Farmsum heeft op het eigen Tuikwerder sportpark een belangrijke stap gezet op weg naar de titel in de 5e Klasse C van het zondagvoetbal. Directe concurrent Groen Geel werd met 2-0 afgetroefd na een wedstrijd waarin keeper Damon Vos van de gastheren de hoofdrol voor zich opeiste. Hij voorkwam met een aantal spectaculaire reddingen dat zijn ploeg in het eerste bedrijf op achterstand werd gezet. Na de doelwisseling was het duel meer in evenwicht en hadden de gastheren aan een paar kansen genoeg om de Stadjers zeer waarschijnlijk naar de nacompetitie te verbannen. Met nog twee duels te gaan gelooft niemand namelijk dat Farmsum zich het kampioenschapsfeestje nog laat afnemen.
Voordat het duel tussen de twee kemphanen begon, was er een indrukwekkende minuut stilte vanwege het veel te vroeg overlijden van de 66-jarige Jaap Strijbos, jarenlang een gewaardeerde kracht binnen vv Farmsum. De thuisclub had, voor meer dan 250 toeschouwers, nog wat goed te maken na de met 3-0 verloren wedstrijd bij Groen Geel. Dat duel werd in twee gedeeltes afgewerkt omdat sneeuwval de afgelopen winter doorspelen onmogelijk had gemaakt. Het stond op dat moment 2-0 voor de Stadjers en beide goals werden op het conto van doelman Damon Vos gezet. Die zal zich met name flink hebben opgeladen voor het cruciale treffen op het thuishonk. En dat liet hij zien. Wat Groen Geel namelijk ook probeerde, het leek alsof de goalie een betonnen muur voor zijn neus had opgetrokken. Het eerste kwartier verliep nog vrij rustig. In die fase speelden de gasten wat verzorgder zonder tot grote mogelijkheden te komen. Dat veranderde toen eerst Boris Luttikhuizen de goalie met een striemend schot onder vuur nam. De fabelachtige reactie van Damon Vos mocht er zijn. Dat gold ook toen middenvelder Tim Zandvoort het probeerde. Ook hij moest zijn meerdere in de Farmsumer erkennen.
Na een vrije trap van Lucien de Vries was het Joshua Pie die van dichtbij en met het hoofd tot succes dacht te komen . En inderdaad, het was voor de derde keer op rij toonde Damon Vos aan dat het een lastig karwei zou worden om hem te verschalken. Enkele wat minder gelukte doelpogingen later moest men bij Farmsum even slikken. Danny de Vries raakte geblesseerd. Dat gebeurde al na een kwart wedstrijd. In zijn plaats verscheen Teun Westerhuis binnen de lijnen. Farmsum leek tot aan dat moment behoorlijk geschrokken te zijn van de dadendrang van de stad-Groningers en leunde wat al te vrijwillig achterover. In plaats van ver vooruit te verdedigen, groepeerde men zich rond het eigen strafschopgebied en werden alle ballen zonder veel omhaal naar voren gerost.
Vlak voor rust dachten de bezoekers tot twee keer toe een verschil te kunnen maken. Een schot verdween naast en de tweede poging, of eigenlijk al de zevende in vijfenveertig minuten tijd, viel andermaal ten prooi aan doelman Damon Vos. Nog voor het rustsignaal van scheidsrechter Lit uit Winschoten had geklonken was er eindelijk een kans voor Farmsum. Een goed uitgevoerde corner werd door Ruben Keizer richting doelmond getransporteerd, maar kon nog net voor de lijn weggewerkt worden. En dus brak de rust aan met de bekende brilstand en dat kon Groen Geel vooral zichzelf verwijten, of misschien wel de tot aan dat moment de fantastisch optredende Damon Vos.
Na de onderbreking zat er wat meer evenwicht in het spel. Bij Groen Geel raakte men zichtbaar gefrustreerd vanwege het uitblijven van de allang verdiende voorsprong en dat ging ten koste van het spel. Dat werd steeds slordiger en de bezoekers mochten dan ook blij zijn dat de voor Thijs van Brugge ingavellen Stijn Harkema de bal volledig verkeerd raakte na een lage voorzet van Roy Sekema. Anders was het karwei er nog lastiger op geworden. De openingsgoal viel in de 64e minuut. Farmsumer Ruben Stam pikte de bal op een meter of twintig van het doel van Matisse de Boer op, wurmde zich langs twee verdedigers en speelde de bal door het hart van de Groen Geel-defensie. Ruben Keizer schoot vervolgens heerlijk raak. De assistent-scheidsrechter van de Stadjers vlagde nog wel voor buitenspel, maar arbiter Lit liet zich niet foppen en kende de treffer toe: 1-0.
Nadat Mo Sesay in het veld was gekomen voor de moegestreden André Strijbos, was het de invaller die bijna raak schoot. De bal rolde echter een metertje naast de paal. Groen Geel probeerde in de slotfase met wat omzettingen en de verse krachten Justin Meppelink en Gydo Jagersma nog wat te bewerkstelligen, nam steeds meer risico’s en kreeg vervolgens de kous op de kop. Vlak voor het einde van de wedstrijd mocht Teun Westerhuis een corner nemen. Die werd ineens uit de lucht geplukt door Stijn Harkema en hard in het dak van het doel geschoten: 2-0. De ontlading aan Farmsumer kant was enorm. De teleurstelling in het andere kamp groot. Na enkele minuten blessuretijd vond arbiter Lit het welletjes en waren de juichkreten van het thuisfront tot ver in Farmsum waarschijnlijk nog wel te horen. Ze hadden de koploper weten te onttronen en staan nu met een voorsprong van twee punten en een wedstrijd minder aan de leiding. Er wachten nog twee competitieduels. Op moederdag (10 mei) spelen de roodgelen nog thuis tegen Wedde en een week later is SV Woltersum gastheer. Groen Geel krijgt alleen nog de uitwedstrijd tegen Alteveer te verhapstukken. Farmsum is dus welgeteld nog één overwinning verwijderd van directe promotie. En dat in het jaar van het 75-jarig bestaan. En opnieuw zeven jaar na het laatst behaalde kampioenschap.
Peter Ernst (Farmsum): ‘We komen in de eerste helft heel goed weg. Zij hebben ons in leven gelaten en wij mochten blij zijn met het optreden van onze keeper. Ik vond dat we na de rust beter voor de dag kwamen. Het zat verdedigend beter in elkaar en we waren veel feller in de duels. We zaten op een gegeven moment overal tussen en hebben het als collectief heel goed gedaan. Wij hebben nu alle papieren in de hand om kampioen te worden en dat gaan we echt niet meer weggeven.’
Henk-Jan Schoonbeek (Groen Geel): ‘Die keeper was de eerste helft echt fantastisch. Wat die er allemaal uit wist te houden? Dat is ongelofelijk. Farmsum had voor de thee niet veel in te brengen. Ondanks het missen van de kansen zijn we rustig gebleven, maar in de tweede helft was ons voetbal minder. Dat kwam ook omdat Farmsum beter stond te verdedigen. Eigenlijk hebben we na de rust maar weinig mogelijkheden meer gekregen. Het kampioenschap is wel beslist nu. Wij zullen ons op de nacompetitie moeten richten. Dat is zuur, maar de realiteit ligt er wel.’
Tweedeklasser SV Bedum heeft op het eigen kunstgras een 4-0 zege weten te boeken op hekkensluiter GVAV Rapiditas. Een zege die even weer nodig was nadat de Bedumers een week eerder het deksel op de neus (6-0) hadden gekregen in de uitwedstrijd tegen FC Meppel. De selectie van trainer Gerben Wollerich was weer wat completer. Winst was het enige dat telde en uiteindelijk werd het een relatief gemakkelijke middag voor de paarshemden.
De thuisclub begon sterk aan het treffen. Na 120 seconden werd het spel door de Bedumer middenvelders van links naar rechts verplaatst. Jimi Hoeksema gaf een lage voorzet, die licht werd geraakt en bij Robert Kwant terecht kwam. Hij schoot laag in de verre hoek: 1-0. Een prima opsteker voor de gastheren, die het duel in ieder geval snel hadden weten open te breken. Daarna ontstonden er kansen op een volgende goal. Thijmen van Houten werd in de counter een keer weggestuurd. Hij dacht doelman Anthony Pomstra met een stiftje te verrassen, maar die wist knap redding te brengen. Mark Kruizinga was eveneens dichtbij een treffer. Na een afgeslagen voorzet kreeg hij de bal vrij voor zich. Op een verdediger na was het doel verlaten, maar de Bedumer mikte te hoog en zag de kans in rook opgaan. Yorick Walraven dacht in de korte hoek raak te mikken. Ook hij vergaloppeerde zich. De goal zou wel vallen. Thijmen van Houten had op links een goede actie in huis. Hij stak zijn tegenstander voorbij en liet een voorzet van zijn voet vertrekken. Thijs Boskamp dacht de bal binnen te lopen, maar verdediger Niek Vreeman van GVAV Rapiditas was hem een stapje voor in mikte het leer in eigen doel: 2-0. Daarna waren er nog een aantal mogelijkheden waarbij de Bedumers zelf doel hadden moeten treffen, maar de eindpass was telkens net niet goed genoeg. Het deerde de thuisclub weinig, want ze kwamen in het eerste bedrijf nauwelijks in de problemen en hadden het meeste balbezit.
De tweede helft begon ook redelijk aan Bedumer zijde. De gastheren waren uit op een snelle, derde treffer zodat het duel definitief in het slot gegooid kon worden. Die scoorden ze uit een verre voorzet van Thijmen van Houten. Aanvoerder Ramon Nijjdam trof het nylon met een kopbal tegen de club waar hij voor SV Bedum sinds zijn jeugd had gespeeld: 3-0. Daarna creëerden de Bedumers weer aardig wat kansen en was er ook weer veel balbezit. Verdedigend stond het goed e werd de gasten elke illusie ontnomen dat er iets te halen zou zijn. Het was uiteindelijk Thijmen van Houten die de laatste treffer van de middag zou maken. Na een actie kon hij via de linkerkant alleen op doelman Pomstra af en maakte geen fout: 4-0 Invaller Marc Bakker kreeg nog een levensgrote kans om het kwintet vol te schieten. Hij werd één op één gezet door Robert Kwant maar wist geen kracht achter zijn inzet te geven.
Gerben Wollerich (SV Bedum): ‘Uiteraard zijn we blij met de overwinning. Ik heb een paar hele mooie aanvallen gezien en we hebben een hele comfortabele overwinning weten te boeken. Dit was een goeie reactie op de teleurstellende nederlaag van vorig week. We hadden meer kunnen en misschien ook wel moeten scoren. Aan de andere kant is het ook zo dat we niet in de problemen zijn geweest.’
Met nog vier speelrondes te gaan is het ongekend spannend in de onderste regionen van de 3e Klasse R van het zaterdagvoetbal. De verschillen zijn klein en de strijd om lijfsbehoud woedt in alle hevigheid. De ploegen van plaats acht tot en met dertien zitten dicht op elkaar. Ook het Roodeschoolster Corenos is nog allerminst zeker van handhaving. Na de 2-0 nederlaag in de uitwedstrijd tegen CEC uit Emmer Compascuum zal de ploeg alle zeilen bij moeten zetten om directe degradatie naar de 4e Klasse te voorkomen.
Corenos begon gehavend aan het duel. Aanvoerder Joran Knot, evenals Marc Spriensma en Christian Uil, ontbraken op het wedstrijdformulier. Toch liet de ploeg van trainer Marco Pesiwarissa zich direct gelden. Met een hoog druk zettend spelbeeld probeerden de Roodeschoolsters de thuisclub vanaf de eerste minuut vast te zetten. Dat leverde in de openingsfase meerdere grote kansen op, maar de scherpte in de afronding ontbrak. Zo kreeg Danelso Pesiwarissa al vroeg de mogelijkheid om de score te openen. Hij wist het net niet te vinden. Hoewel Corenos het betere van het spel had, bleef het oppassen voor de snelle omschakeling van CEC. Doelman Dennis Carretero Seinhorst hield zijn ploeg met enkele belangrijke reddingen op de been. De eerste helft kenmerkte zich verder door slordigheden aan beide kanten, waardoor het duel rommelig bleef.
Na rust veranderde het spelbeeld nauwelijks. Corenos bleef de aanval zoeken en kreeg via Jordan Muller een grote kans. Na een fraaie dieptepass dook hij op aan de linkerkant. Zijn inzet eindigde in het zijnet. Even later sloeg het noodlot toe. In een fase waarin CEC nauwelijks gevaarlijk was geweest, ging het achterin mis bij Corenos. Dennis Molema verloor de bal, waarna Jamie Oost koel wist af te ronden: 1-0. De tegentreffer dwong Corenos tot nog meer risico.
In de 60e minuut leek de ploeg daarvoor beloond te worden. Danelso Pesiwarissa werd diep gestuurd, snelde zijn tegenstander voorbij en werd in het strafschopgebied neergehaald door doelman Stan Albert de Boer. De scheidsrechter wees aanvankelijk naar de stip, maar kwam op zijn beslissing terug na een vlagsignaal voor buitenspel. Een cruciaal moment dat veel discussie opriep. Corenos bleef aandringen en koos zelfs voor één-op-één achterin om de druk verder op te voeren. Toch viel de tweede treffer aan de andere kant. Ruben Kuipers verdubbelde de voorsprong voor CEC, terwijl hij zich volgens Corenos in buitenspelpositie bevond. De protesten werden echter genegeerd: 2-0.
In de slotfase kreeg Corenos nog een kans op de aansluitingstreffer, maar de poging van Danelso Pesiwarissa ging net over het doel. Daarmee bleef het bij 2-0 en liep Corenos opnieuw averij op in de strijd om handhaving. Door de nederlaag blijft men op de twaalfde plaats steken. Een positie die aan het einde van het seizoen nacompetitie betekent. Met nog vier wedstrijden te gaan is er echter nog alles om voor te spelen. De boodschap is duidelijker dan ooit in Roodeschool. De strijd is nog lang niet gestreden, maar de marges worden met de week kleiner.
Marco Pesiwarissa (Corenos): ‘Ik kijk met gemengde gevoelens op de wedstrijd terug. Er leek eigenlijk niets aan de hand voor ons. We creëerden voldoende kansen en gaven heel weinig weg. Twee cruciale momenten doen ons de das om. De fout achterin bij de 1-0 en het moment met de vermeende buitenspelpositie, waar ons een penalty wordt ontnomen en zij een rode kaart hadden moeten krijgen. Zelfs spelers van CEC gaven aan dat het geen buitenspel was. Maar goed, we moeten door.’
In de uitwedstrijd tegen Mamio had Middelstum zichzelf verder uit de zorgen kunnen voetballen. De equipe van trainer Jan-Pieter Westing slaagde er echter niet in om de Stadjers op de knieën te dwingen. Sterker nog, die gingen er zelf met de winst (2-1) vandoor en kunnen zichzelf de komende weken ook nog veilig spelen.
Minimaal een punt pakken was de opdracht die de blauwwitten meekregen van hun coach. Een klus die op papier eenvoudiger leek dan in de praktijk. Mamio is een onberekenbare ploeg, kan uithalen als het zijn dag heeft en bezit genoeg kwaliteiten om het een tegenstander knap lastig te maken. Het onderlinge verschil op de ranglijst bedroeg voor de aftrap op het kunstgras acht punten. Middelstum stond daarbij op de redelijk veilige zevende plaats, Mamio kon zichzelf op de tiende plek terugvinden. Dat er strijd gevraagd werd van beide teams was wel duidelijk. En het had er alle schijn van dat de gastheren daar nog het meest van doordrongen waren. Men begon sterk en Middelstum wist meteen waar het aan toe was. Het reageerde alleen maar in plaats van zelf het spel te bepalen. De Stadjers dwongen hun opponent achteruit en maakten de meeste aanspraak op de openingstreffer.
Dat die pas na 33 minuten tot stand kwam, was voor een groot deel te danken aan doelman Emiel Douma. De sluitpost kreeg alle gelegenheid om zijn talenten te tonen en wist Middelstum vooralsnog op de been te houden. Na een uitstekende aanval werd de bal voor het Middelstummer doel getrokken en was het Lionel Matarutse die de eigen aanhang een feestje bezorgde. Zijn kopbal was krachtig genoeg om Douma kansloos te laten: 1-0. Een opsteker voor Mamio dat bij tijd en wijle liet zien dat het met de technische bagage wel goed zat, maar er niet altijd even effectief mee omging. Het thuisfront zat op een tweede Stadse treffer te wachten, maar kreeg een koude douche te verwerken. Het was Allert Moeken die nog voor de onderbreking de achterstand wist weg te werken na een goede voorzet van Sam Doornbos Clevering: 1-1. De treffer kwam min of meer uit de lucht vallen, want de gasten hadden tot aan dat moment voor nog maar weinig gevaar weten te zorgen.
Nadat er voor het tweede bedrijf was afgetrapt, leek Mamio meer moeite met de tegenstander te hebben. Dat kwam omdat coach Westing zijn mannen opdracht had gegeven om Mamio het voetballen iets moeilijker te maken door er dichter op te zitten. Echt grote kansen leverde de betere fase van Middelstum niet op. De thuisclub daarentegen zou andermaal aan de leiding weten te komen. En andermaal was het Lionel Matarutse die zich liet bejubelen: 2-1. De achtervolging moest weer ingezet worden. Die werd gestart met wat verse krachten. Vanuit het tweede elftal waren Damon Medema en Dennis Verkerk ‘ingevlogen.’ Zij verschenen binnen de lijnen voor Sam Doornbos Clevering en Daan van Zalm. De thuisclub liet zich geen tweede keer de kaas van het brood eten. En dus ging Middelstum met lege handen naar huis.
Dat ene benodigde punt zal in de komende weken bijgeschreven moeten worden, wil men volgend seizoen ook nog in de vierde klasse komen opdraven. En eenvoudig gaat dat niet worden voor Middelstum. Er wacht nog een uitwedstrijd tegen Poolster, dat graag nacompetitie voor promotie wil spelen, misschien van nog wel meer dan dat droomt, en daarnaast strijkt Oosterparkers nog neer op het sportpark aan de Coendersweg in Middelstum.
Jan-Pieter Westing (Middelstum): ‘We liepen met name voor de pauze achter de feiten aan. In de tweede helft werden we beter, maar was Mamio gevaarlijk met uitbraken via hun sterke en snelle spits. Zelf wisten we weinig te creëren tegen een ploeg die enorm inzakte. Op het eind hadden we wellicht wat opportunistischer moeten gaan spelen. De komende weken zullen zeker nog spannend worden, maar ik heb alle vertrouwen in de ploeg.’
