Remise op ijskoud sportpark Katmis in Holwierde

jan 31. 2026 | Wedstrijden

Zeven gele kaarten, een rode prent en vier doelpunten waren na bijna honderd minuten voetbal het resultaat van de ontmoeting tussen thuisclub Holwierde en het bezoekende HFC 15 op het ijskoude sportpark Katmis. Beide ploegen hadden het duel graag in winst omgezet en dus kon de uiteindelijke 2-2, zeker vanuit Holwierder oogpunt bekeken, als puntverlies worden beschouwd. Omdat de Hoogkerkers de hele tweede helft met een man minder in het veld stonden, doelman Dennis Eekhof werd vlak voor de thee met rood van het veld gestuurd, konden de bezoekers uiteindelijk wel met het punt leven.

In Holwierde hadden ze er alles aan gedaan om het kunstgrasveld van het sportpark Katmis sneeuwvrij te krijgen. Een mini-shovel van de familie Sonneveld, sneeuwschuivers en veel mankracht kwamen er aan te pas om de groene kunstgrasmat onder het witte tapijt weg te krijgen. En al was het dan ook in twee bedrijven, het lukte de vierdeklasser om het veld speelklaar te krijgen voor de ontmoeting met de ploeg uit Hoogkerk. De sneeuwhopen langs de zijlijn boden een bijna arctisch decor, maar vormden daarentegen geen enkele belemmering voor de acteurs om er een mooie voetbalmiddag van te maken voor de echte fans.

Enkele tientallen toeschouwers hadden de moeite genomen om het treffen tussen de nummers vijf en zes van de ranglijst in 4E te aanschouwen. Ook zij moeten na de openingsfase, waarin Holwierde twee enorme kansen kreeg om op voorsprong te komen middels Jeanclar Torbed, gedacht hebben wat hen eigenlijk had bewogen om zich als eskimo’s in te pakken en naar het sportpark te komen. Wellicht omdat de belangen groot waren. En juist dat gegeven leek als een stevig aangetrokken handrem op het spel van de beide teams te werken. Naarmate de eerste helft vorderde, ontspon zich een wedstrijd waarin van goed voetbal amper sprake was en spektakel voor een van beide doelen eveneens ontbrak. Misschien was dat ook wel de reden dat sommige toeschouwers zich aan een sneeuwballengevecht waagden.

Iedereen leek zich al een beetje te hebben verzoend met een doelpuntloze eerste helft toen het vuurtje alsnog werd aangestoken. De emoties waren zowel binnen als buiten de lijnen al aardig opgelopen toen een voorzet van HFC-er Davey-jay Gorter vanaf de linkerkant doelman Robbin Kuipers als een hete kroket door de vingers glipte. Voor hij goed en wel door had waar de bal gebleven was, lag het speeltuig achter hem in het net: 0-1. Op dat moment stond het scorebord op vijfenveertig minuten en dus zocht een aantal verkleumde toeschouwers de kantine alvast op om zich wat op te warmen. Dat hadden ze beter niet kunnen doen, want in de volgende minuten gebeurde er van alles. Amper zestig seconden na de openingstreffer had Holwierde, onder aanvoering van captain en sneeuwruimer Thijs Sonneveld, de achterstand al weer weggewerkt. Op links wist Kevin Kamminga in de 46e minuut tussen twee verdedigers door te glippen. Niemand voelde zich kennelijk verantwoordelijk om de Holwierder af te stoppen. Of was het op zijn minst onduidelijk wie die klus voor zijn rekening had moeten nemen. De voorzet die volgde was op maat. Robbie ten Hove hoefde ter hoogte van de penaltystip alleen zijn dikke teen maar tegen de bal te zetten om doelman Dennis Eekhof op het verkeerde been te zetten: 1-1.

De sluitpost mocht niet veel later onder de douche, waar maar geen warm water uit wilde stromen. Een misverstand en een te zachte terugspeelbal werden hem in de 49e minuut fataal. Ter hoogte van de zijlijn wist Robbie ten Hove het leer te onderscheppen. De rossige aanvaller probeerde het speeltuig langs de uit zijn domein gekomen goalie te spelen en werd, zo leek het althans, daarbij getoucheerd. Scheidsrechter Van Duinen, die het bepaald niet gemakkelijk had gedurende de hele wedstrijd, toonde zich onverbiddelijk. Hij toverde de rode kaart tevoorschijn. Een hele zware straf, omdat er eigenlijk niet eens sprake was van het onderuit halen van een doorgebroken speler.

Dat vond ook het slachtoffer van de confrontatie. ‘We raakten elkaar en al was het in mijn ogen wel een overtreding, dan nog ben ik van mening dat het geen rood had hoeven zijn. Zeker niet als je bedenkt dat de actie ergens bij de zijlijn plaatsvond’, zei Robbie ten Hove na de wedstrijd heel eerlijk. De prent leidde wel tot allerlei taferelen die niet op een voetbalveld thuis horen. Waar meer turbulentie ontstond dan op menig reguliere vlucht vanaf Schiphol. Uiteindelijk wist ‘piloot’ Van Duinen de zaak weer onder controle te krijgen, nam Jonathan Hensens onder de lat plaats en werd middenvelder Harmen Smit geslachtofferd. Aan de stand zou niets meer veranderen. Aan het gedrag van sommige betrokkenen ook niet, want na het rustsignaal van de onpartijdige was het vooral verbaal onvriendelijk in beide kampen.

Na de doelwisseling werd het duel er niet beter op. HFC ’15 had her en der wat wisselingen in de posities doorgevoerd en probeerde het speelveld klein te houden. De gasten stonden goed en boden het bij tijd en wijle slordige Holwierde, dat zich vrijwel geen uitgespeelde kans wist te creëren, goed partij. Sterker nog, waar het kon probeerden ze te counteren in de hoop dat de bal een keer goed zou vallen. De thuisclub leek in de 77e minuut zelfs het deksel op de neus te krijgen.  Een mislukte corner kwam op rechts terecht bij Kane Copinga die het leer opnieuw voor het doel trok. De naar binnen gelopen Martijn Bodenstaff haalde in een keer uit en tekende daarmee voor de hernieuwde voorsprong van de Hoogkerkers: 1-2. Deze keer wisten ze iets langer stand te houden, al waren het dan ook uiteindelijk maar drie minuten. Een bal vanaf de rechterkant werd in het hart van de defensie van HFC ’15 gepompt en door Gijs Geurtsen opgepikt. Verdediger Robin Schroder liet zich veel te gemakkelijk in de luren leggen en daarna had Geurtsen de hoek voor het uitzoeken: 2-2. In de resterende speeltijd gebeurde er speltechnisch niet zo veel. Wel vond men binnen en buiten de lijnen weer voldoende aanleiding om zich verbaal te laten horen. De arbiter bleef ondertussen met gele kaarten strooien en zelfs toen het laatste fluitsignaal had geklonken was het nog niet rustig.

Jari Brevet (Holwierde): ‘De belangen waren groot vandaag, maar ik had niet verwacht dat er zoveel emotie bij zou komen kijken. Er was vooral veel gedoe en weinig goed voetbal. Dit gelijkspel voelt als verlies. We hebben de overtalsituatie gewoon niet goed uitgespeeld. Tegen tien man is een gelijkspel te weinig. We hadden eerder moeten scoren, zeker in het begin van de wedstrijd. Wat er precies gebeurde tussen die doelman van HFC ’15 en Robbie ten Hove weet ik niet. Feit is wel dat de veldverwijzing ons weinig heeft opgeleverd, behalve dan de gelijkmaker.’

Harry Zwiers (HFC ’15): ‘Ik ben van mening dat wij voor de rust beter stonden te voetballen en we kregen ook wel wat kansen. Die 1-0 krijgen we in de schoot geworpen, de gelijkmaker had nooit mogen vallen. Daar zagen we er in verdedigend opzicht heel laconiek uit. Niemand voelde zich kennelijk geroepen om in te grijpen. En die rode kaart? Mijn grensrechter zegt dat de doelman niemand had geraakt. Maar goed, zelf kon ik dat niet waarnemen. Of ik tevreden ben met dit resultaat? Natuurlijk wil je graag winnen omdat je dan een mooie stap op de ranglijst zet. Achteraf moet je blij zijn met het punt. We wisten zelfs met tien man op voorsprong te komen, maar verdedigen dan weer niet goed. Dus ja, dan moet je maar genoegen nemen met een punt.’

Holwierde – HFC ’15 2-2 (1-1). Davey-jay Gorter 0-1; Robbie ten Hove 1-1; Martijn Bodenstaff 1-2; Gijs Geurtsen 2-2 (foto: ©EemsmondSport).

En weer noteren we twee kansloze voetbaldagen

jan 30. 2026 | Wedstrijden

Nou, zoals verwacht mocht worden. Het is weer raak in de regio. Net als vorig weekend blijven er nog twee regionale clubs over die wellicht in actie gaan komen. Bij Holwierde keek men op zaterdagmorgen nog een keer naar het sneeuwvrij gemaakte kunstgrasveld en NEC Delfzijl gaat, zoals het nu lijkt, op bezoek bij Groen Geel. Voor het overige ligt alles plat en mag vijfdeklasser Ezinge, overigens vrij van competitieverplichtingen, van geluk spreken dat ze in Spanje vertoeven. Daar is het een stukje aangenamer.

Donderdagmiddag werd al duidelijk dat het Sauwerder SIOS niet naar Groningen hoefde om tegen FC Lewenborg te spelen. Daar liepen toen al mensen rond die de hersencellen wel lieten werken. Waar het gezond verstand zei dat voetballen in omstandigheden als de huidige onverantwoordelijk is. Op vrijdagmorgen kwamen er al heel snel andere verenigingen bij. En de middag was nog niet om of de balans kon opgemaakt worden. Van de negen klassen die EemsmondSport wekelijks volgt, waarin 37 regionale clubs actief zijn, wisten 35 verenigingen voor vier uur al dat het niets zou worden. Afgelast..!! Zoals verwacht mocht worden. Zoals een kind dat had kunnen uittekenen. Afgaande op plaatjes van sportparken die voorbij kwamen, zoals bovenstaande van het Uithuizer Noordpool UFC, was een prikslee-wedstrijd of een sneeuwballengevecht met aansluitend een Apres Ski meer op zijn plaats geweest dan een voetbalwedstrijd. En dus was de vraag niet eens zo vreemd waarom de KNVB andermaal niet tot een algehele afgelasting is overgegaan.

Je vraagt je onderhand ook af waarom de clubs zelf niet meer daadkracht tonen. Waarom gaan ze de vraag niet eens op het bondsbureau dumpen wie er nou eigenlijk voor wie is. Aan wie ontleent de KNVB eigenlijk zijn bestaansrecht. Ze zitten daar toch bij de gratie van de verenigingen die ze dienen te vertegenwoordigen. Waarom zou men het risico willen lopen dat er dit weekend bij die enkele wedstrijd die wel doorgaat iets gebeurt wat terug te wijzen valt op de omstandigheden? Hoort u, behalve het geknisper van de sneeuw onder uw winterboots, de botten al kraken? Je moet er niet aan denken en hopelijk hoeven we het ook niet mee te maken. En ja, natuurlijk lachen we ons de broekzakken vol als er een kostbare misser wordt begaan. Omdat de bal op een gladde kunstgraspiste doorglijdt. Of omdat een doelman letterlijk en figuurlijk een slippertje maakt die hem op een normaal bespeelbaar veld nooit zou overkomen. En daar sta je dan als toeschouwer naar te kijken. Met meer lagen kleding om het lijf dan een eskimo in Lapland.

Ik voorspel u, er gaan de komende tijd meer afgelastingen volgen. De speelruimte om wedstrijden in te passen zal kleiner worden. De moeilijkheden om die problemen het hoofd te bieden zullen toenemen. Het gaat niet lang meer duren alvorens we opgezadeld worden met periodes waarin verenigingen alles uit de kast moeten trekken om te zorgen dat ze twee of drie wedstrijden in een week kunnen spelen. Waarin voetballers afhaken omdat ze van hun eigen werkgever geen vrij kunnen krijgen, blessuregevallen geen hersteltijd is gegund en de vrijwilliger een kop koffie schenkt voor dat handjevol toeschouwers dat die avond eindelijk een excuus heeft gevonden om niet met moeders de vrouw naar een aflevering van Goede Tijden Slechte Tijden te kijken.

Wordt het niet eens tijd dat clubs in gezamenlijkheid, vooral in dit soort omstandigheden, een punt zouden maken? Met de vuist op tafel slaan en gewoon dreigen te gaan staken?  Zoals een ontevreden werknemer dat ook bij zijn baas doet als de CAO rammelt? Zou dat kunnen? En wat zou de KNVB dan doen? Al die clubs bestraffen met puntenaftrek, boetes en andere ongein? Ik geloof daar geen ene (sneeuw)bal van. Puur omdat die bureaucraten inwendig als de dood zijn dat hun vooraf uitgerekend en getekend schema niet meer werkt zoals het zou moeten. Anders gezegd, zoals ze het in hun hoofd hadden gepland. Verenigingen hebben meer macht dan ze zelf denken. Waarom zouden ze daar geen gebruik van maken? Ze dagen de voetbalbond toch ook voor de rechter om hen te bewegen van het aangekondigde weekendvoetbal af te zien? Wat zullen ze op het Bondsbureau miauwen als daar nog een zorgenkindje bij komt. Er ineens complete klassen weigeren te spelen. Ik weet het, het is maar een wild idee, maar toch. Er moet een manier zijn te vinden om te zorgen dat de bondsbonzen wel willen luisteren. Dat de KNVB het gezonde verstand verkiest boven een vastgeroest speelschema. Een matrix die alleen maar werkt als er ieder gepland weekend volop gespeeld kan worden.