Warffum heeft, al was het dan ook soms met kunst- en vliegwerk, de punten (2-1) in eigen huis weten te houden in het duel met het bezoekende Noordpool UFC. In een wedstrijd met twee gezichten waren de thuisploeg en doelman Eddy Renses uiteindelijk de grote winnaars, terwijl de Uithuizers zichzelf schromelijk te kort deden dankzij een zwakke start en gemiste kansen in het tweede bedrijf. Namens de Warffumers scoorde Jeroen Zwart twee keer. Voor de geelzwarten was Melvin Sikkema succesvol. De gastheren wisten het treffen overigens niet met elf man over de streep te trekken. Een paar minuten na de hervatting werd Wessel Bijsterveld met rood op zak naar de kleedkamers teruggestuurd.
Voor beide teams stond er wel het een en ander op het spel. Warffum wilde hoe dan ook de derde plaats in bezit houden, voor Noordpool UFC was een overwinning bittere noodzaak om zicht op die plek te behouden. De thuisclub schoot furieus uit de startblokken na het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Jan van Leeuwen. Er werd hoog druk gezet en vrijwel elk duel om de bal werd in Warffumer voordeel beslist. Noordpool UFC begon veel te gemakzuchtig en te slap aan het treffen Na acht minuten voetbal resulteerde de dominantie van de gastheren al in een treffer van Jeroen Zwart toen de defensie van Noordpool UFC nadrukkelijk stond te slapen bij een goede aanval van de gastheren waarbij Stefan van den Berg zijn teamgenoot goed wist te bedienen: 1-0. Warffum bleef daarna de bovenliggende partij en kwam na een kwart wedstrijd terecht aan een nieuwe treffer. En ook nu was het Jeroen Zwart die als afmaker fungeerde. Een omschakelmoment over links leverde balbezit op voor Remon Bijsterveld. Na een strakke voorzet, die door de Uithuizer verdediging werd onderschat, liep Zwart de bal binnen: 2-0. Daarmee was de toon van de wedstrijd wel gezet. Zwart had zijn hattrick kunnen voltooien als hij iets lager had gemikt. Nu belandde een inzet van hem, na een aanval over rechts, echter op de lat.
Het duurde iets meer dan een half uur alvorens Noordpool UFC liet merken dat het toch wel een wedstrijd wilde spelen. De bezoekers begonnen meer duels te winnen en durfden ook aanvallend te spelen. Dit leverde in de 35e minuut de aansluitingstreffer van Melvin Sikkema op. Hij schoot vanaf elf meter raak nadat er hands was gemaakt door Jorrit Muller. Ietwat ongelukkig overigens. Hij probeerde met een tackle de bal namelijk tegen te houden. Liggend op de grond kreeg hij het leer vervolgens tegen zijn hand: 2-1. Vanaf dat moment kantelde het duel en namen de Uithuizers het initiatief over. Voor de rust zou er echter niets meer aan de stand veranderen.
Nadat er van speelhelft was gewisseld trokken de gasten de lijn van het laatste deel in het eerste bedrijf onverminderd door. De ploeg van toekomstig trainer Marinus Siekman was scherp uit de kleedkamer gekomen en drukte Warffum steeds verder terug. Het duel leek helemaal te kantelen toen Wessel Bijsterveld van het veld werd gestuurd door arbiter Van Leeuwen omdat hij met gestrekt been Jasper Eerelman wilde afstoppen. Bij Warffum moest men na de veldverwijzing omschakelen en wist zich verrassend genoeg snel aan de nieuwe situatie aan te passen. Met een mannetje meer op het veld probeerde Noordpool UFC intussen nog meer druk op de ketel te gooien en was men nadrukkelijk op jacht naar de gelijkmaker. Warffum kreeg het steeds zwaarder, maar met veel strijd en een uitblinkende Eddy Renses leken ze stand te zullen houden. De goalie onderscheidde zich meerdere keren met knappe reddingen. Het duel kende nog een vervelend moment toen Jasper Eerelman na een botsing met Jelle van der Veen ten val kwam en met een schouder uit de kom het veld moest verlaten. Na 95 minuten floot de uitstekend leidende Van Leeuwen het duel de boeken in en zag Warffum de vechtlust en de flitsende start beloond worden met een driepunter. De thuisclub had het verschil vooral in de eerste helft weten te maken. En dat kon Noordpool UFC zich grotendeels zelf aanrekenen.
Nico de Vries (Warffum): ‘We begonnen fantastisch en hadden de score verder uit moeten bouwen. Voor mij is Eddy Renses de man van de wedstrijd. Hij had de ene redding nog maar net gemaakt, of de andere diende zich al weer aan. Hij heeft voor ons de punten gepakt. Ook de mannen die voor hem stonden, hebben zich het snot voor de ogen gewerkt. We moesten op zeker moment flink wisselen, maar ook de invallers hebben voor elke meter gevochten, net als alle anderen overigens. Dat we na een dikke veertig minuten met tien man dit hebben weten te bereiken? Dat is een groot compliment voor de ploeg. Als beloning zijn ze dinsdag vrij en trainen we nog twee keer dit jaar.’
Jeroen Vriezema )Noordpool UFC): We begonnen echt heel slecht en slap. We gaven Warffum alle ruimte, waardoor we al snel met 2-0 achter kwamen te staan. Hoe we ons dan weten te herpakken is knap, maar uiteindelijk was het niet genoeg. Het uitvallen van Jasper Eerelman is ook een grote domper. Vooral als je bedenkt dat we al de nodige blessuregevallen hebben. We zijn wat dat betreft blij dat de winterstop is aangebroken.’
Er zijn sporters die de belangstelling maar al te graag opzoeken. De camera omhelzen als ze een prestatie hebben geleverd. En die maar al te graag met de rest van de maatschappij willen delen. Er zijn er ook die niet zonodig in de schijnwerpers hoeven te staan. Gewoon hun ding doen. Daar slaagt bijvoorbeeld Jesse Smit van vierdeklasser Poolster heel aardig in. Na vijf duels stond hij op tien doelpunten. Ooit werd hij tot topscorer van Noord-Groningen gekroond. In het duel met thuisclub Middelstum scoorde hij zijn honderdste competitietreffer. Een mijlpaal waar je u tegen zegt van de man die nooit met zijn prestaties te koop zal lopen. Omdat hij op het veld gewoon doet waar hij goed in is. En dat heel normaal vindt.
Jesse Smit kun je wel beschouwen als een honkvaste speler. Hij heeft van jongs af aan altijd het geel met zwart om zijn schouders gedragen. Had nooit de ambitie om zijn kunsten elders te vertonen. En waarom ook. Al zijn vrienden speelden immers ook bij Poolster. Net als zijn broer Niels. In het seizoen 2019/2020 werd hij tot topscorer gekroond met 19 treffers. Overigens wel na zeventien speelronden, omdat het coronavirus en de daaruit voortvloeiende maatregelen de maatschappij ontwrichtten en dus ook de sportwereld. Jesse Smit trad met die prestatie in de voetsporen van illustere voorgangers als Jampie Uilhoorn en Ronny Bakker, die de titel ook voor zich op wisten te eisen. In Jelmar Christiaans heeft hij dit seizoen een eveneens gemakkelijk scorende teamgenoot naast zich. Van de 36 goals die Poolster na 11 duels heeft weten te produceren, dragen 27 hun naam. Twaalf daarvan zijn gesigneerd door Jesse Smit.
Jesse Smit is geen geboren aanvaller. In zijn jongste voetbaljaren was dat wel het geval, later verhuisde hij naar het middenveld. Zijn eerste goal ooit in dienst van de Spijkster hoofdmacht scoorde hij in een bekerduel tegen Damacota. De meeste treffers in één wedstrijd maakte hij nog niet zo lang geleden in Zeerijp. Tegen De Fivel was het vier keer raak. Hij staat niet bepaald bekend als een kilometervreter, maar is wel altijd op de plek te vinden waar zich een gelegenheid voordoet om te scoren. Over de man die kennelijk nogal bijgelovig is, kom je het meeste te weten als je een paar van zijn voormalige trainers vraagt hoe zij de voetballer Jesse Smit en de mens daarachter hebben ervaren.
Lopster Jaap Danhof was drie seizoenen aan Poolster verbonden. In die periode werd Jesse Smit een waardevolle basisspeler. Danhof: ‘Jesse is een technische, intelligente en aanvallende speler. Hij kan op meerdere posities spelen en ook in verschillende systemen. Hij maakt mooie goals en de meesten daarvan worden op techniek gemaakt. Het is een speler die iedere trainer in zijn team wil hebben. Een echte clubman die zeker op een hoger niveau had kunnen spelen. Maar ik vind het mooi dat hij samen met broer Niels en pa en ma Smit, hun trouwe supporters, bij Poolster is gebleven. Jesse is een prachtige voetballer, maar bovenal ben ik van mening dat hij een betrouwbaar mens is.’ Jeroen de Munck, die voor Danhof de scepter zwaaide in Spijk, noemt Jesse Smit een nette, fijne en leergierige jongen die fysiek gezien heel veel mogelijkheden heeft. ‘Hij is gewoon sterk en heel doelgericht’, aldus zijn voormalige coach.
In het rijtje van trainers neemt Jeroen de Groot een hele bijzondere plek in. Hij maakte hem als teamgenoot en trainer mee. ‘Het is een speler en persoon waar ik veel waardering en respect voor heb. Zowel als medespeler als trainer heb ik hem geniale dingen zien doen en enorm veel doelpunten zien maken. Zijn balbeheersing in kleine ruimtes is van een ongekend hoog niveau. Belangrijker is volgens mij de kracht van hem dat hij niet altijd de aandacht opeist. Hij is gewoon heel betrokken en levert altijd. Het is een groot teamspeler in sportief mooie en moeilijke tijden. Jesse gaat er sowieso nog vijftig bij maken.’
En dan is er nog zijn huidige trainer Bas Groeneveld. Die noemt hem een rustig en nuchter persoon die liever op de achtergrond opereert, behalve als het gaat om het maken van doelpunten. ‘Vorig jaar speelde hij veel als aanvallende middenvelder en maakte hij al regelmatig een goal. Oog in oog met een keeper komt hij meestal tot succes. Dit seizoen speelt hij meer in de spits. Daar krijgt hij veel ballen vanaf de zijkant. Sterk van hem is dat hij zowel over de grond als in de lucht gevaarlijk is. Daarnaast is het geen spits die puur voor zichzelf gaat. Hij houdt het overzicht en weet wanneer iemand anders er beter voor staat. Een mooie eigenschap van hem is dat hij heel kritisch naar zichzelf kan zijn. De loop- en sprintvormen tijdens de trainingen zijn niet bepaald een hobby van hem. We kunnen niet ontkennen dat Jesse en Jelmar momenteel veel scoren, maar we moeten andere spelers niet vergeten. Het voorbereidende werk moet ook worden gedaan en dat gebeurt door meerdere spelers.’
Poolster kan kortom nog veel plezier beleven aan de mens en aan de voetballer Jesse Smit. Binnen het vriendenteam dat Poolster momenteel is gunt iedereen hem de bereikte mijlpaal. Voor Jesse Smit was het waarschijnlijk maar een moment. Hij zal er niet al te lang bij stil hebben gestaan. Doet een week later gewoon weer zijn ding. Omdat het van hem wordt gevraagd. En omdat hij daar goed in is.
NEC Delfzijl heeft in de thuiswedstrijd tegen SC Loppersum te weinig laten zien om aanspraak te kunnen maken op een goed resultaat. Op basis van beleving en vechtlust wisten de bezoekers een volkomen terechte 0-3 overwinning te boeken. Alle drie de goals vielen overigens uit standaardsituaties. De Lopsters lieten in het verloop van de derby zelfs nog enkele kansen in de omschakeling liggen, anders was het voor de Havenkanters een nog pijnlijker middag geworden.
Aan Delfzijlster kant ontbraken de geblesseerden Jari Slort, Jorrit van Assen, Stijn van Amstel De Vries en Samir Ennaciri. Bij de Lopsters stond Peter Paul Datema onder de lat in plaats van Marvin Hoeksema en konden ook Thom Wildeman en Peter Heeres niet aantreden. Rik Buikema was vrijdagnacht uit Thailand teruggekeerd en dus op tijd om zijn opwachting, al was het dan ook ongetraind, in de basis te kunnen maken. Beide ploegen komen elkaar ieder jaar wel een keer tegen. Dit seizoen overigens niet alleen in competitieverband. De Lopsters werden in de beker door NEC Delfzijl met 2-1 uitgeschakeld. Vorige week pakten zowel de gastheren als de bezoekers even flink uit. NEC Delfzijl klopte thuisclub vv Groningen met 0-6 en SC Loppersum wist CEC op een 1-5 nederlaag te trakteren. De ene wedstrijd is de andere echter niet en dat bleek maar weer eens op het kunstgras van het sportpark Centrum. Daar had de gemeente daags nog even een lading rubberkorrels uitgestrooid, waardoor het veld op een aantal plaatsen nauwelijks nog groen genoemd kon worden. Normaliter zou je van NEC Delfzijl verwachten dat het baas in eigen huis zou willen zijn. SC Loppersum was echter niet van plan om het de gastheren erg gemakkelijk te maken. De ploeg van trainer Heiko van den Berg zakte niet in, maar verstoorde de opbouw van de Delfzijlsters al in een vroeg stadium. De gasten waren feller in de duels, stonden bij vlagen goed te voetballen en hadden bij balverlies altijd een tweede of derde man achter de hand die de foutjes kon gladstrijken. NEC Delfzijl was daarentegen erg slordig en speelde bij balbezit in een veel te laag tempo om het de Lopsters echt moeilijk te maken.
Na een klein kwartier spelen kreeg SC Loppersum de eerste mogelijkheid om op voorsprong te komen. Een door Diederik Dijk ingespeelde vrije trap kwam in de voeten van Tim maneschijn terecht. Die draaide knap weg bij tegenstander Daniël de Boer, maar mikte net te hoog. De bal verdween over de deklat. Doelman Bas Westerhuis, bezig aan zijn tweehonderdste wedstrijd in Delfzijlster dienst, moest even later kordaat ingrijpen om te voorkomen dat Job van Zanten de bal zou binnenlopen. Hij wist de voorzet van Tim Maneschijn onschadelijk te maken. Na ruim een half uur spelen was het wel raak en de voorsprong was op dat moment ook eker niet onverdiend. Een corner van Tim Maneschijn werd ter hoogte van de penaltystip door Olav Sleurink op fraaie wijze via onderkant lat in de verste hoek gekopt. Doelman Bas Westerhuis sprong vergeefs, de in de bedreigde hoek staande verdediger Gillermo Slijngaard stond als aan de grond genageld. Je zou je kunnen afvragen waarom Sleurink, die geen verdediger om zich heen had staan, die mogelijkheid op een presenteerblaadje werd aangeboden. Kennelijk was de afstemming in de Delfzijlster defensie op dat moment even helemaal weg: 0-1. De thuisclub moest iets verzinnen, maar bleek niet in staat om tegen de solide en goed georganiseerde tegenstander ook maar één fatsoenlijke doorbraak te forceren. Op een veel te gehaast schot van Sem Switynk en enkele vruchteloze pogingen van Morrisson Sodiko na was het dan ook armoe troef aan de kant van de gastheren, die een flinke dosis creativiteit en aanvallende kracht misten.
Dat de thuisclub uit een heel ander vaatje moesten tappen de tweede helft was wel duidelijk. En als het dan voetballend niet lukt, moet er maar een schep opportunisme in het spel worden gebracht. En dat gebeurde dan ook. De drang naar voren was iets meer aanwezig dan in de eerste vijfenveertig minuten. Aan de andere kant liet SC Loppersum echter zien dat het in de omschakeling levensgevaarlijk kan zijn. Tot twee keer toe was het Job van Zanten die alleen op doelman Bas Westerhuis af mocht gaan. De eerste keer bokste de sluitpost de bal weg, de tweede keer besloot hij een corner weg te geven. De tweede helft was al een poosje onderweg toen SC Loppersum ook een corner mocht nemen. Dat klusje werd door Tim Maneschijn ter hand genomen. Goalie Bas Westerhuis had bij beide palen een verdediger geposteerd, maar liep zelf onder de messcherpe voorzet door en zag het leer achter zich tegen het nylon ploffen: 0-2. En weer was het dus een dood spelmoment dat NEC Delfzijl fataal werd. Het doorwisselen van trainer Roy Kamps had voor nieuwe impulsen moeten zorgen. Niest was echter minder waar. De pogingen om tot succes te komen waren te krampachtig en te ondoordacht om doelman Peter Paul Datema echte hoofdbrekens te bezorgen. Het duel was definitief beslist toen Diederik Dijk aan de linkerkant van het veld een vrije trap mocht nemen. De bal zeilde richting de verste paal en werd ineens uit de lucht geplukt en teruggelegd door Olav Sleurink. Zonder dat het leer de rubberen ondergrond had getoucheerd, was het vervolgens Maarten de Jong die raak schoot: 0-3. Daarmee was het lot voor NEC Delfzijl wel bezegeld. Terwijl de eerste bezoekers de warme kachel opzochten en de schemering zijn intrede had gedaan, bleef NEC Delfzijl nog even aanmodderen en was er uiteindelijk nog sprake van wat opwinding omdat Quirijn Boelens in de ultieme slotfase meende dat Lopster Olav Sleurink van alles had geraakt, behalve de bal. Scheidsrechter Folkert Atema uit Oldehove wilde van geen strafschop weten. Uiteindelijk dropen de teleurgestelde en in sommige gevallen gefrustreerde spelers van de thuisclub gedesillusioneerd af. Ze hadden zich waarschijnlijk een hele andere wedstrijd voorgesteld.
Roy Kamps (NEC Delfzijl): ‘Wij hebben duidelijk niet gebracht wat we normaal op de mat kunnen leggen. Ik wil dat niet afschuiven op het gemis van een aantal jongens. Het was qua voetballend vermogen te weinig. Ons tempo was te laag om echt iets te kunnen creëren. De doelpunten vallen omdat ze de bal krijgen vanwege slordigheden aan onze kant. SC Loppersum zat er bovenop. Wij misten teveel aanvallende impulsen.’
Heiko van den Berg (SC Loppersum): ‘We staan er om bekend dat we keihard kunnen werken en dat het voetbal soms wat minder is, maar vandaag klopte het gewoon. We hebben soms echt goed voetbal laten zien. Op het moment dat NEC Delfzijl de deur wat verder open moest zetten, lieten we zien hoe gevaarlijk we kunnen zijn. We kunnen tevreden zijn met het resultaat, maar ook over de manier waarop we dit duel hebben gewonnen. Zij waren niet goed genoeg om van ons te kunnen winnen.’
