Met passie spelend SIOS vloert Holwierde opnieuw
Op een regenachtig, winderig sportpark de Lange Twee in Sauwerd en met een zwaar bespeelbaar veld als ondergrond heeft thuisclub SIOS laten zien waarom ze niet van plan waren de koppositie in de 4e Klasse E van het zaterdagvoetbal af te staan. Vol passie en met een ongekende dosis energie werd naaste belager Holwierde dit seizoen voor de tweede keer op een nederlaag getrakteerd. Werd het aan het begin van de competitie op sportpark Katmis nog 2-4 voor de koploper, nu zegevierden de Sauwerders met 2-0. En daar viel helemaal niets op af te dingen.
In Sauwerd stond in ieder geval één toeschouwer met meer dan gemiddelde aandacht naar de verrichtingen van Holwierde te kijken. Dat was de vader van coach Jari Brevet. Senior had er een reis van meer dan vier uur voor over om de pupillen van zijn zoon, die niets van zijn komst wist, aan het werk te zien. ‘Maar of het wat gaat worden vanmiddag? Alle competitiewedstrijden die ik de afgelopen seizoenen van hen heb gezien werden met een nederlaag afgesloten. Je zult dus begrijpen dat ik hier met een wat dubbel gevoel sta’, aldus Marc Brevet.
In punten stonden de nummers één en twee gelijk. SIOS had echter een wedstrijd minder gespeeld dan Holwierde en mocht zich op basis daarvan in ieder geval tot aan het eerste fluitsignaal van de goed leidende scheidsrechter Van der Molen lijstaanvoerder noemen. Iedereen verwachtte een voetbalwedstrijd waar de vonken van af zouden vliegen. Wat Holwierde betreft was dat alleen in de eerste zes minuten het geval. Die periode eindigde met een schot van Kevin Kamminga dat enkele meters naast het doel van Leroy Munters verdween. Daarna namen de gastheren de touwtjes in handen en werden de mannen van trainer Jari Brevet op alle fronten afgetroefd. SIOS was strijdvaardiger, speelde vol overtuiging en wist vrijwel elk duel te winnen. Op het middenveld stond Remco Kamphuis zijn teamgenoten als een volleerd dirigent aan te sturen en repareerde haarscheurtjes die her en der dreigden op te duiken.
Gezien het spelbeeld was het niet zo raar dat SIOS de eerste mogelijkheid kreeg om de topper open te breken. Coen Sijbolts was er op rechts tussenuit geknepen. Zijn voorzet bereikte niet ploeggenoot Bo Tukker, maar werd door Sander Bultena opgepikt. Zijn schot was hard genoeg, de reactie van doelman Robbin Kuipers niet minder. Het was een teken aan de wand dat Holwierde het niet gemakkelijk zou krijgen. De bezoekers kwamen maar niet in hun ritme, stonden af en toe apathisch toe te kijken als een hoge bal, mede als gevolg van de soms stevige wind, loodrecht naar beneden kwam. Hoe anders was dat aan Sauwerder zijde, waar de acteurs er meteen bovenop doken. Na een half uur werd lichtzinnig balverlies Holwierde fataal. Bo Tukker veroverde de bal op het middenveld en stuurde Stefan Bultena de diepte in. Die haalde een knap staaltje uit de trukendoos door het speeltuig rechts langs goalie Robbin Kuipers te plaatsen en de doelman zelf, letterlijk en figuurlijk, links te laten liggen. Het afronden was vervolgens een koud kunstje, de voorsprong niet meer dan terecht: 1-0.
Even leek Holwierde wakker te zijn geworden toen een vrije trap van Thijs Sonneveld op het hoofd van de hoog klimmende Robbie ten Hove werd geplant. Diens inzet ging rakelings naast. Met die mogelijkheid was het in aanvallen opzicht bij de gasten ook wel bekeken. Er kon amper een vuist worden gemaakt, de defensie van SIOS stond als een huis. Sterker nog, het was helemaal niet zo gek geweest als de Sauwerders hun marge voor de thee nog hadden verdubbeld. Bo Tukker en Coen Sijbolts wisten het net echter niet nog een keer te laten bollen. Wat dat betreft was er dan toch nog een sprankje hoop voor de Holwierders.
Na de thee trok de wind nog iets verder aan, begon het wat harder te regenen en werd het half omgeploegde veld nog zwaarder. En toch was te zien hoe Holwierde, zeker in het eerste kwart van het tweede bedrijf, in ieder geval probeerde om langszij te komen. Uitgespeelde mogelijkheden werden er niet genoteerd. De dreiging moest komen vanuit corners en vrije trappen. In beide gevallen wist men daar echter niets mee te doen. Deels omdat de zuiverheid ontbrak, maar ook het voetballende vernuft om de defensie van SIOS stuk te spelen.
Het was uitgerekend invaller Davey Munters, na de onderbreking in het veld verschenen voor de geblesseerd geraakte Stefan Bultena, die er medeverantwoordelijk voor was dat de thuisclub iets ruimer kon ademhalen. Hij stuurde na een uur spelen aan de rechterkant Coen Sijbolts op pad. Die kreeg alle ruimte om richting Holwierder doel op te stommen en mikte de bal in de korte hoek: 2-0. De defensie van de gasten keek vragend naar de eigen assistent-scheidsrechter waarom hij niet voor buitenspel had gevlagd. Het antwoord was heel simpel. Dat was het namelijk niet en dat maakte de vlaggenist zijn clubgenoten ook duidelijk. De tijd begon te dringen voor Holwierde. Ook in het laatste kwart van de wedstrijd, zelfs met de wind schuin in de rug, kwam men echter niet verder dan wat vrije trappen en slecht uitgevoerde hoekschoppen.
Het gebeurde maar één keer dat doelman Leroy Munters schrik werd aangejaagd toen Yirsan Bouman een pegel van zijn voet liet vertrekken. Die inzet durfde de doelman niet klemvast te pakken dus verdween de bal via zijn knuisten over de deklat. Wat de gasten ook probeerden, het vonnis was al voltrokken. Met wat meer precisie had SIOS de naaste belager nog meer pijn kunnen doen. Bo Tukker kreeg daartoe nog de grootste mogelijkheid. Hij stond op een meter of achttien recht voor het Holwierder doel, maar mikte net iets te hoog. En zo eindigde de topper in een teleurstellende nederlaag voor de gasten, terwijl men elkaar aan Sauwerder zijde schouderklopjes toediende. De buit was binnen, de kandidatuur voor misschien nog wel een kampioenschap bevestigd.
Ook Marc Brevet moest vaststellen dat Holwierde door de ondergrens was gezakt. ‘Het is jammer voor Jari en ik had het ook liever anders gezien, maar de nederlaag was terecht. Ik hoop dat ik nog een keer weer boven de grote rivieren mag komen en dat het dan anders uitpakt’, sprak hij na afloop. Niet lang daarna vertrok hij weer richting IJzendijke in Zeeuws-Vlaanderen, nabij de Belgische grens. Een illusie armer, flink wat kilometers rijker.
Quincy Dijkstra (SIOS): ‘Het was voetballend niet altijd mooi, maar op een veld als dit moet je dat ook niet verwachten. Ik ben beretrots op mijn jongens dat ze voor elkaar door het vuur zijn gegaan. Er valt ook niets af te dingen op deze overwinning. Wij speelden met veel meer agressie en de wil om te winnen. Zelfs als we een duel winnend afsloten liepen we elkaar te feliciteren. Hoe het elftal vandaag heeft gespeeld? Tja, daar kan ik echt van genieten. We hebben ons knap weten te herstellen van de nederlaag tegen FC Lewenborg en hebben de leiding nu wat steviger in handen.’
Jari Brevet (Holwierde): ‘Ik ben teleurgesteld in het optreden van mijn elftal. Op een enkeling na hebben we gewoon beneden ons niveau lopen spelen. Zij wisten deksels goed waar het om ging en hebben dat ook laten zien. Die instelling miste ik bij ons. Je weet dat je het op een veld als dat van SIOS niet van mooi voetbal moet hebben. Dan worden andere kwaliteiten gevraagd. De duelkracht en de passie die zij toonden had ik ook aan onze kant willen zien. Het was gewoon slappe hap wat we op de mat hebben gelegd. We hebben een mooie kans laten liggen om in ieder geval koploper te worden. De eerlijkheid gebiedt me echter wel te zeggen dat wij dus kennelijk geen kampioenskandidaat zijn. Daarvoor verliezen te vaak duels op cruciale momenten.’
SIOS – Holwierde 2-0 (1-0). Stefan Bultena 1-0; Coen Sijbolts 2-0.
Scheidsrechter: R.J. van der Molen (Gerkesklooster). Gele kaart: Remco Kamphuis en Rick Heim (SIOS), Jeanclar Torbed. Mike Kraan en Robbin Kuipers (Holwierde).
