rooy rolde door, nog ingeklikt op zijn BMX, maar kon wel weer opstappen. Door de val moest hij achter aansluiten en finishte uiteindelijk als zevende. Daarmee kwam zijn WK tot een abrupt einde. Na afloop ging hij nog even langs de medische staf voor een check-up. Behalve een flinke deuk in zijn ego hield hij er wat schaafwonden, een pijnlijke kaak en een beurs oor aan over. Zijn helm was flink beschadigd geraakt. Een geluk bij een ongeluk was dat hij als tweede van alle Nederlandse jongens wist te eindigen. In het totaalklassement was een 28e plaats voor hem weggelegd.
