apr 2. 2026 | Karate
Maar liefst 55 leerlingen van Karateclub Kyôchô uit Delfzijl, onder leiding van Patrick en Ingrid Stegenga, kwamen zaterdag in sporthal De Ringen in Delfzijl in actie voor de 13e editie van de Ommelander Cup. De onderlinge competitie werd weer een groot succes.
De Ommelander Cup is een wedstrijd waar voornamelijk de beginnende wedstrijdkarateka een kans krijgt om te laten zien wat ze al kunnen als er sprake is van competitie. Ervaring opdoen met winnen en verliezen in een zo goed mogelijk georganiseerde omgeving onder een gezonde sfeer dat is waar de club ieder jaar weer naar streeft. Dojo Kyôchô heeft zelf meerdere gediplomeerde scheidsrechters. Ook zij waren allemaal aanwezig.
Dit jaar heeft de club ervoor gekozen om het toernooi eenmalig voor eigen leden te organiseren. Daardoor was er ook een waardige, gevorderde competitie. Iedereen kon nu aan het thuispubliek laten zien waar hij of zij voor traint. Maar liefst acht poules in het onderdeel Teamkata lieten zien hoe synchroon ze samen kunnen lopen. Jixi Toth opende dit onderdeel met de Sushiho, een zeer complexe kata. Er waren zeven groepen van individuele kata te zien onderverdeeld in beginnersklassen op bandkleur en gevorderde groepen jeugd, volwassenen en de 35+ groep.
De middag werd afgesloten met een mooie match, full-contact karate voor het publiek van Oscar Bloemhoff en Jeroen Bonninga. Na het uitreiken van de bekers in de gevechtspoules en de spiritprijs, was het moment daar om de winnaar van de Ommelander Cup 2026 bekend te maken. Leah Betsma won deze prijs voor de meest opvallende karateka die aan alle onderdelen meedeed.
apr 2. 2026 | Achtergrond
Voorzitter Arjan Leijssenaar van vijfdeklasser GEO uit Garmerwolde is maar wat blij met de resultaten die het vlaggenschip van de vereniging momenteel weet neer te zetten. De club staat momenteel als tweede genoteerd achter koploper en gedoodverfd kampioenskandidaat BATO. Een positie met perspectief, want het zou zomaar kunnen dat het team van scheidend trainer Leendert Nieborg zich voor de nacompetitie mag opmaken. Omdat men er in twee periodes goed voor staat. Er zitten nog wat lastige wedstrijden aan te komen en de personele bezetting is het hele seizoen al verre van optimaal, maar wat gebeurt er als GEO zichzelf ‘per ongeluk’ een toetje weet te bezorgen?
Leijssenaar is, net als de rest van de club overigens, realistisch genoeg om te stellen dat het een lastige opgave zou worden om het voor GEO mogelijk te maken dat men langer dan een seizoen in de vierde klasse zou kunnen verblijven. ‘Natuurlijk zou het hartstikke mooi zijn als we dit presteren. Als sportman wil je immers altijd het hoogst haalbare zien te bereiken. De basis is echter momenteel te smal om te zorgen dat we ons op dat niveau ook kunnen handhaven. We hebben al wat oudere spelers en er druppelt wel wat verjonging door, maar we kunnen nog geen afscheid nemen van onze routiniers. Die kunnen op het huidige niveau wel meekomen. Een trapje hoger zou denk ik, zeker vanuit hun oogpunt bekeken, niet reëel zijn. Je kunt beter een leuke rol in de vijfde klasse spelen dan onder in de vierde klasse rondhangen. Maar goed, stel dat het toch lukt om de nacompetitie te halen en daar goed doorheen te komen? Dan zullen we met de selectie om tafel moeten. Kijken hoe zij er in staan. De hamvraag is dan of je dit jaar al wil promoveren of dat we nog een aantal seizoenen moeten wachten.’
Binnen de gelederen van GEO is men druk bezig met de toekomst. En die begint bij de jeugd. Het aantal juniorenteams neemt toe, maar het is nog veel te vroeg om daar meteen de vruchten van te plukken. Het zal een aantal jaren vergen om te zorgen dat er een gezonde basis staat waarmee de Garmerwolders wellicht een stap omhoog zouden kunnen zetten. Leijssenaar: ‘We hebben de ambitie om door te groeien naar drie- tot vierhonderd leden en hopen een flinke slag te kunnen slaan op het gebied van kwaliteitsverbetering. Dat kan er voor zorgen dat we ooit tot een stabiele vierdeklasser kunnen uitgroeien. Maar of het verstandig is om dat dit jaar al na te streven?’
In het voetbaljaar 1998/1999 werd GEO kampioen in de vijfde klasse en zou vervolgens vier jaar in de vierde klasse spelen. Na drie jaar een trapje lager te hebben gevoetbald, keerde men terug op een hoger niveau en wist de club in het seizoen 2009/2010 zelfs naar de derde klasse te promoveren. Dat avontuur duurde maar één seizoen. In de jaren daarna bivakkeerde men hoofdzakelijk in de vierde klasse. In het seizoen 2021/2022 daalden de Garmerwolders op eigen verzoek weer af omdat de basis toen al veel te smal was en men het met name van de oudere spelers moest hebben. Sindsdien boekte GEO geen echt aansprekende eindresultaten meer. Tot aan dit seizoen dus. Want hoe je het ook wendt of keert, in dit geval lonkt promotie voor de Garmerwolders. En dat zou, met alle beperkte middelen die men ter beschikking heeft, een prestatie van formaat zijn (foto: ©Susan Schuls/Sport050).
