mrt 7. 2026 | Achtergrond
Gillermo Slijngaard (23 ) speelde in de thuiswedstrijd tegen streekgenoot Corenos zijn honderdste officiële wedstrijd voor NEC Delfzijl. Een duel waar hij niet kon laten zien wat hij kan en eentje die hij niet licht zal vergeten.
Hij begon in zijn jubileumwedstrijd als linksachter, maar na zeven minuten raakte Slijngaard Corenos-speler Danelso Pesiwarissa en kreeg van de scheidsrechter een rode kaart. Dit was wel heel bizar omdat hij in de overige negenennegentig wedstrijden slechts twee keer een gele kaart had geïncasseerd. Slijngaard speelde zijn eerste officiële wedstrijd voor NEC Delfzijl in de thuiswedstrijd op 3 september 2022 voor de beker tegen Poolster, die wedstrijd eindigde in een 6-1 overwinning voor de Havenkanters. Hij speelde 81 competitiewedstrijden en 19 bekerwedstrijden en scoorde in competitieverband twee doelpunten. In bekerwedstrijden wist hij één keer de roos te raken. Door zijn snelheid lost hij alles voetballend op en dat koppelt Slijngaard aan een geweldige wedstrijdinstelling. De man die in zijn jeugd voor het Asser LTC en NEC Delfzijl speelde, heeft alleen Roy Kamps als trainer gehad. De club feliciteert hem met de bereikte mijlpaal die voor hem niet dat bracht wat hij er van had gehoopt, al wist NEC Delfzijl dan ook wel met 2-1 te winnen.
mrt 7. 2026 | Wedstrijden
SC Loppersum had in de thuiswedstrijd tegen Wildervank graag een stuntje willen uithalen. De gastheren wisten op voorhand dat dit een lastige klus zou worden tegen de ploeg die zich bij winst periodekampioen mocht noemen. Hoe lastig bleek na een 1-2 ruststand al snel. Het kwalitatief veel betere elftal van trainer Jeroen Wiegman liep in het tweede bedrijf betrekkelijk eenvoudig weg bij de gastheren en kreeg door slordigheidjes nog twee tegentreffers om de oren. Na rust werden er nog vijf treffers aan het saldo toegevoegd. Dat deed dan ook vermoeden dat er een spektakelstuk aan de Bosweg had plaatsgevonden. Niets was echter minder waar. De thuisclub ging eigenlijk vrij kansloos met 3-5 onderuit.
De afgelopen week had SC Loppersum ternauwernood nog een punt weten te bemachtigen in de uitwedstrijd tegen DVC Appingedam. Een opsteker, die het team van coach Heiko van den Berg wel kon gebruiken. En misschien zelfs wel een extra stimulans zou betekenen voor het treffen met Wildervank, dat op jacht was naar de tweede periodetitel. En dat het liefst zonder ook maar een punt te hebben ingeleverd. Het uiteindelijk doel van Wiegman, ook volgend jaar aan het roer bij de Wildervanksters, om naar de tweede klasse te promoveren. De aftrap van het duel was al om één uur omdat de halve amateurwereld kennelijk op tijd wilde zijn voor de aftrap van het duel tussen FC Groningen en Ajax in de Euroborg. Het treffen in Loppersum was ook niet de enige wedstrijd waar met de aanvangstijd was gegoocheld.
De Lopsters besloten wat meer mensen achterop te houden en in de wachtkamer plaats te nemen. Kijken wat de intenties van Wildervank zouden zijn. Die werden al snel duidelijk. Binnen drie minuten moest Rik Buikema een inzet van Joost Wolthuis voor de doellijn wegrossen om een vroege tegengoal te voorkomen. De grootste mogelijkheid was in het eerste kwart echter wel voor de gastheren. Een mispeer van Robin Landman leverde op links balbezit op voor Tim Maneschijn. De bal werd in het strafschopgebied van de gasten gepompt, waar Maarten de Jong dacht dat hij slimmer was dan doelman Michel Bakker. En dat bleek een misvatting te zijn, want de goalie griste hem de bal voor de voeten weg. Het was eigenlijk de periode waarin de Lopsters nog aardig mee wisten te voetballen.
SC Loppersum probeerde het wel, maar stond in de duels vaak te ver van de tegenstander af. Alle tweede ballen waren voor Wildervank, dat heel volwassen en met veel duelkracht stond te spelen. De gasten wisten elkaar gemakkelijk te vinden en waren fysiek een stuk sterker dan hun opponent. Een vrije trap van Joran van Zwol leidde tot een kopbal van Ruben Wolthuis die door doelman Marvin Hoeksema onschadelijk gemaakt kon worden. Een paar minuten later dacht verdediger Thom Wildeman een voorzet te onderscheppen, maar deponeerde het leer panklaar in de voeten van Mats Kartoidjojo. Diens pegel verdween over de deklat. In de 24e minuut was het wel raak voor Kartoidjojo toen hij een doorgekopte bal langs Hoeksema wist te krijgen: 0-1.
En het zou voor de thee nog een graadje erger worden, want na een vrije trap van Joran van Zwol aan de rechterkant van het veld tastte de defensie van SC Loppersum mis en stofte Lourens Huizing eenvoudig af: 0-2. Nog voordat de thee in de kartonnen bekertjes zat, deden de gastheren iets terug. Er mocht een vrije trap worden genomen na een handsbal. Het leer viel in het doelgebied van Wildervank, waar zo ongeveer tien benen probeerden om het speeltuig te raken. Het lukte uiteindelijk Thom Wildeman om het laatste zetje te geven: 1-2.
Wie er op had gerekend dat SC Loppersum na de onderbreking wel een tandje bij zou zetten, kwam bedrogen uit. Wildervank bleef eigenlijk vrij eenvoudig op de been. De thuisclub speelde steeds slordiger, verloor teveel duels en probeerde vooral met lange ballen voor onrust te zorgen. De kopsterke gasten waren daar bepaald niet van onder de indruk. Binnen de kortste keren was het Joran van Zwol die de marge wist te vergroten na een voorzet van Lourens Huizing: 1-3. De mooiste van de middag kwam ook op zijn naam te staan. Van een meter of vijfentwintig nam hij de bal ineens op de pantoffel en joeg jet leer langs de kansloze Marvin Hoeksema.
Het duel was daarmee wel gespeeld. Wildervank had de buit binnen en schakelde een tandje terug. De gasten lieten zich alleen nog maar zien als het echt nodig was. Zoals bij voorbeeld in het laatste deel van de wedstrijd toen invaller Marc Nijland op links alles en iedereen liet staan en zich vervolgens stuk leek te bijten op de Lopster doelman. Die wist de bal echter niet klemvast te pakken, waarna Landman de knikker in tweede instantie alsnog tussen de palen door wist te krijgen: 1-5. Het was dat de bezoekers daarna met hun gedachten al bij de wedstrijd van FC Groningen tegen Ajax waren. De concentratie was kennelijk weg en dat leidde tot slordigheidjes en twee tegentreffers. Tim Maneschijn tekende voor 2-5 en uiteindelijk was het middenvelder Diederik Dijk die er nog 3-5 van wist te maken. Daarmee was de koek op, waren de Wildervanksters in rap tempo verdwenen en bleef er voor de gastheren niet veel meer over dan een verloren middag in de wetenschap dat ze zich er heel wat anders van hadden voorgesteld.
Heiko van den Berg (SC Loppersum): ‘Tot aan die eerste goal van Wildervank deden we aardig mee en hadden we ook op voorsprong kunnen komen. Zij hebben daarna goed gebruik gemaakt van het te zwakke verdedigen van ons. Het is een enorm sterke en volwassen ploeg met een spits die zeer sterk in de lucht is. We waren deze keer niet bij machte om de wedstrijd te winnen. De komende weken zullen we de punten weer binnen moeten zien te halen.’
SC Loppersum – Wildervank 3-5 (1-2). Mats Kartoidjojo 0-1; Lourens Huizing 0-2; 1-2; Joran van Zwol 1-3; Joran van Zwol 1-4; Marc Nijland 1-5; Tim Maneschijn 2-5; Diederik Dijk 3-5 (foto: ©EemsmondSport).
mrt 7. 2026 | Wedstrijden
Op het sportpark Centrum in Delfzijl heeft thuisclub NEC Delfzijl voor de tweede keer dit seizoen van Corenos weten te winnen. In Roodeschool moest een 1-0 achterstand omgebogen worden en werd het uiteindelijk 1-3 in het voordeel van de Havenkanters. Op het eigen honk leek het een lastiger karwei te gaan worden toen Gillermo Slijngaard al na vijf minuten spelen met rood van het veld werd gestuurd. Gek genoeg deerde dat de gastheren geenszins. Sterker nog, ondanks dat de bezoekers langszij wisten te komen en Brian Pattiwael de lat toucheerde, had NEC Delfzijl het betere van het spel. De Delfzijlsters maakten het zich met name na de onderbreking en een 2-1 voorsprong onnodig lastig. Daardoor bleef de dreiging van een op dat moment niet verdiende gelijkmaker in de lucht hangen. Die kwam er niet en dus konden de fans van de Delfzijlsters na het laatste fluitsignaal opgelucht adem halen.
In de aanloop naar het treffen ontstond er bij Corenos nogal wat verwarring. Men was in de veronderstelling dat er op het hoofdveld gespeeld zou worden. Die vlieger ging echter niet op. Na een potje damesvoetbal kwamen de verantwoordelijke mensen van NEC Delfzijl tot de conclusie dat het veld te zacht was en dus week men uit naar het kunstgrasveld aan de overkant van de weg. Zeer tegen de zin van oefenmeester Marco Pesiwarissa, die dat ook in duidelijke bewoordingen liet weten. ‘Dat je dit op het laatste moment zegt? Dat is toch ongelofelijk. Omdat meiden het veld te zacht vinden keuren ze het terrein af? Wat een jankclub is dat NEC Delfzijl zeg.’ Scheidsrechter van dienst Gert-Jan Lania haalde na afloop slechts zijn schouders op toen hem om zijn mening werd gevraagd. ‘Ik kan daar niks mee. Als een club een veld afkeurt heb ik daar maar mee te dealen’, aldus de arbiter.
En dus werd het biljartlaken bevolkt door spelers en supporters, die nauwelijks op hun plek stonden toen ze op een doelpunt werden getrakteerd. Sem Switynk kreeg de treffer op zijn naam, volgens coach Pesiwarissa had Anne-Jan ten Harkel er nog aan gezeten. En dus was het volgens hem een eigen goal: 1-0. Amper vier minuten later werd Corenos-speler Danelso Pesiwarissa van de sokken gelopen door Gillermo Slijngaard. Omdat het volgens arbiter Lania om een doorgebroken speler ging, kreeg de Havenkanter in zijn honderdste wedstrijd voor de fusieclub een presentje dat hij liever had afgeslagen. Hij werd met rood van het veld gestuurd. Daarna was het aan beide kanten even zoeken naar de manier waarop er met de nieuwe situatie moest worden omgegaan. Een beter voetballend NEC Delfzijl leek amper in de problemen te geraken. Corenos speelde in een te laag tempo om het de thuisclub erg lastig te maken. Toch kreeg men na een klein half uur spelen wel de gelijkmaker om de oren. Cameron Waaijenberg werd door Germen Tamsma weggeduwd, waardoor de bal via Danelso Pesiwarissa bij Brian Pattiwael terecht kwam. Die poetste de achterstand weg: 1-1. Hij was ook de man die doelman Bas Westerhuis het geluid van getoucheerd aluminium in zijn oren liet klinken. Aan de tussenstand veranderde er niets en dus was het even afwachten hoe beide teams het tweede bedrijf zouden oppakken.
Het had er alle schijn van dat Corenos het wapen niet had kunnen vinden waarmee de overtalsituatie kon worden uitgebuit. Het was allemaal veel te onrustig aan Roodeschoolster kant en vaak werden duels ‘overgeslagen’ in de veronderstelling dat een ander het wel zou opknappen. De eerste de beste kans was zowaar voor NEC Delfzijl. Een breedtepass van Jari Slort, die verdediger Yur Oosterhof herhaaldelijk zijn hielen liet zien, kwam bij Morrisson Sodiko terecht. Die trok het leer voor het doel van Dennis Carretero Seinhorst. De sluitpost had het geluk dat de ingekomen Jorrit van Assen onder de bal doorliep. Na 59 minuten spelen kwamen de gastheren andermaal op voorsprong. Kevin Pathuis beging een niet al te slimme overtreding op Cameron Waaijenberg en vervolgens lag de bal op de stip. Aanvoerder Jordan Muller leek de fluitist nog op andere gedachten te willen brengen. Die bleef uiteraard bij zijn besluit en vervolgens was het Jari Slort die raak schoot: 2-1.
Die stand was geenszins tegen de verhouding in, want Corenos kon geen moment laten zien dat ze ergens in het veld iemand hadden lopen zonder een directe tegenstander. En dat alleen maar omdat ze hun handen vol hadden aan een beweeglijke tegenstander die er af en toe fraaie aanvallen wist uit te gooien. Tot drie keer toe had het zomaar weer raak kunnen zijn als Jorrit van Assen en Morrisson Sodiko het vizier wat scherper hadden afgesteld. Na driekwart wedstrijd leidde een oogstrelende combinatie op rechts tussen Sem Switynk en Morrisson Sodiko tot een nieuwe kans. Het schot van laatstgenoemde vloog echter voorlangs. En dus bleef het spannend en dat had NEC Delfzijl aan zichzelf te wijten. Tot aan de 72e minuut had Corenos nog geen fatsoenlijk schot op doel weten te produceren. Pas op het moment dat trainer Marco Pesiwarissa besloot om meer risico’s te nemen, werd NEC Delfzijl achteruit gedrongen.
Wat de gasten echter ook probeerden, gevaarlijk wisten ze niet te worden. En als het dan niet gaat zoals het moet, dan wil het misschien wel op een andere manier. Doordat bijvoorbeeld de keeper van de tegenpartij je een handje helpt. Bas Westerhuis wilde de spanning kennelijk wel wat opvoeren, door op geheel eigen wijze inzetten van bijvoorbeeld Brian Pattiwael en Anne-Jan ten Harkel over de lat te werken. Dat had ook zomaar verkeerd kunnen aflopen. De goalie had het geluk echter aan zijn zijde. Na 93 minuten vond scheidsrechter Lania het welletjes en floot het duel de boeken in. NEC Delfzijl had wat het wilde na het onnodige puntverlies van een week eerder in het duel met CEC. De Roodeschoolsters zullen komend weekeinde andermaal aan de bak moeten om uit de gevarenzone te geraken.
Roy Kamps (NEC Delfzijl): ‘We hebben de afgelopen week veel getraind op patronen en dat pakte goed uit. We begonnen goed, scoren snel en dan krijg je zo knullig een rode kaart. Daarna brak er een lastige fase aan omdat we even moesten kijken hoe we nu moesten gaan spelen. Ik ben van mening dat we de veldverwijzing goed hebben opgepakt. We krijgen de gelijkmaker wel om de oren, maar voor de rest zijn we met tien man eigenlijk niet in de problemen gekomen. Sterker nog, we hadden het duel eerder moeten beslissen. Nu bleef het onnodig lang spannend.’
Marco Pesiwarissa (Corenos): ‘Een duel tegen NEC Delfzijl kun je verliezen, maar dit had niet gehoeven. Ik weet niet wat het was. We kwamen gewoon niet in ons spel. Op de een of andere manier hadden we het vandaag niet. Eigenlijk kwam er van onze kant pas wat leven in het duel toen de slotfase was aangebroken. Toen leek het besef door te dringen dat er een nederlaag aan zat te komen. Daarvoor waren we veel te gejaagd op zoek naar de voorsprong. Hadden we veel meer rust aan de bal moeten tonen.’
NEC Delfzijl – Corenos 2-1 (1-1). Sem Switynk 1-0; Brian Pattiwael 1-1; Jari Slort (strafschop) 2-1 (foto: ©Marcel Monden).
