jan 24. 2026 | Wedstrijden
Omlandia heeft prima zaken gedaan in de uitwedstrijd tegen The Knickerbockers. De Stadjers werden op de Zernike Campus in Groningen met 1-3 geklopt. Zelf kwamen ze overigens niet aan scoren toe. Het enige doelpunt van de gastheren werd door Ruben Hummel in eigen doel gedeponeerd.
Vorige week dacht Omlandia nog op eigen veld te stunten in het duel met Veendam 1894. Een 2-0 voorsprong bleek echter niet voldoende te zijn om de Veenkolonialen pijn te doen. ‘We waren er toen wel dichtbij en hadden ons voorgenomen om nu weer een poging te wagen’, aldus coach Martijn Smit. De omstandigheden waren verre van ideaal. De oefenmeester sprak van een spekgladde en ijzige ondergrond. ‘We waren liever thuis gebleven, maar een belletje naar de club leerde ons dat men bij The Knickerbockers niet wilde meewerken aan uitstel van de wedstrijd. Later bleek dat iemand dat op eigen houtje had besloten omdat ze anders in de knoop zouden komen met een gepland teamuitje. Daar waren we best wel pissig over’, zei de oefenmeester.
De witblauwen lieten in ieder geval zien uit het goede hout te zijn gesneden. Binnen twee minuten was het al raak voor de gasten. De nummer vier van de derde klasse moest toezien hoe een crossbal van Jeroen Haan tegendraads binnen werd gekopt door Remco Bolhuis: 0-1. Een opsteker van jewelste voor de Ten Boersters, die zich op een zware middag hadden voorbereid. Op het verschrikkelijk gladde veld wisten ze zich goed staande te houden en hadden Remco Bolhuis en Ferry Knol de score eigenlijk moeten uitbreiden. Een lobje van Bolhuis miste echter het beoogde doel en Ferry Knol maaide, net als een week eerder, over de bal heen. Het wat balvaardiger The Knickerbockers kreeg ook wel mogelijkheden, maar wist doelman Thijmen Kiel niet van zijn stuk te krijgen. Tot aan het rustsignaal van scheidsrechter Boringa veranderde er dan ook niets aan de stand.
Na de doelwisseling was het voor Omlandia zaak om de thuisclub, die flink wat voetballende kwaliteiten herbergt, wat eerder op te vangen in plaats van er constant achteraan te lopen. Dat gebeurde dan ook, waardoor de studentenclub het steeds moeilijker kreeg om een gaatje in de defensie van Omlandia te vinden. Na driekwart wedstrijd beloonde Omlandia zichzelf. Ze werden vaker achteruit gedrongen, maar sloegen in de counter genadeloos toe. Een inzet van de ontsnapte Remco Bolhuis stuitte in eerste instantie op de doelman. De Ten Boerster spits kreeg echter een rebound en tilde die vervolgens kinderlijk eenvoudig over de goalie, waarna de bal tergend langzaam tussen de palen door verdween: 0-2. Daarmee tekende hij voor zijn elfde treffer van dit seizoen.
De ongetwijfeld mooiste goal van de ijskoude voetbalmiddag kwam op naam van Lars Venhuizen. Hij krulde de bal in de 80e minuut op fraaie wijze in de bovenhoek en daarmee was de strijd wel gestreden: 0-3. Dat het Ruben Hummel vervolgens wel lukte om zijn eigen doelman te passeren was slechts belangrijk voor de statistieken: 1-3. Overigens liet coach Martijn Smit JO19-speler Mart Doornbos ook nog debuteren voor het eerste elftal. Aan de stand zou echter niets meer veranderen.
Martijn Smit (Omlandia): ‘Ik hoorde een van mijn collega’s onlangs zeggen dat je 34 punten nodig hebt om je in deze klasse te handhaven. Laten we met deze overwinning nou net op de helft daarvan zitten. Even los van het feit dat het niet leuk is om onder dit soort omstandigheden te moeten spelen, was het wel hartverwarmend om te zien hoe mijn spelers de handschoen hebben opgepakt. Dit is een erg lekkere overwinning op een zeer goede ploeg.’
The Knickerbockers – Omlandia 1-3 (0-1). Remco Bolhuis 0-1; Remco Bolhuis 0-2; Lars Venhuizen 0-3; Ruben Hummel (e.d.) 1-3.
jan 24. 2026 | Achtergrond
Wie er nog aan twijfelde of het wel zo verstandig is om de voetbalcompetitie halverwege januari al te hervatten, is nu waarschijnlijk wel van het tegendeel overtuigd geraakt. Dit weekend is het helemaal dramatisch. IJzel, lichte sneeuw, code Oranje en een regen aan afgelastingen zijn de voetballiefhebbers ten deel gevallen.
De ogen nog maar net open op zaterdagmorgen of het telefoon- en appverkeer komt op gang. Keuringen en herkeuringen van natuurgras- en kunstgrasvelden vliegen je om de oren. Gaat het wel door? Gaat het niet door? Hoeveel ijzel is er gevallen en waar is dat gebeurd. Her en der glibberen auto’s in de sloot terwijl op andere plaatsen niets aan de hand lijkt te zijn. Consuls staan in een spagaat. Laten ze het doorgaan, worden ze onverantwoordelijk genoemd. Wordt er niet gespeeld, doen ze het ook niet goed. Rond het middaguur wordt al snel duidelijk dat het overgrote deel van de regioclubs niet in actie zal komen. ‘Hier gaat het door’, klonk het vanuit Bedum. En dus mocht tweedeklasser SV Bedum op het eigen kunstgras proberen om langs FC Zuidlaren te glijden. Derdeklasser Omlandia kwam eveneens in actie. De Ten Boersters gingen op bezoek bij The Knickerbockers in de provinciale hoofdstad. En dat was het dan ook. Van de twintig geplande wedstrijden met regioclubs bleven er uiteindelijk twee over. Het is maar goed dat ze allebei wisten te winnen. Anders was het toch al kansloze weekend helemaal een mission impossible geworden.
Eigenlijk was ik er niet zo rouwig om dat in de eigen regio alles plat lag. Even de neus buiten de deur steken was voldoende om te constateren dat het een rustig voetbalweekend zou worden. Waarschijnlijk was mijn auto zonder handrem zo van de oprit gegleden. Om aan de overkant van de eveneens spiegelgladde straat tegen de stoeprand tot stilstand te komen. En als dat al niet gebeurd was, had ik de weg nog op gemoeten terwijl automobilisten er her en der net zo hard weer van af gleden. Tja, wie doe je er ook een lol mee om bij een gevoelstemperatuur dik onder het vriespunt twee elftallen te laten opdraven? Het handjevol toeschouwers dat zijn favorieten aan het werk wil zien? Tot op het bot verkleumd huiswaarts keert na een wedstrijd die ze zich later alleen maar herinneren omdat het stervenskoud was?
Ik ben een liefhebber en als er ergens in de buurt een duel was doorgegaan? Dan had ik er gestaan ook. Sterker nog, ik dacht zelfs in Holwierde mijn kans te krijgen om te kijken of het kunstgrasveld aldaar inderdaad goed bespeelbaar was. De club vond van wel en dus werd het sein op groen gezet voor de thuiswedstrijd tegen Oosterparkers. De camera was opgeladen, de spullen waren klaar gezet en de handschoenen en ijsmuts lagen binnen bereik. Een kilometer of vijf over het asfalt glibberen zou toch wel te doen zijn. Ik was er in ieder geval klaar voor.
En toen begonnen de alarmbellen te rinkelen. In de KNVB-app kwam de melding binnen dat het duel alsnog was afgelast. En dus werd er gebeld met sportpark Kardinge in Groningen, de thuisbasis van Oosterparkers. De boodschap was duidelijk. Code Oranje bestond nog, het was er spekglad rond het sportpark en een speler was op zijn plaat gegaan. Men vond het kortom onverantwoordelijk om een trip naar het ‘hoge noorden’ te maken. Dat gold niet voor de scheidsrechter van dienst. Die moest ergens uit Drenthe komen. Hij was al een poos onderweg en hoorde tegen één uur in de middag dat hij wel kon omkeren. In Holwierde was wel begrip voor het standpunt van Oosterparkers. Maar niet voor het moment waarop het besluit was genomen om thuis te blijven. Dat hadden ze volgens de Katmisbewoners ook wel eerder op de dag kunnen doen omdat de situatie er gaandeweg de middag zeker niet beter op zou worden.
Hoe dan ook, soms vraag je jezelf wel eens af waarom er niet één lijn wordt getrokken. Waarom kan de leek op vrijdag al wel uittekenen welke clubs als eerste een wedstrijd zullen schrappen? Een maatregel waar ze trouwens ‘keurig’ mee wachten tot de zaterdagmorgen half verstreken is. Waarom verwacht je dat in onveranderde omstandigheden een keuring van elf uur of nog later meer soelaas zal bieden dan eentje om negen uur? Voetbal is niet alleen een sport om te beoefenen. Het is ook een kijkspel. Waarom snapt men nog steeds niet dat voetbal een vorm van openluchttheater is waar je niet als een dik ingepakte pinguïn langs de lijn wilt staan om te voorkomen dat je neusvleugels bevriezen. Of je vingertoppen gevoelloos worden omdat je toch je camera moet hanteren of hoogtepunten wilt noteren. Alleen maar omdat de consul heeft gezegd dat er gespeeld kan worden. Wie bewijs je hier een dienst mee?
Ik heb de benen maar weer op de bank gegooid. Een rondje schaatsen in Innsbruck gekeken. Dicht in de buurt van de warme kachel. Ondertussen komen er weer wat meldingen binnen. Er zouden op zondag nog vier regioclubs in actie moeten komen. Zouden, want ook door die wedstrijden werd een streep gezet.
