feb 6. 2026 | Interview
Bert-Jan Huizing is vergroeid met De Fivel. De huidige voorzitter van de club uit Zeerijp loopt al zo’n beetje zijn hele leven rond op het E.J. Keijer Sportpark onder de rook van de Riepster toren. De akkerbouwer voetbalde zelf, trad op zeker moment toe tot het bestuur en is van mening dat De Fivel gewoon bij hem past. Hij noemt De Fivel een hele hechte club waar het saamhorigheidsgevoel groot is. En dat maakt dat zijn naam voorlopig nog wel even in één adem met het ‘andere Oranje’ genoemd zal worden. Zijn grootste passie? Muziek van Bruce Springsteen en FC Groningen. Waar de voormalig sportverslaggever zich aan ergert? Tenenkrommende interviews en veel te korte lontjes. ‘Maar vooral aan een nederlaag van De Fivel. Daar krijg ik meer buikpijn van dan wanneer de FC verliest.’
Als 12-jarige meldde Bert-Jan Huizing zich aan als lid van De Fivel en uiteraard paste het oranje met wit hem ook wel als voetballer. Van zijn beginperiode als actief speler weet hij niet zoveel meer. Wel dat generatiegenoten Gerke Reiffers en Henderikus Huisman veel beter dan hem waren en toen al wisten wat buitenspel was. ‘Ik had daar helemaal geen beeld bij’, lacht Huizing. Een kort uitstapje naar CVW in het Noord-Hollandse Slootdorp kon zijn liefde voor de club uit Zeerijp niet bekoelen. Nadat hij weer op de Noord-Groninger klei was teruggekeerd, was het op zeker moment gedaan met voetballen. ‘In 1997 ben ik gestopt omdat ik toen eerst mijn enkelbanden afscheurde en de eerste de beste wedstrijd dat ik weer speelde, mijn achillespees afscheurde. Ik speelde toen in het tweede van De Fivel. Toen was ik er wel even klaar mee.’
Van actief voetballer werd hij sportverslaggever voor de lokale media en schreef in die hoedanigheid diverse verhalen. ‘Ja, dat was altijd wel leuk om te doen. Wat ik vooral mooi vond aan het schrijven is dat je bij allerlei clubs over de vloer komt en veel mensen leert kennen. Ik mag graag zien hoe andere verengingen dingen aanpakken en georganiseerd hebben.’ Uiteindelijk stopte hij met schrijven toen hij ergens in 2005 opnieuw besloot de voetbalschoenen weer aan te trekken en nog menig balletje in het derde elftal trapte. Daarna heeft Huizing ook nog een seizoen 7×7 gespeeld. Twee jaar geleden werden de fysieke ongemakken te groot en was het gewoon tijd om definitief een streep onder zijn voetbalcarrière te zetten.
Een groot voetballer is er volgens eigen zeggen niet aan hem verloren gegaan. ‘Nee, zeker niet. Eigenlijk was ik een beperkte voetballer. Maar ik kende mijn beperkingen wel. In die zin denk ik, dat ik toch wel een nuttige speler ben geweest. Een echte liefhebber die zelden een training of wedstrijd liet schieten.’ We konden vier doelpunten vinden in de voetbalhistorie van de bewust boerende akkerbouwer. Volgens hem zijn her er wel wat meer geweest, omdat hij in het derde elftal vaak de penalty’s moest nemen. Hoe vaak hij het net daadwerkelijk heeft laten bollen weet Huizing echter niet meer en dat vindt hij ook helemaal niet belangrijk.
Naast voetballende activiteiten bleek Huizing ook op bestuurlijk vlak over talenten te beschikken. Met bijvoorbeeld Bram van Dam als voorzitter had hij een goede ‘leermeester’ op organisatorisch vlak. De laatste tien jaar hanteert hij nu zelf de voorzittershamer en als hem naar de grootste veranderingen in die periode worden gevraagd, zegt hij: ‘Het voornaamste is dat we op tijd, voordat het gas zo duur werd, met de energiekosten aan de gang zijn gegaan. Zonnepenalen, van het gas af en nu ook batterijen. Maar dat is helemaal de verdienste van onze penningmeester Jan Kooistra die heel veel kennis op dat gebied heeft en ook betrokken is bij energie-coöperatie Zonnedorpen. Hij weet ook de subsidiepotten heel goed te vinden. We staan er mede hierdoor financieel goed voor. Verder zijn onze twee velden en trainingsveld helemaal gerenoveerd en hoeven we zelden een wedstrijd af te gelasten omdat het te nat is. Ook hebben we ingevoerd dat ieder lid ingeroosterd wordt voor de kantinedienst zaterdag. In het begin was dit voor iedereen even wennen, maar dat loopt nu goed. En er is een pannakooi naast de kantine gekomen. Het mooie is dat de jeugd dit bijna helemaal zelf geregeld heeft.’
Op de vraag wat de kracht is van De Fivel zegt Huizing: ‘We hebben een hele hechte club waar men naar elkaar omkijkt en saamhorigheid is. Iedereen gaat ook met elkaar om. Of je nu in het eerste elftal, het derde of in de dames speelt of vrijwilliger bent. Tekenend is dat veel leden in de wijde omgeving wonen. Veel van het eerste en tweede elftal en ook het dameselftal wonen, deels als student in Groningen. Ze zijn vaak wel ooit in de jeugd van De Fivel begonnen en vervolgens altijd lid gebleven. We hebben ook een actieve activiteitencommissie die veel dingen organiseert zoals bijvoorbeeld een Oktoberfest, carnaval en een darttoernooi. Dat is ook goed voor de binding.’ Wensen zijn er voor de toekomst uiteraard ook. De Fivel zou bijvoorbeeld graag zien dat er verlichting rond het hoofdveld komt om doordeweekse wedstrijden ook mogelijk te maken.
In de achterliggende jaren heeft ook Huizing het amateurvoetbal zien veranderen en dat gebeurde niet altijd ten goede. ‘Wat me zo te binnenschiet is dat de lontjes tegenwoordig steeds korter worden. En als een wedstrijd uit de hand gelopen is zie je van die tenenkrommende interviews met bestuurders voorbij komen die de schuld dan bij de scheidsrechter leggen of bij de tegenpartij. De KNVB komt tegenwoordig met harde sancties. Daar ben ik het volledig mee eens.’ Ook binnen de eigen vereniging was het niet altijd koek en ei. ‘Bedoel je de periode met Wilhem van der Wiel? Dat was in 20023. Er was gewoon geen enkele klik meer tussen trainer en spelers. We hebben nog geprobeerd om in ieder geval het einde van het seizoen te halen, maar dat is niet gelukt. Van der Wiel is toen zelf opgestapt. Uiteindelijk hebben we dat seizoen met interim-trainers Elle Smit en Nik Poortinga nog prima afgesloten met handhaving in de vierde klasse.’
En dan komen we automatisch uit bij de jojo-verhouding die de Riepsters met de vierde en vijfde klasse hebben. Vorig seizoen gepromoveerd, nu gaat het nog niet zoals ze in Zeerijp wellicht graag zouden willen zien. Huizing kan daar wel een verklaring voor vinden. ‘We zijn een kleine club met een kleine selectie die ook nog eens heel jong is. We hebben dit seizoen de pech dat onze beste spelers geblesseerd zijn. Emiel en Senne Bos hebben het hele seizoen nog niet gespeeld en Joran Bos moet vijf wedstrijden schorsing uitzitten. We zitten ook in een sterke klasse met allemaal ploegen die al jaren in de vierde klasse spelen of uit de derde klasse zijn gedegradeerd. Onze doelstelling is nog steeds handhaving. In ieder geval geen laatste worden, zodat er nog een kans is via de nacompetitie. Maar we hopen ons rechtstreeks te handhaven als we na de winterstop weer wat completer worden.’
Het contract met huidig trainer Ronald Bouwman is enige tijd geleden verlengd en dat is niet zonder reden gebeurd. ‘Ronald past prima bij de club en de vereniging past prima bij Ronald. De spelers zijn enthousiast over hem en over de trainingen. Het bevalt hem ook goed bij De Fivel. Dat de sportieve prestaties even wat minder zijn? Daar kijken we wel doorheen. Ronald is iemand die belangstelling heeft voor de hele club en dat vinden we ook een belangrijk aspect.’
Huizing zit nu halverwege zijn derde termijn als voorzitter en dus rijst de vraag hoe lang hij nog in die functie actief wil blijven. ‘Als er over twee jaar iemand het stokje wil overnemen lijkt me dat een goede zaak. Maar mocht dit niet zo zijn en de leden hebben nog vertrouwen in mij, dan loop ik er niet voor weg.’ Na twaalf jaar politiek actief te zijn geweest, stelt hij zich niet meer verkiesbaar bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Nog meer tijd dus voor het luisteren naar Americana-muziek en zijn favoriete zanger Bruce Springsteen, waarvan hij al veel concerten in binnen- en buitenland heeft meegemaakt. Het samen met zijn kinderen bijwonen van de wedstrijden van FC Groningen staat natuurlijk ook hoog op de agenda. Al is zijn beleving in de loop der jaren dan ook wel iets anders geworden. ‘Langzamerhand ben ik meer voetballiefhebber dan fanatiek fan. Ik kan ook wel stil genieten van een mooie actie van de tegenstander of een tactische meesterzet. En ja, ik heb meer buikpijn van een nederlaag van De Fivel dan van de FC’.
Blijft er, behalve een gezonde toekomst voor zijn eigen club, nog iets te wensen over? Huizing: ‘Ik hoop dat de aandacht voor het amateurvoetbal in deze regio blijft zoals die is. Het is hartstikke mooi hoe dat momenteel gaat en altijd weer leuk om terug te lezen. Verder zou ik bijvoorbeeld graag een rondreis door Amerika willen maken. Maar zo lang Donald Trump in het Witte Huis zit heb ik daar niet zoveel zin in.’
feb 6. 2026 | Overig nieuws
Voetbalvereniging Poolster uit Spijk was met spoed op zoek naar een (trainer) coach die het jonge tweede elftal kon begeleiden en hoofdtrainer Bas Groeneveld wilde ondersteunen bij de trainingen van de A-selectie op de dinsdagavond. Dit nadat Gerard Heun per direct besloot te stoppen met de coaching van het team. De zoektocht heeft geleid tot de terugkeer van een oude bekende op het sportpark Oldencate in de persoon van ex-hoofdtrainer Guus Zantinga.
Zantinga was in het verleden twee seizoenen lang hoofdtrainer van de vierdeklasser en dus een bekend gezicht binnen de gelederen van de geelzwarten. Het contact bleef en toen duidelijk werd dat hij sinds de winterstop niet meer als hoofdtrainer bij WVV zaterdag actief was, werd gekeken of hij eventueel beschikbaar zou zijn. Namens Poolster nam Klaas Kooistra contact met hem op en legde hem de situatie uit met de vraag of Zantinga er oren naar had om de Spijkster club uit de brand te helpen. Na een paar dagen bedenktijd liet de oefenmeester weten open te staan voor een gesprek. De uitkomst daarvan is dat Zanting tot en met het einde van dit seizoen het tweede elftal tijdens de wedstrijden gaat begeleiden en in elk geval op de dinsdagavond ook aansluit bij Bas Groeneveld, zodat de A-selectie van ruim dertig spelers met meer aandacht getraind kan worden.
Namens het bestuur laat André van Gennip weten erg blij te zijn met deze oplossing omdat daarmee de ingeslagen weg met het eerste en tweede elftal voortgezet kan worden. ‘Het traject waarin we jeugdige talenten van het tweede elftal willen ontwikkelen en klaarstomen voor het eerste elftal wordt gecontinueerd. Het tweede elftal speelt wekelijks met een talentvolle groep in de reserve derde klasse, waarin ze gedeeld eerste staan. Qua niveau zit deze groep dicht bij het vlaggenschip en de toekomst voor Poolster ziet er wat dat betreft rooskleurig uit. Dat Guus Zantinga met zijn kennis, kunde en ervaring dit team gaat begeleiden is belangrijk voor de spelers individueel en in teamverband. We zijn hem dan ook zeer dankbaar dat hij op korte termijn ons daarmee wil helpen.’
Ook hoofdtrainer Bas Groeneveld is erg blij met de komst van Zantinga. Zo heeft hij op de dinsdagavond iemand naast zich die de klappen van de zweep kent en kan de groep ook op deze avond gesplitst en gerichter getraind worden op een aantal aspecten van het spel. Op de donderdag blijft Marco Dijkstra als assistent-trainer de trainingen verzorgen en op de zaterdag is hij verbonden aan het eerste elftal.
feb 6. 2026 | Interview
Leendert Nieborg neemt aan het einde van dit seizoen afscheid als trainer van het amateurvoetbal. De 67-jarige heeft dan meer dan drie decennia langs diverse velden gestaan. Van al die jaren bracht hij een groot deel door als hoofdtrainer GEO. Met een onderbreking van negen jaar heeft hij er straks in totaal elf seizoenen op zitten bij de club aan de Hildebrandstraat in Garmerwolde. Zijn voornaamste prestatie? Promotie met de club naar de derde klasse in het seizoen 2008/2009. Zijn grootste troef ooit? Topschutter Kasper Teunis. Met 181 doelpunten de clubtopscorer aller tijden, al steekt Bart van der Tuuk (175) hem behoorlijk naar de kroon. Wat hij na zijn actieve periode als trainer gaat doen? ‘Wedstrijden kijken en nog meer tijd aan mijn kleinkinderen besteden’, aldus de Stadjer.
In zijn jeugd had Nieborg keuze genoeg om te kijken waar hij zou gaan voetballen. Dat werd Groninger Boys. Daar zou hij tot aan zijn 22e levensjaar blijven. Daarna verhuisde hij van de wijk Lewenborg naar Stedum en trok het geel met zwart om zijn schouders. Tien jaar lang werden de kleuren van de club verdedigd. Daarna ging hij als jeugdtrainer aan de slag bij de geelzwarten en werd in het seizoen 2011/2012 tot hoofdtrainer gebombardeerd toen de resultaten van zijn voorganger Jaap Buining tegen vielen en de oefenmeester vroegtijdig de club moest verlaten.
De tussentijdse wissel pakte goed uit en resulteerde zelfs in een promotiewedstrijd naar de vierde klasse tegen Middelstum. Die smeten de deur echter dicht. Na 2,5 jaar Stedum maakte Nieborg de overstap naar Glimmen waar wel een promotie kon worden gerealiseerd. Ook bij de clubs na Glimmen, ACV 3 en Zuidhorn za, werden promoties gerealiseerd. Daarna brak een mindere tijd voor de coach aan bij FC Grootegast (zo) en verkaste hij uiteindelijk naar GEO. Als Nieborg een memorabele periode mag uitkiezen die als trainer de meeste indruk op hem heeft gemaakt, kiest hij zonder omhaal voor de eerste jaren in Garmerwolde. ‘We hebben toen in vijf jaar tijd vier keer om promotie mogen strijden, waarbij we drie keer na strafschoppen onderuit gingen, maar wisten uiteindelijk wel naar de derde klasse te promoveren. Dat zijn toch dingen die je bijblijven.’
Na vijf jaar GEO kwamen de reserves van GVAV Rapiditas op zijn pad. Een half jaar later kwam hij tot de conclusie dat het beter was om te vertrekken. ‘Daar heb ik meer meegemaakt dan in al die andere jaren dat ik trainer was. De organisatie rondom het elftal was slecht. Niet alleen qua aantal spelers maar ook de randvoorwaarden. Helaas kon de club mij geen structurele oplossing bieden.’
In de winterperiode klopte Stedum weer aan om de club te helpen. Ze hadden afscheid genomen van trainer Krijno Bos. Nieborg wist niet te voorkomen dat de Stedumers naar de vijfde klasse degradeerden. In een beslissingswedstrijd verloren ze van Neptunia, die dat jaar van de derde klasse zondag naar de vijfde klasse zaterdag was verhuisd. Ondanks de degradatie bleef Nieborg toch nog 4,5 seizoenen. Na Stedum verkaste de oefenmeester naar Ezinge, waar hij net als in Stedum in zijn tweede termijn één keer een periodetitel wist te pakken.
Daarna begon Nieborg aan zijn rentree in Garmerwolde. Volgens hem zijn de eerste en tweede termijn niet met elkaar te vergelijken. Waar het in de eerste periode ging om het presteren en zo hoog mogelijk te eindigen ging het nu vooral om het sociale aspect. Dit heeft er ook tot geleid dat GEO op eigen verzoek uit de vierde klasse vertrok en in de vijfde klasse een herstart maakte. De samenstelling van het team was in al die jaren bijna niet veranderd. De ambitieuze spelers van de eerste periode waren nu vooral 35+-spelers die met plezier wilden voetballen. Door de komst van enkele nieuwe spelers is de ambitie om te presteren dit seizoen echter wel weer terug.
Spelers die hij het langst heeft meegemaakt zijn uiteraard die van GEO. Nieborg noemt in één adem de gebroeders Bart en Rolf van der Tuuk, Tim van de Belt, Kasper Teunis, Eric Kappetijn, Pieter van Zanten, Hielke Stuivenberg, Alex Sarfo en Tjeerd en Bastiaan Drabe. Volgens Nieborg stuk voor stuk spelers met het voetbalhart op de goede plek, karakter en de wil om de club terzijde te staan.
Een aantal van hen had hij jaren geleden ook al onder zijn hoede en dat geeft wel aan dat de spoeling altijd dun is geweest bij de Garmerwolder club. De coach noemt dat een punt van zorg, al denkt hij dat er verandering zit aan te komen. ‘Het aantal jeugdleden is flink toegenomen. Verder zijn er ook bij de eerste selectie jonge talentvolle spelers gekomen.’ Geen overbodige luxe volgens Nieborg, want de gemiddelde leeftijd is aan de hoge kant en schreeuwt om vers bloed. De verwachting is dat er dankzij de aanwas volgend jaar gestart kan worden met een JO-19, bestaande uit spelers die in het verleden bij GEO hebben gespeeld en nu weer terug zijn gekomen.
Nieborg kun je met een gerust hart een ‘people-manager’ noemen. Een trainer die prettig in de omgang is. Zichzelf als onderdeel van het team beschouwd, maar op zijn tijd ook boven de groep staat als dat gevraagd wordt. Hij ergert zich aan mensen die hun afspraken niet nakomen of zich niet tijdig afmelden voor een training of een wedstrijd. Zijn voldoening haalt hij uit een overwinning waarbij er tot aan de laatste minuut voor de zege geknokt moet worden en het dan ook nog lukt om de punten binnen te halen. Verder kan hij genieten van de vooruitgang die spelers boeken. Na een nederlaag kun je de Stadjer overigens beter even links laten liggen. ‘Je kunt rustig stellen dat ik dan nog net zo baal als in het begin van mijn carrière. Ik kan heel slecht tegen mijn verlies. Tijdens een wedstrijd ben ik wel rustiger geworden, maar het maakt voor mijn beleving wel uit of we er alles aan hebben gedaan om een nederlaag te voorkomen.’
Straks valt dat allemaal van zijn schouders af en kan hij het voetbal van wat grotere afstand bekijken. Toch zal GEO voor altijd in zijn hart blijven zitten. ‘Met alle beperkingen die een dorpsclub heeft hebben ze het hier toch maar mooi voor elkaar. Al zou een opwaardering van het complex geen overbodige luxe zijn, inclusief een tweede wedstrijdveld. Ik heb begrepen dat daar wat beweging in zit, dus lijkt het er voor de toekomst wel goed uit te zien voor de vereniging.’
Voor voetbalbond KNVB heeft hij ook nog wel wat tips. Als het aan Nieborg ligt wordt er harder opgetreden tegen relschoppers en moet er een rem gezet worden op de ongebreidelde verkoop van spelers in het betaalde voetbal. ‘Het grote geld maakt het voetbal kapot. Clubs met de meeste pecunia bepalen nu het competitieverloop. Europees gezien stelt Nederland niets meer voor. Talenten gaan veel te snel naar het buitenland om te cashen. Misschien is het een idee om een regel in te stellen dat een deel van je eerste selectie uit zelf opgeleide spelers moet bestaan. Maar dat zal er waarschijnlijk nooit van komen.’
En voor wat het amateurvoetbal betreft? Nieborg: ‘Daar zorgen de wedstrijdschema’s natuurlijk voor een grote ergernis. Je stopt vlak voor de Kerst en de eerste competitiewedstrijden worden begin januari al weer gepland. De clubs hebben geen tijd om zich goed voor te bereiden. De kans op blessures is daarom erg groot. Wat verder opvalt, is dat er ondanks het slechte weer geen algehele afgelastingen meer zijn. Ik begrijp dat soms niet, zeker niet als je naar deze winterperiode kijkt.’
Daarnaast zou de KNVB volgens hem ook eens moeten kijken naar het licentiesysteem wat ze nu hanteren. Omdat een trainer op het niveau van een vijfdeklasser niet te vergelijken valt met een collega die in de eerste klasse actief is. ‘Ja, dat is vreemd. Je moet middels bijscholing vijftien studiepunten halen in drie jaar tijd, ondanks dat je in het bezit bent van de diverse diploma’s. Prima, maar er hangt wel een prijskaartje aan. Ook omdat die bijeenkomsten vaak in het midden of zuiden van het land worden gehouden. Voor iemand die als trainer wil beginnen kan dit best een drempel zijn.’
Nieborg hoopt dat GEO, nu al vroeg bekend is dat hij gaat stoppen, snel een opvolger zal weten te vinden. Eenvoudig gaat dit niet worden, want iedereen zit in dezelfde vijver te vissen. ‘Als ik de geluiden om mij heen hoor hebben diverse clubs moeite om een trainer te vinden. De spoeling is de laatste jaren inderdaad erg dun geworden. Dat is voor mij dan ook reden om te zeggen dat je de regels voor trainers op het niveau van een vijfde klasse iets gaat versoepelen. Wel een trainersdiploma halen, maar de vijftien studiepunten niet verplicht stellen.’
Allemaal zaken waar hij zich straks niet meer druk om hoeft te maken. Zijn pensioengerechtigde leeftijd heeft hij inmiddels bereikt en dus lonkt het vooruitzicht van veel meer vrije tijd dan hem tot nu toe ten deel is gevallen. ‘Ja, dat klopt. Al zal ik het voetbal nooit helemaal los kunnen laten. Het is wel mooi dat ik straks zelf kan regelen of ik ergens een wedstrijd wil bekijken. En dan staat GEO natuurlijk hoog op het lijstje. Daarnaast kan ik nog meer tijd aan mijn kleinkinderen besteden en is er eindelijk de ruimte om zelf te kunnen bepalen wanneer ik op vakantie wil. Mijn trainerscarrière bestaat hoofdzakelijk uit mooie herinneringen. Ik kan dat boek nu sluiten en aan een ander hoofdstuk in mijn leven beginnen. Misschien dat ik in de toekomst nog een keer mijn kleinzoon ga trainen bij de kabouters. Maar daar houdt het dan ook wel mee op.’ En bij welke vereniging dat dan moet gebeuren is voor hem geen vraag. Dat wordt uiteraard zijn huidige club GEO.
feb 6. 2026 | Overig nieuws
Eduard Zuidema. huidig trainer van vijfdeklasser FC LEO uit Leens, staat volgend seizoen op het sportpark Coendersborg in Groningen. Daar ontmoet hij in Hans van der Ploeg een oude bekende. Zuidema wordt namelijk opnieuw zijn assistent, maar nu bij eersteklasser Oranje Nassau.
Zoals bekend sturen FC LEO, Kloosterburen en het Ulrumer VVSV ’09 op een algehele fusie aan die dit jaar gestalte moet krijgen. Over niet al te lange tijd gaan de drie betrokken clubs daarover een besluit nemen. Voor de huidige trainers, waaronder Eduard Zuidema van FC LEO was het dus onduidelijk hoe hun toekomst er uit zou zien. Zuidema kwam bij Oranje Nassau in beeld toen bekend werd dat de huidige assistent zou vertrekken. Volgend seizoen is Hans van der Ploeg, die na Gorecht even een jaar ‘niets’ heeft gedaan, daar opnieuw de hoofdtrainer. In de periode 2013/2015 was hij ook al werkzaam op Coendersborg, nadat hij eerder onder Bert Vos had gewerkt en ook een geschiedenis heeft bij de voormalige Noord-Groninger clubs Viboa en CVVB.
Omdat Zuidema al met hem bij Gorecht had samengewerkt, kwam het balletje snel aan het rollen. De Harener werd gepolst of hij trek had in een overstap naar Oranje Nassau en daar zei hij geen nee tegen. ‘Ik heb de drie jaar die ik met Hans van der Ploeg heb samengewerkt als zeer plezierig ervaren. Het contact is na die tijd nooit verloren gegaan. Nadat ik benaderd ben is er een goed gesprek geweest met de technische commissie van ON en waren we er eigenlijk snel uit.’
Volgens Zuidema past de overstap naar de hoofdstedelijke eersteklasser bij zijn ambities om hoofdtrainer te zijn op VC3-niveau of assistent op VC4-niveau. ‘Oranje Nassau is een nette club die ook ambitieus is. En voor mij is het natuurlijk ideaal, omdat het vanuit mijn woonplaats maar een kwartiertje fietsen is naar Coendersborg. Ik heb er ontzettend veel zin in om bij ON aan de slag te gaan’, vertelt hij. Uiteraard ligt de focus vooralsnog bij zijn huidige club FC LEO. ‘Zodra het allemaal weer kan gaan we er in Leens volle bak tegenaan om het seizoen zo goed mogelijk te doen slagen. Ik hoop dat ik aan het einde van het seizoen met een goed gevoel de overstap naar Oranje Nassau kan maken. Daar gaan we in Leens alles aan doen.’
