Matig NEC Delfzijl klopt machteloos vv Groningen
Thuisclub NEC Delfzijl heeft op het eigen sportpark Centrum niet eens op vol vermogen hoeven te spelen om degradant VV Groningen op de knieën te dwingen. De Stadjers leken de laatste weken toch nog van zich af te bijten. Ze haalden een gelijkspel in het duel met CEC en wisten ook SC Loppersum te bedwingen. Het elftal dat naar de havenplaats was gekomen, meer waren het er namelijk niet, kreeg echter geen hak of teen aan de grond. Het oogde ronduit armoedig wat de gasten lieten zien. En omdat de gastheren ook niet tot het uiterste leken te willen gaan, kregen de supporters een saai duel te zien waarin de bezoekers er eigenlijk nog genadig van af kwamen met een 4-0 nederlaag.
Zonder de vakantie vierende hoofdtrainer Roy Kamps begonnen de Havenkanters aan een duel waarvan op voorhand maar één uitkomst telde en dat was winnen. Dat moest dan aan de hand van Eedriss Taraki, normaliter trainer van de B-selectie. Na het kansloze verlies van een week eerder in en tegen Veendam 1894 moest er een overwinning komen om een rol in de derde periode te kunnen blijven spelen. En als de overige uitslagen ook nog een beetje gunstig zouden uitpakken was dat mooi meegenomen.
Binnen zeven minuten hadden de Delfzijlsters al wat ze wilden. Jorrit van Assen tekende voor de openingstreffer: 1-0. Een treffer die veel beloofde voor het vervolg van de wedstrijd. De Stadjers kwamen er amper aan te pas, leden herhaaldelijk balverlies en mochten eigenlijk blij zijn dat NEC Delfzijl weinig wist te creëren. Daarvoor was de voorhoede veel te statisch en ontbrak de creativiteit. Een en ander had ongetwijfeld te maken met de absentie van sommige spelers, zoals bijvoorbeeld Jari Slort.
De thuisclub had weliswaar veel balbezit, maar deed er te weinig mee. Na een klein half uur spelen was er pas een fatsoenlijke aanval van de Groningers te zien. Tim van der Molen stuurde Wilson Wierenga op links weg. Die wist de achterlijn te halen en ook nog een voorzet te geven. De aansluiting ontbrak echter en dus ontstond daar geen gevaar uit voor goalie Bas Westerhuis. Die had waarschijnlijk meerdere shirts mee naar het veld genomen. Zijn collega Melvin Buurlage speelde eveneens in een shirt van NEC Delfzijl. Dat was overigens maar voor één helft, want na de rust verving Raffaele Bianco hem onder de lat en ging de doelman als veldspeler verder. Het tekende een beetje de armoede bij VVG, dat alleen de in de regio niet onbekende trainer Wilhem van der Wiel nog langs de lijn had staan. Die fungeerde als vlaggenist en zou in het tweede bedrijf ook nog invallen.
Voor de onderbreking waren er eigenlijk weinig hoogtepunten die de toeschouwers in vervoering brachten. Of het moet al de pegel zijn die Sem Swytink van zijn voet liet vertrekken en keihard op de lat terecht kwam. Met hem is meteen een van de betere spelers aan de kant van de thuisclub genoemd. En dat liet hij twee minuten later zien toen hij op links de bal simpel aan Davey Wilkens wist te ontfutselen, er twee fraaie bewegingen uit gooide en nog fraaier het net liet bollen: 2-0. Een veel te magere ruststand tegen een ploeg die de mogelijkheden niet had om voldoende tegenstand te bieden. En al helemaal geen zin leek te hebben om er überhaupt iets van te maken.
Na de doelwisseling werd het al snel weer dreigend in de zestien meter van de gasten. Een voorzet van Sem Swytink werd door de hard werkende Morrisson Sodiko langs de verkeerde kant van de paal gemikt. Twee minuten later was het Morrisson Sodiko zelf die vanaf rechts de bal voor het doel wist te trekken. En of het nou Delfzijlster Jack van der Giessen of zijn Stadse collega Nick Elderman was, de bal hobbelde over doelman Raffaele Bianco heen en verdween tussen de palen door: 3-0. En nog leek NEC Delfzijl geen aanstalten te maken om het tempo op te schreven. Er werd teveel met de bal gewandeld in plaats van wat directer te spelen. En te vaak werd dat afgestraft met een overtreding omdat de Stadjers er kennelijk genoeg van hadden dat ze aan alle kanten voorbij werden gelopen. Scheidsrechter Tonnie Westerloo moest af en toe kordaat optreden om duidelijk te maken dat hij er in ieder geval wel een beetje klaar mee was. De arbiter deelde hier en daar geel uit en dat bleek uiteindelijk voldoende te zijn. Het duurde tot in de 61e minuut alvorens Bas Westerhuis ook weer eens wat te doen kreeg, al was het dan ook slechts een onschuldige poging om hem te verrassen. De doelman zal waarschijnlijk meer energie in de warming-up hebben gestopt dan de hele negentig minuten die de wedstrijd duurde.
Het duel sleepte zich richting het eindsignaal en werd nog één keer van een opleving voorzien toen een vrije trap van Morrisson Sodiko in de zestien meter van VVG werd gepompt en Quirijn Boelens zijn voet tegen de bal kreeg: 4-0. En daarmee was het verhaal van de wedstrijd wel verteld. VV Groningen kreeg niet één uitgespeelde mogelijkheid en kan zich richten op een verblijf in de vierde klasse. Dat doen ze onder andere met de NEC-spelers Daniël de Boer en Danny Bult, die de overstap gaan maken. NEC Delfzijl had het duel, dat de middelmaat niet wist te ontstijgen, in winst weten om te zetten. Daarnaast wist men de benen heel te houden. En omdat de uitslagen inderdaad gunstig uitpakten, wacht Roy Kamps bij terugkeer uit de Spaanse zon een mooie taak. Een nu al geslaagd seizoen bekronen met het halen van nacompetitie voor promotie naar de tweede klasse.
Eedriss Taraki (NEC Delfzijl): ‘Oogstrelend was het allemaal niet. We hadden inderdaad wel wat directer mogen spelen. Je hebt echter ook met een tegenstander te maken die inzakte en eigenlijk helemaal niets wilde. Soms leek het meer op een schaakwedstrijd dan een voetbalduel. Maar goed, het was voor ons zaak om te winnen en te zorgen dat we de benen heel zouden houden. Dat is in beide gevallen gelukt en dus kunnen we, ondanks dat het publiek niet echt is verwend, toch tevreden zijn.’
NEC Delfzijl – VV Groningen 4-0 (2-0). Jorrit van Assen 1-0; Sem Swytink 2-0; Jack van der Giessen 3-0; Quirijn Boelens 4-0 (foto: ©EemsmondSport).
