De derde positie in de eredivisie. Dat was de inzet van de wedstrijd tussen de tafeltennissers van KlimaatgroepStars uit Middelstum en Hercules uit Terborg in de Achterhoek. Halverwege de match was al duidelijk dat de ploeg van teammanager Jan Tammenga de betere van de twee was.Ze zouden het treffen met 6-1 winnen.
KlimaatgroepStars verscheen met Alexis Douin, Colin Rengers en Shuohan Men aan de start. Men (zie foto) was een week geleden winnares van het brons bij de Europese kampioenschappen voor landenteams. Voorafgaande aan de wedstrijd besteedden de Middelstummers hier aandacht aan. Jan Tammenga overhandigde de trotse speelster een bos bloemen. Alexis Douin beet de spits af namens KlimaatgroepStars. Mohammed Sohrabi werd in no-time aan de kant gezet. Colin Rengers maakte het spannender tegen Daan Sanders. De eerste vier games gingen op en neer. In de vijfde en beslissende game stond na afloop een 11-2 overwinning op het scorebord. Shuohan Men deed voor haar teamgenoten niet onder en won in drie games van Aron Sanders. Een 3-0 pauzestand derhalve.
Na de pauze was Alexis Douin ook een maatje te groot voor Daan Sanders. In de drie games spraken de cijfers voor zich. Vervolgens trad de bronzen Shuohan Men aan tegen Mohammed Sohrabi. Het zou de enige verliespartij voor KlimaatgroepStars van de middag worden. De tegenstander uit Terborg was Men steeds een stap voor en won dan ook terecht. Colin Rengers wist daarna wel raad met Aron Sanders. In drie games, waarvan twee nipt, ging de overwinning naar de speler van KlimaatgroepStars. Ook het afsluitende dubbelspel was een prooi voor de thuisploeg. In drie games wonnen Alexis Douin en Colin Rengers van Daan Sanders en Mohammed Sohrabi. Daarmee stond aan het einde van de middag een 6-1 overwinning voor KlimaatgroepStars op het scorebord.
Eersteklasser Winsum heeft aan de thuiswedstrijd tegen Drachtster Boys een remise overgehouden. Dat was inmiddels al de vierde ‘puntendeling’ voor het team van trainer Kees Pranger die, met ook nog een overwinning op zak, nog steeds ongeslagen is in de huidige competitie.
Waar menig wedstrijd naar kunstgras werd verplaatst vanwege de natte weersomstandigheden, bleek het hoofdveld van vv Winsum er goed bij te liggen. En dus werd er door Drachtster Boys als eerste afgetrapt op het Geert Reinders Sportpark. En hoe, want na precies 48 seconden scoorden de gasten na matig ingrijpen van de Winsumer defensie. Na een steekbal door het centrum kreeg Eize Jan Slump de bal mee na een blok van Hans Zwakenberg en schoot diagonaal raak: 0-1. De eerste helft kenmerkte zich vooral door de harde wind die over de lengte van het veld stond. Daardoor ontstond het eenzijdige beeld van een vv Winsum dat tegen de wind in op eigen helft stond, de zaak daar goed had georganiseerd en Drachtster Boys het balbezit liet. Die vonden de minimale voorsprong kennelijk wel goed, want echt aandringen deden de gasten niet na de snelle openingstreffer. Ze maakten evenmin gebruik van de gegeven ruimte die Winsum hen liet. Desondanks kregen ze wel meerdere kansen op een grotere voorsprong na enkele omschakelmomenten. Dit gevaar werd veelvuldig veroorzaakt door de snelle Dylan Smit. Zijn vizier stond echter niet scherp genoeg afgesteld en anders vond hij doelman Wouter Meijer wel op zijn weg.
Tijdens de onderbreking tussen de twee bedrijven werd Hans Zwakenberg vervangen door Gerbrand de Boer. Trainer Kees Pranger bracht daarmee een extra spits in het veld. De gastheren lieten na de hervatting dan ook meteen zien wat de bedoelingen waren. De jacht op de gelijkmaker was geopend en mede dankzij de rugwind kreeg het wedstrijdbeeld een heel ander aanzien. Gevaar ontstond er zeker, maar echte kansen bleven vooralsnog uit. Het was zowaar Drachtster Boys dat in de counter dacht toe te slaan. Ze kwamen er razendsnel uit en Dylan Smit wist een scoringskans te creëren. Het was Jerginio Laken die een tweede Drachtster goal wist te voorkomen. En laat hij nou net de man zijn die de bal een paar minuten later aan de andere kant wel tussen de palen door mikte. Na het veroveren van de bal vanuit een ingooi wist Chiel Danhof de bal op links bij Jerginio Laken te krijgen. Die had niet veel tijd nodig om te bedenken hoe hij dat varkentje zou wassen. Vanaf een meter of twintig mikte hij het speeltuig diagonaal in de kruising: 1-1.
De ontlading was enorm bij de Winsumers. Ze hadden in de fase daarna het duel in handen en wisten zich meerdere kansen te creëren. Een schot van Twan Ahlers was echter een te gemakkelijke prooi voor de doelman van de gasten en een knappe intikker van hem, na voorbereidend werk van Gerbrand de Boer, werd door een verdediger geblokt. Met nog een kwart wedstrijd te gaan was het duel weer in balans en ontspon zich een open slotfase waarin ook de bezoekers kansen kregen. Een schot voorlangs en een bal in het zijnet voorkwamen een Friese voorsprong. In de absolute slotfase verrichtte doelman Peters nog een knappe redding na een mooi schot richting kruising van de ingevallen Ruben Ten Hof. Aan de stand zou niets meer veranderen.
Kees Pranger (Winsum): ‘We zijn tevreden met het punt tegen dit elftal. Na die snelle tegentreffer en de tegenwind was het ons doel om met minimaal verschil de rust te halen. Het was aan Drachtster Boys te danken dat ons dit lukte. Het was mooi om te zien hoe we er in de tweede helft alles aan hebben gedaan om, na die prachtige gelijkmaker van Jerginio Laken, de wedstrijd nog te winnen. Ook al schiet ene vierde gelijkspel qua punten niet op, we zijn nog steeds niet verslagen in deze competitie en staan met zeven punten bovenaan de middenmoot. ’
De dertiende editie van de Zeemijlenloop van Delfzijl is gewonnen door Stadjer George van der Schans in een tijd van 20.54 minuten. Voor Bedumer Ben Stellingwerf waren de druiven zuur. Hij dacht de buit al binnen te hebben toen hij de finishlijn van dichtbij kon zien, maar werd op de streep nog geklopt. Brent de Vries completeerde het podium in 21.19 minuten.
Nog voordat er ook maar een meter was gelopen, werd al duidelijk dat de 900 deelnemers aan Zeemijlenloop in Delfzijl niet door de haven van Delfzijl zouden rennen. De naweeën van storm Benjamin zorgden er namelijk voor dat dit kenmerkende deel van de loop niet afgelegd kon worden. In verband met de te verwachten hoge waterstanden had het waterschap besloten om de dijkdoorgangen af te sluiten.
En dus moest de organisatie allerijl een alternatieve route zien uit te stippelen. Dat lukte te elfder ure, al was de af te leggen afstand dan ook ongeveer een kilometer korter (6,4) dan oorspronkelijk de bedoeling was. Het was niet het enige ‘obstakel’ dat overwonnen moest worden. Het weer wilde namelijk ook niet meewerken. Bij de start was het nog droog, maar halverwege het parcours trok de wind flink aan en werden de lopers op flinke slagregens getrakteerd. Ondanks de erbarmelijke omstandigheden hielden de deelnemers de moed er wel in. Onder het motto ‘verder dan het velletje gaat het water toch niet’ beten ze zich na de start op de Burgemeester Boeremalaan door het slechte weer heen om uiteindelijk doorweekt over de finish te komen. Het werd na de start al snel duidelijk dat de strijd om de zege tussen Stellingwerf en Van der Schans zou gaan. Meteen na de start liepen ze voor de grote meute uit en zagen hun voorsprong al snel oplopen. Laatstgenoemde wist vorig jaar niet verder te komen dan de derde plaats. Hij was er dus op gebrand om nu wel te winnen en bood flinke tegenstand. Het duo stevende via de Rijksweg, de Binnensingel en de kop van de Landstraat op het Molenbergplein af om bij molen Adam te finishen. Net op het moment dat de Bedumer dacht dat hij de buit binnen had en zich wat begon te ontspannen, drukte Van der Schans zijn neus toch nog iets eerder over de finishlijn en daarom mocht hij op de hoogste trede van het schavot plaats nemen. Op enige afstand volgde Brent de Vries, de kleinzoon van voormalig Fivelstreek-atlete Ineke Zuidema uit Delfzijl, die vorig jaar haar zoon Nick Zuidema zag winnen.
Uitslagen Zeemijlenloop Delfzijl Heren: George van der Schans 20.54 minuten Ben Stellingwerf 20.54 minuten Brent de Vries 21.19 minuten René Smith 21.25 minuten Julian van Dijken 21.34 minuten
Na de bekerstunt tegen WVV leverde Corenos zaterdag opnieuw een prima prestatie. Op een koud, winderig en nat sportpark Esserberg in Haren werd thuisclub Be Quick op een koude douche getrakteerd. De mannen van trainer Marco Pesiwarissa stapten na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Paulusma met een 1-2 overwinning op zak van het veld. De Roodeschoolsters kwamen er niet zonder kleerscheuren af, want in de 90e minuut kreeg Dennis Molema rood voorgehouden toen hij zich van de noodrem bediende.
De zege op eersteklasser WVV had Corenos een flinke boost gegeven. Die lijn wilden ze maar wat graag doortrekken tegen de ploeg met een rijke geschiedenis. Vanaf de eerste minuut wist Corenos druk uit te oefenen op de gastheren, die daar moeite mee hadden. Na vier minuten spelen pakte de aanvallende tactiek van de gasten al goed uit. Hoog druk zetten en zo snel mogelijk tot scoren zien te komen. Aan de linkerkant werd Joran Knot door Danelso Pesiwarissa in de diepte gestuurd. Knot legde de bal terug op Anne-Jan ten Harkel, die het leer bij de tweede paal simpel binnen kon tikken: 0-1. Na die goal liet Corenos de thuisclub wat meer komen en probeerde in de omschakeling gebruik te maken van de snelheid die er in de ploeg zit. Heel af en toe slaagde men daar ook wel in, maar het ontbrak aan de eindpass. Met de nipte voorsprong zochten beide teams de kleedkamers op.
Nadat er van doel was gewisseld bleek dat Corenos het verdedigend iets anders had neergezet., waardoor Be Quick meerdere keren genoodzaakt was om de bal op de eigen doelman terug te spelen. Net als in het eerste bedrijf lukte het de gasten ook nu om snel weer tot scoren te komen. Na een goede actie van Danelso Pesiwarissa werd de bal voor het doel van Be Quick getrokken en was het andermaal Anne-Jan ten Harkel die de bal tussen de palen door wist te krijgen: 0-2. De gastheren gingen vervolgens op zoek naar de aansluiting. Corenos liet in die fase na om al counterend de nekslag toe te dienen. Ook nu was het in de eindfase echter allemaal net te slordig.
In de 75e minuut lukte het Be Quick dan toch om dichterbij te komen via Kay Dollenkamp: 1-2. De thuisclub gooide daarna alle registers open om minimaal een punt aan het treffen over te houden. Corenos verweerde zich echter knap, hield de gelederen gesloten en streed voor elke bal. Vlak voor tijd kwamen de bezoekers met tien man te staan toen Dennis Molema zich aan een tegenstander vergreep. Arbiter Paulusma kende geen genade en stuurde de zondaar van het veld. Ook met het mannetje minder in het veld kwam Corenos echter niet meer in gevaar en dus boekten de Roodeschoolsters hun tweede overwinning van dit prille seizoen.
Marco Pesiwarissa (Corenos): ‘Dit is een mooie week voor mij en de club geworden. De winst op WVV, mijn verlenging en dan ook nog van Be Quick winnen. Ik ben van mening dat de zege helemaal terecht is. Naar verhouding hadden zij misschien meer balbezit, maar we konden aardig met hen meekomen. Ik zie ons iedere week sterker en fitter worden en merk aan de spelers dat ze al aardig aan dit niveau beginnen te wennen. Dat is een mooie ontwikkeling. Zaterdag komt koploper Groen Geel op bezoek. Ook dat wordt weer een zware kluif. We zullen er alles aan doen om er een wedstrijd van te maken, want we hebben in het verleden wel laten zien dat we tegen goede ploegen kunnen stunten.’
NEC Delfzijl is er op eigen terrein niet in geslaagd om het sterke Wildervank, de nummer twee van de ranglijst in de 3e Klasse R van het zaterdagvoetbal, de voet dwars te zetten. Het team van trainer Roy Kamps ging uiteindelijk met 2-3 onderuit.
Waar veel clubs vanwege de regenval naar kunstgras waren uitgeweken, werd het hoofdveld van de Delfzijlster club goed genoeg bevonden om er een pot voetbal op te spelen. Wildervank begon beter aan het duel dan de gastheren. Die waren duidelijk nog zoekende naar een manier om de tegenstander goed te kunnen bespelen. Veel tijd daarvoor kregen ze niet, want doelman Bas Westerhuis moest binnen tien minuten de bal al uit het net halen na een rake inzet van Joran van Zwol: 0-1. De Havenkanters kregen daarna wel meer grip op het duel en gaven weinig weg. Het was jammer dat de eindpass er op een aantal momenten niet goed genoeg uitzag om tot resultaat te komen. Toch zouden er mogelijkheden komen. Samir Ennaciri was een van de spelers die voor het doel van Wildervank opdook. Hij schoot de bal tegen de keeper aan. Voor de thee zou er niets bijzonders meer gebeuren.
Dat was na de theepauze wel zo. Quirijn Boelens en Stijn van Amstel de Vries, ingevallen voor Daniël de Boer gleden weg en vervolgens was het voor Lourens Huizing een koud kunstje om Wildervank nog een treffer te bezorgen: 0-2. NEC Delfzijl leek daarna een hele moeilijke middag tegemoet te gaan. Na een hele goede aanval uit het boekje kwam echter toch de aansluiting tot stand. Via de schijven Joost Kombrink, Cameron Waaijenberg en Stijn van Amstel De Vries kwam de bal bij Jari Slort terecht. Vervolgens leek het er op alsof Van Amstel De Vries de bal binnen liep, maar een verdediger van Wildervank zat er nog tussen en tikte de bal voldoende aan om te zorgen dat NEC Delfzijl dichterbij kwam: 1-2. De Delfzijlsters waren daarna de beter voetballende ploeg. Wildervank was vanaf dat moment alleen maar aan het tegenhouden en het wachten was op de gelijkmaker. Die zou dan ook vallen. De voorzet was van Jari Slort, het afmaken van Quirijn Boelens: 2-2. Even voor die treffer dacht Samir Ennaciri de gelijkmaker te hebben geproduceerd. Die werd volledig ten onrechte terug gevlagd en gefloten. Bij de gasten kon het eindsignaal niet snel genoeg klinken, want men was nadrukkelijk aan het wankelen.
Volledig tegen de verhouding in wisten de bezoekers echter wel weer op voorsprong te komen door een doelpunt van Ivar Hoving: 2-3. Een bittere pil voor de thuisclub, die de strijdbijl nog wilde begraven en naar mogelijkheden keek om ook deze achterstand weg te werken. De kansen waren er en het was Samir Ennaciri, die niet lekker in de wedstrijd zat, die twee keer een mogelijkheid liet liggen om in ieder geval een punt veilig te stellen. Uiteindelijk kon men bij Wildervank opgelucht doorademen. De winst werd over de streep getrokken, voor NEC Delfzijl bleef slechts het compliment over dat men goed had gespeeld. Dat levert echter geen bonuspunten op.
Roy Kamps (NEC Delfzijl): ‘We zijn misschien wat te slap begonnen, maar hebben dat heel snel weten om te draaien. We hebben karakter getoond door de achterstand weg te werken en eigenlijk moet je dan doordrukken. Dat hebben we niet gedaan. Het is dan ook erg zuur dat zij volledig tegen de verhouding in weer aan de leiding komen. Ik heb in ieder geval een goed voetballende ploeg gezien en daar kunnen we op voortborduren. Als we zo blijven spelen gaan we zeker hoog eindigen.’
Kees Pranger (44) is sinds de zomer hoofdtrainer van eersteklasser Winsum. De ploeg die na vijf competitieduels nog steeds ongeslagen is. De coach uit Leek volgde Simon Cageling op. De vader van drie kinderen, werkzaam bij de recherche, heeft het er duidelijk naar zijn zin, al reiken de ambities dan ook wel wat verder.
door Kees Bouma
Kees Pranger groeide op in Leek, de plaats waar hij na wat omzwervingen weer is teruggekeerd. Zijn vader Jaap was jarenlang een gewaardeerde kracht in het eerste team van VEV ’67. Daarna werd senior, meerdere keren zelfs, hoofdtrainer van The Knickerbockers en uiteraard van zijn geliefde vereniging. Junior ging natuurlijk ook bij VEV ’67 voetballen. Maar eerst moest het het zwemdiploma er komen, werd er een jaartje gymnastiek gedaan en uiteindelijk mocht hij dan voetballen en kreeg de clubkleuren om de schouders. Na zijn voetballoopbaan volgde het trainerschap. Dat leidde hem via SV De Heracliden, NEC Delfzijl en VEV ’67 naar FC Groningen. Daar was hij een jaar assistent bij FC Groningen O-21. Nu is hij dus weer terug op het Hogeland. Bij Winsum, de club die opvalt met de keuze voor sterke trainers. Immers, Pranger staat in een rijtje met Bert Vos, Fred de Boer en Simon Cageling. Dat zijn bepaald geen kleine voetbalschoenen om te vullen. Pranger is getrouwd, vader van drie jongens (19,16 en 11 jaar) en werkzaam bij de recherche. Op de vraag in wat voor gezin hij is opgegroeid zegt hij; ‘Vader, moeder en drie kinderen. Ik ben de oudste en heb een jongere broer en zus. Ik was blij dat ik op voetbal mocht, ik speelde al veel op straat. Mijn vader heb ik niet meer in het eerste zien voetballen. Ik heb hem wel als trainer gevolgd.’
Was je een talentvolle voetballer?
‘Ik was een middenvelder en ben verschillende keren uitgenodigd voor de KNVB- selecties, dus ik zal in mijn lichting bij de beteren hebben gehoord. Maar daar bleef het ook bij, dat zal mijn niveau wel ongeveer geweest zijn. Op mijn zestiende debuteerde ik in het eerste van VEV ’67, voor de beker tegen Hardegarijp. We verloren met 3-2. Ton Rozema was onze trainer. Ik weet nog dat de vaste telefoon ging en meneer Rozema belde met de mededeling dat ik met het eerste mee mocht. Ik bleef nog in de A – junioren spelen met een hele mooie lichting en sloot dan ’s middags vaak bij het eerste elftal aan.’
Wie was je beste trainer bij VEV ’67?
‘Mijn vader. Onder hem heb ik mijn beste voetbal laten zien. Hij wist heel goed hoe hij mij in mijn kracht kon zetten, vooral mentaal. Ik was soms mijn eigen tegenstander, vooral in mijn hoofd. Ik had daar op jonge leeftijd ondersteuning in moeten krijgen. Dan was ik een betere voetballer geworden en – nog veel belangrijker – een betere teamgenoot in het veld. Ik kon wel vervelend zijn voor mijn medespelers als ze fouten maakten. Mijn vader had daar een goede invloed op. Ook mijn jeugdtrainer Lef Meijer kon dat heel goed. Met Johan Pitstra hebben we in de eerste klasse gespeeld. Bij GRC Groningen heb ik ook nog een jaartje gevoetbald.’
Na je carrière ben je direct trainer geworden?
‘Ja, klopt. Ik heb mijn diploma’s gehaald en assistent bij Marum onder Marcel Poll geworden.’
Wat is je waardevolste kwaliteit als trainer?
‘Ik werk wel veel aan de relatie met de spelers. Daar heb je invloed op als trainer. Dat maakt trainer zijn leuk. Ik twijfelde, want het team ontwikkelen op tactisch gebied doe ik ook graag. Anderen zeggen weleens dat ik tactisch goed onderlegd ben. In het veldtrainer zijn wil ik me nog ontwikkelen, bijvoorbeeld een speelwijze in de trainingen vormgeven. En dan via concrete aanwijzingen voor spelers: ‘Dit verwacht ik van jou in deze situatie.’
Hoe doe je dat bij Winsum?
‘Bij Winsum verdedigen we in een laag blok. Dat heb ik nooit eerder gedaan als trainer. Altijd uitgegaan van druk zetten in een hoog blok. We doen dit zo omdat het goed past bij de spelers, de kwaliteiten en bij Winsum. In de voorbereiding zijn we wel met een hoog blok begonnen. Bij sommige spelers ontstond twijfel toen we met 5-0 verloren van Rolder Boys in de beker. Met de ouderen en de sterkhouders heb ik overlegd en toen is dit eruit gekomen. Nu willen we aan de bal stappen gaan zetten.’
Hoe heb je het jaar bij FC Groningen ervaren?
‘Geweldig, ik heb ervan genoten. Het is topsport, dus het gaat om details. Maar ook daar is de verbinding, de teamgeest en de relatie met spelers heel belangrijk. Ik kan het elke trainer aanraden als je de kans krijgt. Ik was assistent bij Melchior Schoenmakers. De gesprekken in de trainerskamer met Sander van Gessel, Peter Hoekstra en Arjen Robben waren erg waardevol,’
Heb je zelf ambitie om bij een BVO terecht te komen?
‘Nee, niet echt. Ik vind de combinatie werk, gezin en voetbal mooi. Het bevalt bij Winsum goed. Ik wilde graag naar de eerste klasse. Onze teamgeest is fantastisch, die gaat ons ver brengen. Mannen als Hans Zwakenberg, Thijs Gerlofs, Wouter Meijer, de broers Menno en Tijs Mulder en Heinze Andringa zijn daar belangrijk in.’
Wie wordt kampioen in de eerste klasse?
‘Lastige vraag, ik verwacht dat Be Quick 1887 de langste adem heeft. Wij krijgen het niet gemakkelijk. Er zijn nogal wat spelers weggegaan, zoals Jared Faleye (naar Buitenpost), Daan van der Meulen (Oosterparkers), Eric Cruiming (Grijpskerk), Rick Cazemier,(Aduard) en Jose Bello (Velocitas). Maar dat geeft jongens uit het tweede of de jeugd ook weer kansen.’
Wat doe je over tien jaar?
‘Ik heb zeker ambitie. Dan ben ik trainer op divisieniveau, hoop ik..’
