Scheidsrechters liggen onder vuur, arbiters blunderen teveel, zware kritiek op fluitisten, arbitrale fouten stapelen zich op en scheidsrechters maken er een potje van. Het is zomaar een greep uit de citaten die ik de afgelopen week voorbij zag komen. Clubs die ontevreden zijn en trainers die de onpartijdige tot aan de grond toe afbranden. Er wordt met de regelmaat van de klok tegen het scheidsrechterkorps aan geschopt. En ja, soms is dat niet helemaal onterecht. Zelfs niet nu de Week van de Scheidsrechter is begonnen.
Puur naar het profvoetbal kijkend hebben we een week vol misstappen achter ons liggen. Niet alleen bij de jongere, vaak nog onervaren garde, maar ook bij de gevestigde orde. Het gevolg was een vloedgolf aan kritiek die in de media werd geuit. Analisten, fans, zelfbenoemde deskundigen, iedereen is het er over eens dat het met het arbiterskorps van kwaad naar erger gaat. Een van de voorbeelden is het optreden van Danny Makkelie die tijdens de wedstrijd tussen NEC en PSV niet ingreep toen de doorgebroken Kento Shiogai zo’n beetje als een hamburger tussen twee broodjes werd gepropt. Gewoon ordinair door twee man in de mangel werd genomen. En zo zijn er nog wel wat voorbeelden die te denken geven.
Niet alleen op het hoogste niveau gaan scheidsrechters de fout in. Op de amateurvelden zie je regelmatig onpartijdigen rondlopen die ook wel eens betere wedstrijddagen hebben gekend. Vers in het geheugen ligt de wedstrijd tussen Holwierde en SIOS, waar de arbiter van dienst maar liefst vier keer een strafschop uitdeelde en drie keer rood trok. Op sommige beslissingen was heel wat aan te merken. Zoals bijvoorbeeld de strafschop die SIOS kreeg toen de Holwierder doelman tijdens een luchtduel hoger wist te klimmen dan een van de Sauwerders en uiteindelijk een botsing veroorzaakte. De bal werd op de stip gelegd, terwijl de goalie geen enkele intentie had om zijn tegenstrever te raken. In Holwierde ontplofte de trainer van de thuisclub. ‘Met zo’n man win je nooit weer een wedstrijd’, liet hij zich ontvallen. Er zijn er echter ook genoeg coaches die je niet hoort als ze met veel mazzel hebben gewonnen dankzij een scheidsrechter die een dubieuze goal heeft toegekend. Ik loop lang genoeg mee om te durven constateren dat verliezende oefenmeesters maar wat graag door een gekleurde bril kijken en in de rol van slachtoffer kruipen. Daar is de afgelopen dertig jaar niks aan veranderd.
Een ander voorbeeld? Iets verder terug in de tijd zorgde een onpartijdige tijdens een duel in de vijfde klasse voor een hoop irritatie door in eerste instantie een glaszuiver doelpunt af te keuren en vervolgens een rode kaart aan een verkeerde speler te geven. Hij werd er op aangesproken, maar kwam niet op zijn beslissingen terug. En ja, een VAR hebben ze niet in de onderste regionen. Wel wat goedwillende vrijwilligers die af en toe een wedstrijd op beeld vastleggen. En wat doe je dan als fluitist wanneer het laatste fluitsignaal heeft geklonken? Juist, dan ga je naar de cameraploeg om te informeren of je de beelden terug mag zien. De man had kennelijk toch wat twijfels gekregen na het nemen van die cruciale beslissingen. We hebben het verzoek niet gehonoreerd. Omdat het niets meer aan de uitkomst van het duel zou veranderen.
Als spelers/trainers door krijgen dat een scheidsrechter de zaak niet in de hand weet te houden, is de onzekerheid van de fluitist dan een vrijbrief om daar misbruik van te maken? Ik ben van mening dat we voorzichtig moeten zijn met dat wat er elk weekend aan scheidsrechters op de velden rondloopt. Natuurlijk gaan ze wel eens de mist in. De onpartijdigen moeten zich vaak verantwoorden voor beslissingen die ze in een fractie van een seconde hebben genomen. Zo’n man of vrouw kun je na weer een misser niet zomaar even wisselen. In tegenstelling tot een speler. Die zet je op de bank en daar mekkeren we dan niet meer over. Wat dat betreft staan de scheidsrechters al met 0-1 achter. Diens beslissingen zijn vaak dagenlang onderwerp van discussie. Ondanks de fouten die ze maken, moeten we echter erkennen dat de meesten correcte besluiten nemen. Het zou me zelfs niets verbazen als over een heel seizoen gezien foute beslissingen en mooi meegenomen voordeeltjes elkaar wel opheffen.
Let wel, dit is geen pleidooi om scheidsrechters dan maar te ontzien. Het is wel een oproep aan iedereen die van voetbal houdt om er rekening mee te houden dat scheidsrechters een onmisbaar onderdeel van welke tak van sport dan ook vormen. Dat we ze hard nodig hebben om het spelletje te kunnen blijven spelen. Wedstrijden die afgelast worden omdat er geen fluitist beschikbaar is? Je moet er niet aan denken. Wees dus zuinig op de mensen die we ook in de Week van de Scheidsrechter kritisch zullen blijven volgen. Net zoals we dat met de voetballers zelf doen. Omdat zij door de bank genomen in één wedstrijd veel meer fouten maken dan een scheidsrechter.
