mrt 8. 2026 | Achtergrond
De weekenden zijn voor mij de momenten waarop alles voetbal ademt. En dan vooral amateurvoetbal. Uitslagen, verslagen, telefoontjes, het gepingel van binnenkomende whatsappjes, een horde emailberichten. Noem het allemaal maar op. Het moet allemaal weer verwerkt worden zodat de bezoekers van onze website weer iets te lezen hebben. Hoe wreed kan het leven dan zijn als een van die trouwe bezoekers plotsklaps uit ons midden wordt weggerukt. Niks geen vooraankondiging. Voetbaldier Johan Schudde werd gewoon definitief buitenspel gezet.
Het is zaterdagmiddag 7 maart even na half vijf als ik naast Johan Schudde neerplof in de bestuurskamer van NEC Delfzijl. Natuurlijk wordt er nagepraat over de gewonnen wedstrijd tegen Corenos. ‘Benauwde zege, maar wel terecht toch? Nou de FC nog even’, zegt Johan terwijl hij tevreden aan zijn biertje lurkt. Ik kan het alleen maar beamen. De discussie spitst zich vervolgens toe op wat randzaken die weinig met het spelletje te maken hebben. Johan hoort het aan, maar mengt zich er niet in. Midden in de discussie stoot hij mij aan en schuift de schaal met borrelhapjes mijn kant op. ‘Most nait allain moar zit’n te lul’n, moar ook een beetje eten. Of mot ik die wat in jaszak stoppen’, grinnikt hij. Het is Johan Schudde ten voeten uit. Om mijn antwoord kan hij ook nog wel lachen. Dat hij ‘de kop dik genoeg heeft’ en wel een beurt mag overslaan. Meteen trekt hij de schaal weer bij mij vandaan en schuift hem de andere kant op. ‘Kinst ook moar beter noar hoes goan. Komt toch gain zinnig woord oet.’ Ik ken hem niet anders. Nadat hij heeft gevraagd of het verslag van de wedstrijd dezelfde avond online terug is te vinden en ik dat bevestig, krijg ik een schouderklopje. Zegt hij er naar uit te kijken. ‘Al hest den ook gain kloot’n verstand van voetbal’, voegt hij me grinnikend toe als onze wegen zich scheiden. ‘Tot de volgende keer Johan, dan nemen we er eentje op’, geef ik hem als antwoord mee. Niet wetende dat we elkaar nooit meer zouden spreken. Over hoe slecht of goed het allemaal was. Waarom mensen altijd maar blijven klagen over bijzaken als voetbal. Dat het toch ook maar een spelletje is.
Johan Schudde is namelijk niet meer onder ons. Op zondagochtend bereikte mij het verschrikkelijke nieuws dat hij plotsklaps was overleden. De schok was groot. Ik ben niet snel ontdaan. Maar dat deze aimabele man, die geen vlieg kwaad deed en altijd voor een ander klaar stond er ineens niet meer was? Die mededeling sloeg in als een bom. Het wil er bij mij nog steeds niet in. Alle lust om iedereen te vertellen wat andere clubs voor sportieve prestaties hebben verricht, wordt ineens zo onbelangrijk. Zo nietszeggend omdat ik Johan Schudde al jaren ken.
Als bestuurslid van het roemruchte SES-toernooi of Telkamp-toernooi, zoals het in het begin ook wel werd genoemd. Als penningmeester, administrateur, kantinemedewerker, regelneef en erelid van de Delfzijlster fusieclub en diens voorganger Neptunia. De man die zich sinds 2015 Ridder in de Orde van Oranje Nassau mocht noemen. Op geheel eigen wijze als omroeper de opstellingen bekend maakte voor aanvang van een wedstrijd van het eerste elftal. Tot op de laatste dag was hij nog zeer actief voor de vereniging. Verweet hij mij zelfs gekscherend dat ik niet voor aanvang van de wedstrijd al op het sportpark was gesignaleerd. Dat ik op dat moment nog bij SC Loppersum stond te kijken was volgens hem geen excuus. Hij meende er niets van, maar ook dat was Johan. Een man met een gouden hart. Hij is niet meer. Een vreselijk verlies voor de familie, een mokerslag voor NEC Delfzijl. Hij zal nooit meer grapjes maken over mijn schrijftalenten. Zijn stem zal nooit meer over het sportpark Centrum schallen. Namens EemsmondSport wens ik familie, nabestaanden en iedereen die Johan Schudde heeft gekend heel veel sterkte toe in deze ontzettend zware en moeilijke tijd.
mrt 8. 2026 | Wedstrijden
Middelstum heeft averij opgelopen in de uitwedstrijd tegen SV De Heracliden. De mannen van trainer Jan Pieter Westing lieten, zeker in het eerste kwart van de wedstrijd, het betere voetbal zien. De kansen die de bezoekers kregen om op voorsprong te komen bleven echter onbenut. En daar profiteerden de Meijsters optimaal van. Na het laatste fluitsignaal stond er een 2-0 zege op het scorebord voor de thuisclub.
Met de knappe 3-0 zege op Lycurgus nog in het achterhoofd van Middelstum en de 1-1 van SV De Heracliden in het duel met FC Lewenborg, was de verwachting dat er twee gemotiveerde teams aan de start zouden verschijnen voor de ontmoeting op sportpark Meij. De gasten deden als eerste van zich spreken en hadden eigenlijk aan de leiding moeten komen omdat Daan van Zalm, Xander Anema en Max Oldenhof daartoe de kansen kregen. Zij vonden echter doelman Wiljan Knot op hun pad naar succes. Middelstum speelde goed. Het tempo had in sommige fases misschien wel wat hoger mogen liggen, maar de bezoekers vonden vaak de vrije man in de zone waar ze dat vooraf bedacht hadden. De scherpte ontbrak echter in de afronding of de bal lag net niet lekker op de schoen. Waar de Middelstummers vergaten te scoren, was het aan de andere kant wel meteen raak.
Een oude voetbalwet trad in werking. Als zij niet scoren, doen wij het wel. Naarmate de eerste helft vorderde, kwam SV De Heracliden beter in de wedstrijd te zitten en dat leidde tot mogelijkheden van Ruben Slager en Stijn Tiekstra. Balverlies van Middelstum op het middenveld werd meteen doeltreffend afgestraft. Met een geweldig schot van een meter of vijfentwintig vond Ruben Slager de opening die het duel nodig had: 1-0. Doelman Nick Verkerk, de plaatsvervanger van ‘ík ben een weekendje weg’ Emiel Douma onder de lat bij Middelstum was kansloos. De gastheren hadden het momentum overgenomen. Het bleef echter bij schoten van afstand en een, volgens Middelstummer kenners, glaszuiver doelpunt van Max Oldenhof. Dat vond geen goedkeuring omdat er sprake van buitenspel zou zijn geweest.
Het beeld was na de onderbreking niet veel anders. Middelstum ging op jacht naar de gelijkmaker. De finesse ontbrak echter bij de mannen van Jan Pieter Westing, die het eigenlijk te vaak in de lange bal zocht. Koren op de molen van Wiljan Knot, die zich een ware plaaggeest toonde. Een prima combinatie tussen Max Oldenhof en Allert Moeken leek het gewenste resultaat op te leveren. Leek, maar Moeken werd onderuit gehaald. Tot zijn stomme verbazing kreeg hij geen penalty van scheidsrechter Hans Bulthuis die vond dat Moeken te gemakkelijk was gaan liggen. De tijd begon te dringen voor Middelstum, dat in de slotfase steeds meer risico’s nam om een dreigende nederlaag te voorkomen. Een vrije trap van Xander Anema vloog over.
De ruimte die de thuisclub kreeg had de gasten zomaar fataal kunnen worden. Een schot van Stijn Tiekstra ging naast, Ruben Slager miste de goal op een paar meter na en Julian Jonker kopte op de lat. Middelstum bleef aandringen en had zelfs de pech dat invaller Frank de Boer een bal op de eigen lat deponeerde, waarna het speeltuig door goalie Wiljan Knot met het hoofd weggewerkt kon worden. In de omschakeling hadden de gastheren het duel eigenlijk in het slot moeten gooien. Het bleef echter spannend omdat Frank de Boer ook het aluminium aan de goede kant van het veld raakte. Uiteindelijk was het Ruben Slager die in de laatste minuut diep werd gestuurd. Doelman Nick Verkerk kwam uit zijn kooi en vervolgens kon Frank de Boer de breedtepass van Ruben Slager zo het lege doel in wandelen: 2-0.
Duurt Dijkman (SV De Heracliden): ‘Dit is een mooie overwinning die ook nodig was. Ondanks dat we een paar keer goed zijn weggekomen, was onze vechtlust te prijzen. Nu moeten we zorgen dat we de komende weken een goede serie neerzetten.’
Jan Pieter Westing (Middelstum): ‘Het is jammer en vooral onnodig dat je hier verliest. Maar ja, als je de goal zelf niet maakt houdt het op. We hebben in ieder geval laten zien dat we prima wat met een bal kunnen en voor elkaar door het vuur willen gaan.’
SV De Heracliden – Middelstum 2-0 (1-0): Ruben Slager 1-0; Frank de Boer 2-0 (Foto: ©Jaap van der Laan/MiddelstumInfo).
mrt 8. 2026 | Wedstrijden
Poolster en De Fivel hebben er op het sportpark Oldencate een prima voetbalmiddag van gemaakt. Gesterkt door de simpele 1-6 overwinning van eerder dit seizoen in Zeerijp begon Poolster vol zelfvertrouwen aan de tweede confrontatie van dit seizoen. Die zag er een stuk anders uit omdat De Fivel zich absoluut de kaas niet al te gemakkelijk van het brood liet eten. Na een vermakelijke wedstrijd stond er ondanks dat toch een 5-3 overwinning voor de thuisclub op het scorebord.
Ook in Spijk werd er vroeger afgetrapt dan te doen gebruikelijk. Het is kennelijk een ‘modegril’ geworden om met aanvangstijden te puzzelen als de betaalde broeders aan de bak moeten tegen ene club van naam en faam. Hoe dan ook, beide teams traden vol goede moed aan voor het treffen in Spijk. De Fivel had een weekje kunnen ’uitrusten’ terwijl Poolster maar wat graag zou willen voortborduren op de 1-5 overwinning die in en tegen Noordwolde was behaald. Het doel was tweeledig. Voor de thuisclub was winnen een must om in ieder geval de tweede plaats in bezit te houden in een klasse die, zeker voor de bovenste helft van de ranglijst, bol van de spanning staat en de verschillen klein zijn. De Fivel kon de punten ook wel gebruiken, want de voorlaatste plaats op de ranglijst is een plek waar je aan het einde van de rit niet wilt staan.
De Spijksters leken aanvankelijk nog met hun hoofd bij de eerste ontmoeting met het team van trainer Ronald Bouwman. Die waren wel bij de les en namen brutaal de leiding na een voltreffer van Mark Kramers: 0-1. Dat was nadat Kevin Bijlsma een mogelijkheid had laten liggen om de gastheren aan de leiding te helpen. Poolster had de handen meer dan vol aan De Fivel, dat de duels niet schuwde. De thuisclub dook af en toe wel dreigend op in de zestien meter van de Riepsters, maar wist de bal aanvankelijk niet langs doelman Milan Velthuizen te krijgen. Die stond nog steeds onder de lat omdat eerste goalie Mickael Bos nog altijd geblesseerd is. Toch zou de achterstand voor de thee worden weggewerkt. Mark Lijnema liet een voorzet van zijn voet vertrekken die door Jesse Smit op de juiste waarde werd getaxeerd: 1-1. De vlag ging weliswaar omhoog, maar de treffer werd toegekend.
Na de doelwisseling had het er de schijn van dat Poolster snel zaken wilde doen. Mark Lijnema wist de bal bij de eerste paal binnen te tikken (2-2) en vanaf dat moment trok Poolster de wedstrijd naar zich toe. Jesse Smit tekende voor 3-1 en vervolgens was het weer de beurt aan Mark Lijnema: 4-1. Het duel leek nu wel te zijn gespeeld. Niets was echter minder waar. In plaats van de gashendel nog wat verder open te trekken, leken de geelzwarten het wel goed te vinden en dachten ze De Fivel tot overgave te hebben gedwongen. Ze kwamen echter bedrogen uit. Middels een treffer van Joran Bos kwamen de gasten iets dichterbij: 4-2. Op zich geen probleem, ware het niet dat het daarna zelfs nog penibel werd toen de bal op de stip kwam te liggen. Een vrije trap van Jens Winkel landde in de zestien meter van Poolster, waar Colin Uilhoorn aan Mark Kramers ging hangen. Die was wel zo slim om zich te laten vallen. De door arbiter Potze toegekende penalty werd door Emiel Bos achter doelman Cas Schipper gedeponeerd: 4-3. Er leek ineens weer van alles mogelijk. Dat dacht men ook aan de zijde van De Fivel, waar ieder punt meer dan welkom was gezien de klassering op de ranglijst. Het was de hard werkende en met veel strijdlust spelende gasten niet gegund. Invaller Daan Bos, die al een wedstrijd in de benen had, bewees weer eens zijn waarde voor de gastheren. Hij pikte ook nog ene goal mee en bepaalde de eindstand daarmee op 5-3.
Bas Groeneveld (Poolster): ‘Nadat Kevin Bijlsma in het begin een enorme kans had laten liggen, kwamen we terecht op achterstand. We maakten het onszelf erg lastig. De eerste helft was van onze kant erg slordig, al kwamen we dan ook wel op gelijke hoogte. Na rust hadden we een goede fase en scoorden we uit goede aanvallen. Dat stemt mij zeer tevreden. Vervolgens maken we het ons weer moeilijk door zomaar een goal weg te geven. Het penaltymoment was een lachertje, maar daardoor kom je wel weer in de problemen. Tenslotte maken we het nog goed af. We moesten winnen en dat hebben we gedaan.’
Ronald Bouwman (De Fivel): ‘We hebben een prima wedstrijd gespeeld en goed tegenstand geboden. Het is sneu dat we ene treffer krijgen die vanuit buitenspel tot stand komt. Anders gaan we met een voorsprong de rust in. Door individuele fouten geven we de wedstrijd eigenlijk binnen de kortste keren uit handen. Ik ben wel trots op de ploeg dat ze veerkracht hebben getoond. En misschien hadden we zelfs wel een punt verdiend.’
Poolster – De Fivel 5-3 (1-1). Mark Kramers 0-1; Jesse Smit 1-1; Mark Lijnema 2-1; Jesse Smit 3-1; Mark Lijnema 4-1; Joran Bos 4-2; Emiel Bos (strafschop) 4-3; Daan Bos 5-3 (foto: ©Angela Smit-Flikkema).
