Duurt Dijkman: ‘Degradatie Heracliden biedt ook kansen’
Zijn roots liggen in Appingedam, hij woont al twee decennia in Groningen en traint op het Hogeland. Duurt Dijkman, medewerker aansluitregister Grootzakelijk bij een energiebedrijf, weet waar hij over praat als het om voetbal gaat. Komend seizoen gaat hij met SV De Heracliden proberen om de afdaling naar de vijfde klasse goed te maken. Het is volgens de coach al te lang maar net goed gegaan in Uithuizermeeden. ‘We moeten de degradatie ook zien als een kans in de ontwikkeling van spelers’, vindt de Stadjer.
Duurt Dijkman voetbalde vanaf zijn zesde bij het voormalige De Pelikanen. ‘Ik heb zelfs nog behoorlijk wat seizoenen in het eerste elftal gespeeld op het niveau van de tweede en de derde klasse. Hoe ik mezelf als speler zou moeten omschrijven? Een nuttige middenvelder met veel loopvermogen. In die periode combineerde ik het voetbal met hardlopen. Ik liep bijvoorbeeld aardige tijden op de 10 kilometer en deed regelmatig mee aan hardloopwedstrijden’.
Op zeker moment maakte je de overstap naar het trainersvak. ‘Ja, vanaf het moment dat ik op mijn achttiende naar de senioren ging, werd ik gevraagd of ik iets in de jeugd wilde doen. Vanaf dat moment heb ik diverse jeugdteams getraind bij De Pelikanen. Op een paar seizoenen na ben ik eigenlijk ieder seizoen als trainer bezig geweest. Dat is nu dus inmiddels al een jaartje of achtentwintig.’ Nadat hij bijna alle categorieën jeugd had getraind, werd de stap naar een tweede elftal gemaakt. Dat werd toen Eems Boys en een seizoen later door de fusie met Neptunia onder de naam NEC Delfzijl. Dijkman: ‘Daar heb ik met het tweede elftal twee promoties mogen meemaken waarin de samenwerking met het eerste elftal van Erwin Heerlijn zeer goed was.’
Behoudens een uitstapje naar SC Scheemda bleef Dijkman altijd in de Noord-Groninger regio actief. Geen bewuste keuze volgens hem. ‘Nee, het is gewoon zo gelopen. Toen ik stopte bij NEC Delfzijl 2 vroeg SC Scheemda mij. Doordat ik natuurlijk veel in deze regio actief ben is de benadering wat gemakkelijker. Daarnaast ben ik geen trainer die ergens kort blijft. Dan is de periode lang in dezelfde regio.’ Na het Scheemder avontuur, waar hij in zijn laatste seizoen bovenaan stond maar de titel misliep door Corona, volgde DVC Appingedam. Daar vertrok Dijkman op het moment dat hij de Damsters naar het kampioenschap had geleid. ‘Nadat in het eerste seizoen er spelers DVC verlieten en wij met een nieuwe jonge groep weer moesten opbouwen, werd de opgave moeilijker. Dat we het vervolgens ieder seizoen een stukje beter deden, om vervolgens in mijn laatste seizoen af te sluiten met een kampioenschap? Dat was natuurlijk prachtig. Ik ben zeer trots op het feit dat ik deze ontwikkeling van deze mooie spelersgroep van dichtbij heb mogen meemaken.’
De oud-Damster zat niet lang zonder club toen SV De Heracliden op zijn pad kwam. Een club met andere uitdagingen die je volgens Dijkman als trainer ook weer vormen. Daar gaat de oefenmeester nu zijn derde seizoen. Na twee redelijk onopvallende voetbaljaren werden de Meisters uit de vierde klasse gewipt. Een teleurstelling die er volgens Dijkman wel zat aan te komen omdat men in Uithuizermeeden al jaren op het randje speelt. ‘Het eerste seizoen was nog redelijk goed. Drie wedstrijden voor laatste speeldag waren we al veilig. Het is desalniettemin erg vervelend en pijnlijk dat de degradatie onder mij is gebeurd. Maar het gaat bij SV De Heracliden al tien seizoenen maar net goed. Vroeg of laat gaat het dan een keer mis.’
Over de oorzaken zegt Dijkman: ‘In de aanloop van het vorige seizoen viel Jeroen Oosterhuis uit met een zware kruisbandblessure. Dat was een fikse aderlating. Sowieso heeft Hera de laatste jaren veel pech met zulke zware blessures bij verschillende spelers. En omdat je met een niet al te grote selectie speelt komt het steeds op dezelfde spelers neer. Een aantal van hen heeft het niet makkelijk gehad in de vierde klasse, die overigens sterker is geworden door onder andere de overstap van zondagclubs en fusies. Daarnaast zaten we ook niet ruim in de keepers. Het is trouwens een compliment aan de groep dat iedereen volle bak bleef gaan. De trainingen bleven goed bezocht en er is tot het einde over het algemeen goed getraind.’
Toen de degradatie een feit was zat Dijkman al snel met zijn spelersgroep om tafel. ‘In dezelfde week hebben we even met zijn allen gezeten om vooruit te kijken. Hera speelt al een decennia onderin en het was vaak tegenhouden, waarbij sommigen op hun tenen liepen. Als we wel erin waren gebleven, waren we waarschijnlijk weer een zwaar seizoen tegemoet gegaan. We moeten de degradatie nu ook als een kans zien. Nu kunnen we in een hoger blok spelen en hebben waarschijnlijk meer de bal. Spelers kunnen zich op een positievere manier ontwikkelen. Fouten worden minder snel afgestraft en het spel speelt zich waarschijnlijk meer op de helft van de tegenstander af. Dat is natuurlijk leuker voetballen.’
Met leuker voetballen kan eind deze maand al een begin worden gemaakt. SV De Heracliden zit voor de beker ingedeeld bij Corenos, Warffum en competitiegenoot Noordpool UFC. ‘Oefenwedstrijden plus’, noemt Dijkman die duels. ‘We proberen ze wel te winnen, maar gebruiken ze ook om dingen uit te proberen. Het liefst spelen we dan ook tegen ploegen die we minder vaak treffen. Maar goed, het is wat het is.’
Dat er nu al geroepen wordt dat SV De Heracliden in de vijfde klasse om de bovenste plaatsen zou moeten meedoen, neemt Dijkman voor kennisgeving aan. ‘We leggen er geen druk op. Laten we eerst maar plezier hebben, lekker voetballen en onszelf ontwikkelen. Meer kansen creëren en doelpunten maken. En net zo belangrijk, vooral minder kansen weggeven en zoveel mogelijk de nul houden. Gaat dat lukken en hebben we een serie overwinningen te pakken? Dan kijken we daarna wel verder. Dat moet vertrouwen geven, want er is in de laatste jaren meer verloren dan gewonnen bij SV De Heracliden. Dan zien we ook wel wie de concurrenten zijn. Ik heb geen vooralsnog geen idee wie ik daar nu voor zou moeten aanwijzen. Voor mij is deze klasse ook nieuw. Het zijn andere derby’s die we krijgen. Daar kijk ik niet per se anders naar. Voor mij zijn het gewoon competitiewedstrijden.’
Binnen de selectie van de Meisters verandert er niet veel. ‘Er zijn nagenoeg geen wijzigingen. Vanuit de jeugd sluiten William Wiersema en Jesse Hiemstra aan. Beiden zijn nog maar zestien jaar en hebben vorig seizoen al redelijk wat speelminuten gemaakt. Zij kunnen zich op dit niveau rustig doorontwikkelen.’ Daarnaast sluit Martijs Delker weer aan na een blessure en is Thijs Tiekstra ook weer op de weg terug na een kruisbandblessure. Frank de Boer blijft ook beschikbaar. Over zijn eigen toekomst zegt de oefenmeester: ‘Ik wil nog wel een stap hogerop zetten als dat op mijn pad komt. Maar ik bekijk mijn toekomst per seizoen. Het belangrijkste is voor mij dat je het als trainer bij iedere club goed afsluit. En dan heb ik het niet alleen over prestaties.’
Voor de voetballer van vandaag heeft de coach ook nog wel een boodschap. ‘Er zijn spelers die het na een teleurstelling of een minder seizoen al snel opgeven. Ze stoppen of maken de overstap naar een vriendenteam. Ik noem dat weglopen voor de situatie en dat is erg jammer. Heb soms geduld en probeer er bovenop te komen. Daar kun je alleen maar beter van worden. In een vriendenteam op laag niveau word je niet meer gecorrigeerd en heb je geen echte voetbaltrainingen meer. Het allermooiste is om op jonge leeftijd in een prestatieteam te voetballen. Je bent maar één keer jong. Haal daar het maximale. Geniet en beleef plezier aan het spelletje. Dan kun je er later met een beter gevoel op terugkijken.’
