Bert-Jan Huizing is vergroeid met De Fivel. De huidige voorzitter van de club uit Zeerijp loopt al zo’n beetje zijn hele leven rond op het E.J. Keijer Sportpark onder de rook van de Riepster toren. De akkerbouwer voetbalde zelf, trad op zeker moment toe tot het bestuur en is van mening dat De Fivel gewoon bij hem past. Hij noemt De Fivel een hele hechte club waar het saamhorigheidsgevoel groot is. En dat maakt dat zijn naam voorlopig nog wel even in één adem met het ‘andere Oranje’ genoemd zal worden. Zijn grootste passie? Muziek van Bruce Springsteen en FC Groningen. Waar de voormalig sportverslaggever zich aan ergert? Tenenkrommende interviews en veel te korte lontjes. ‘Maar vooral aan een nederlaag van De Fivel. Daar krijg ik meer buikpijn van dan wanneer de FC verliest.’
Als 12-jarige meldde Bert-Jan Huizing zich aan als lid van De Fivel en uiteraard paste het oranje met wit hem ook wel als voetballer. Van zijn beginperiode als actief speler weet hij niet zoveel meer. Wel dat generatiegenoten Gerke Reiffers en Henderikus Huisman veel beter dan hem waren en toen al wisten wat buitenspel was. ‘Ik had daar helemaal geen beeld bij’, lacht Huizing. Een kort uitstapje naar CVW in het Noord-Hollandse Slootdorp kon zijn liefde voor de club uit Zeerijp niet bekoelen. Nadat hij weer op de Noord-Groninger klei was teruggekeerd, was het op zeker moment gedaan met voetballen. ‘In 1997 ben ik gestopt omdat ik toen eerst mijn enkelbanden afscheurde en de eerste de beste wedstrijd dat ik weer speelde, mijn achillespees afscheurde. Ik speelde toen in het tweede van De Fivel. Toen was ik er wel even klaar mee.’
Van actief voetballer werd hij sportverslaggever voor de lokale media en schreef in die hoedanigheid diverse verhalen. ‘Ja, dat was altijd wel leuk om te doen. Wat ik vooral mooi vond aan het schrijven is dat je bij allerlei clubs over de vloer komt en veel mensen leert kennen. Ik mag graag zien hoe andere verengingen dingen aanpakken en georganiseerd hebben.’ Uiteindelijk stopte hij met schrijven toen hij ergens in 2005 opnieuw besloot de voetbalschoenen weer aan te trekken en nog menig balletje in het derde elftal trapte. Daarna heeft Huizing ook nog een seizoen 7×7 gespeeld. Twee jaar geleden werden de fysieke ongemakken te groot en was het gewoon tijd om definitief een streep onder zijn voetbalcarrière te zetten.
Een groot voetballer is er volgens eigen zeggen niet aan hem verloren gegaan. ‘Nee, zeker niet. Eigenlijk was ik een beperkte voetballer. Maar ik kende mijn beperkingen wel. In die zin denk ik, dat ik toch wel een nuttige speler ben geweest. Een echte liefhebber die zelden een training of wedstrijd liet schieten.’ We konden vier doelpunten vinden in de voetbalhistorie van de bewust boerende akkerbouwer. Volgens hem zijn her er wel wat meer geweest, omdat hij in het derde elftal vaak de penalty’s moest nemen. Hoe vaak hij het net daadwerkelijk heeft laten bollen weet Huizing echter niet meer en dat vindt hij ook helemaal niet belangrijk.
Naast voetballende activiteiten bleek Huizing ook op bestuurlijk vlak over talenten te beschikken. Met bijvoorbeeld Bram van Dam als voorzitter had hij een goede ‘leermeester’ op organisatorisch vlak. De laatste tien jaar hanteert hij nu zelf de voorzittershamer en als hem naar de grootste veranderingen in die periode worden gevraagd, zegt hij: ‘Het voornaamste is dat we op tijd, voordat het gas zo duur werd, met de energiekosten aan de gang zijn gegaan. Zonnepenalen, van het gas af en nu ook batterijen. Maar dat is helemaal de verdienste van onze penningmeester Jan Kooistra die heel veel kennis op dat gebied heeft en ook betrokken is bij energie-coöperatie Zonnedorpen. Hij weet ook de subsidiepotten heel goed te vinden. We staan er mede hierdoor financieel goed voor. Verder zijn onze twee velden en trainingsveld helemaal gerenoveerd en hoeven we zelden een wedstrijd af te gelasten omdat het te nat is. Ook hebben we ingevoerd dat ieder lid ingeroosterd wordt voor de kantinedienst zaterdag. In het begin was dit voor iedereen even wennen, maar dat loopt nu goed. En er is een pannakooi naast de kantine gekomen. Het mooie is dat de jeugd dit bijna helemaal zelf geregeld heeft.’
Op de vraag wat de kracht is van De Fivel zegt Huizing: ‘We hebben een hele hechte club waar men naar elkaar omkijkt en saamhorigheid is. Iedereen gaat ook met elkaar om. Of je nu in het eerste elftal, het derde of in de dames speelt of vrijwilliger bent. Tekenend is dat veel leden in de wijde omgeving wonen. Veel van het eerste en tweede elftal en ook het dameselftal wonen, deels als student in Groningen. Ze zijn vaak wel ooit in de jeugd van De Fivel begonnen en vervolgens altijd lid gebleven. We hebben ook een actieve activiteitencommissie die veel dingen organiseert zoals bijvoorbeeld een Oktoberfest, carnaval en een darttoernooi. Dat is ook goed voor de binding.’ Wensen zijn er voor de toekomst uiteraard ook. De Fivel zou bijvoorbeeld graag zien dat er verlichting rond het hoofdveld komt om doordeweekse wedstrijden ook mogelijk te maken.
In de achterliggende jaren heeft ook Huizing het amateurvoetbal zien veranderen en dat gebeurde niet altijd ten goede. ‘Wat me zo te binnenschiet is dat de lontjes tegenwoordig steeds korter worden. En als een wedstrijd uit de hand gelopen is zie je van die tenenkrommende interviews met bestuurders voorbij komen die de schuld dan bij de scheidsrechter leggen of bij de tegenpartij. De KNVB komt tegenwoordig met harde sancties. Daar ben ik het volledig mee eens.’ Ook binnen de eigen vereniging was het niet altijd koek en ei. ‘Bedoel je de periode met Wilhem van der Wiel? Dat was in 20023. Er was gewoon geen enkele klik meer tussen trainer en spelers. We hebben nog geprobeerd om in ieder geval het einde van het seizoen te halen, maar dat is niet gelukt. Van der Wiel is toen zelf opgestapt. Uiteindelijk hebben we dat seizoen met interim-trainers Elle Smit en Nik Poortinga nog prima afgesloten met handhaving in de vierde klasse.’
En dan komen we automatisch uit bij de jojo-verhouding die de Riepsters met de vierde en vijfde klasse hebben. Vorig seizoen gepromoveerd, nu gaat het nog niet zoals ze in Zeerijp wellicht graag zouden willen zien. Huizing kan daar wel een verklaring voor vinden. ‘We zijn een kleine club met een kleine selectie die ook nog eens heel jong is. We hebben dit seizoen de pech dat onze beste spelers geblesseerd zijn. Emiel en Senne Bos hebben het hele seizoen nog niet gespeeld en Joran Bos moet vijf wedstrijden schorsing uitzitten. We zitten ook in een sterke klasse met allemaal ploegen die al jaren in de vierde klasse spelen of uit de derde klasse zijn gedegradeerd. Onze doelstelling is nog steeds handhaving. In ieder geval geen laatste worden, zodat er nog een kans is via de nacompetitie. Maar we hopen ons rechtstreeks te handhaven als we na de winterstop weer wat completer worden.’
Het contract met huidig trainer Ronald Bouwman is enige tijd geleden verlengd en dat is niet zonder reden gebeurd. ‘Ronald past prima bij de club en de vereniging past prima bij Ronald. De spelers zijn enthousiast over hem en over de trainingen. Het bevalt hem ook goed bij De Fivel. Dat de sportieve prestaties even wat minder zijn? Daar kijken we wel doorheen. Ronald is iemand die belangstelling heeft voor de hele club en dat vinden we ook een belangrijk aspect.’
Huizing zit nu halverwege zijn derde termijn als voorzitter en dus rijst de vraag hoe lang hij nog in die functie actief wil blijven. ‘Als er over twee jaar iemand het stokje wil overnemen lijkt me dat een goede zaak. Maar mocht dit niet zo zijn en de leden hebben nog vertrouwen in mij, dan loop ik er niet voor weg.’ Na twaalf jaar politiek actief te zijn geweest, stelt hij zich niet meer verkiesbaar bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Nog meer tijd dus voor het luisteren naar Americana-muziek en zijn favoriete zanger Bruce Springsteen, waarvan hij al veel concerten in binnen- en buitenland heeft meegemaakt. Het samen met zijn kinderen bijwonen van de wedstrijden van FC Groningen staat natuurlijk ook hoog op de agenda. Al is zijn beleving in de loop der jaren dan ook wel iets anders geworden. ‘Langzamerhand ben ik meer voetballiefhebber dan fanatiek fan. Ik kan ook wel stil genieten van een mooie actie van de tegenstander of een tactische meesterzet. En ja, ik heb meer buikpijn van een nederlaag van De Fivel dan van de FC’.
Blijft er, behalve een gezonde toekomst voor zijn eigen club, nog iets te wensen over? Huizing: ‘Ik hoop dat de aandacht voor het amateurvoetbal in deze regio blijft zoals die is. Het is hartstikke mooi hoe dat momenteel gaat en altijd weer leuk om terug te lezen. Verder zou ik bijvoorbeeld graag een rondreis door Amerika willen maken. Maar zo lang Donald Trump in het Witte Huis zit heb ik daar niet zoveel zin in.’
