Succes is ons streven luidt de naam van de Sauwerder voetbalvereniging SIOS voluit. En succes hebben ze. Nadat de bewoners van sportpark De Lange Twee vorig jaar ongeslagen kampioen werden in de vijfde klasse, doen ze het ook een stapje hoger meer dan goed. Het seizoen is nog jong, maar als je na zes wedstrijden mede-koploper bent in een klasse waar je niet meteen tot de topfavorieten behoort? Zaterdag kwam nummer drie Poolster op bezoek en dus kon er van een topper worden gesproken. Gewapend met pen, papier en fototoestel voegde ik me tussen de fans van beide verenigingen. Voorbereid op het spektakelstuk dat er ongetwijfeld zou komen.
Sauwerd is geen groot dorp, maar levendig genoeg. Dat geldt zeker voor sportpark De Lange Twee. Het terrein dat, als je het een beetje ruim durft te zien, vlak langs het spoor ligt waar in 1980 een gruwelijk treinongeval plaatsvond. Het spoor waarover de boemels tussen Groningen en Roodeschool/Delfzijl rijden. Het sportpark dankt zijn naam aan twee lange stukken landbouwgrond waarop nu dus gevoetbald wordt. SIOS werd opgericht in 1970 en heeft een echte verenigingsadviseur. Dat zie je ook niet overal. De auto parkeren lukt vrij aardig. Al heeft een enkeling daar dan nog de nodige moeite mee. Hij doet een poging om het struikgewas te kortwieken. We zoeken de bestuurskamer op waar druk wordt gespeculeerd over de uitkomst van het duel. In de aanloop naar het seizoen kwamen beide ploegen elkaar al een keer tegen tijdens een oefenwedstrijd. Toen bleek Poolster de betere van de twee.
Langs de lijn is het een drukte van belang. Ondanks dat het voor de Spijkster supporters toch wel een eindje rijden is, kunnen de geelzwarten op behoorlijk wat steun rekenen. Beide ploegen zijn nog ongeslagen in de competitie. SIOS al heel wat langer dan Poolster, maar dan nog. Het zou interessant worden om te zien of de Sauwerder scherpschutters zich kunnen meten met hun tegenstrevers. Namens Poolster hadden Jesse Smit en Jelmar Christiaans er met z’n tweeën al twintig in liggen. SIOS had vier spelers nodig om tot dat totaal te komen. Het tekent wel de kracht van de gastheren, die heel wat scorend vermogen in huis hebben.
SIOS-trainer Quincy Dijkstra huppelt op krukken rond. Gevalletje kruisbanden. Hij is niet de enige met hulpstukken. Ook Poolster-speler Johan Dijkman kijkt vanaf de kant toe. Op de training zwaar geblesseerd geraakt aan zijn rechterenkel. Been in het gips, maar wel met rolstoel en al in Sauwerd te vinden. ‘Dat gaat hem niet worden zaterdag tegen SIOS’, schijnt hij nog gezegd te hebben, waarna hij met de ambulance werd afgevoerd.
Afijn, het eerste fluitsignaal klinkt. Vol verwachting klopt het voetbalhart van menig supporter. Enkele jongedames lijken meer geïnteresseerd te zijn in de spierbundels die zich over het veld bewegen. Dat sommigen er toch wel aantrekkelijk uitzien. De scheidsrechter van dienst heeft alle moeite om het duel in goede banen te leiden. Niet dat het nou zo onvriendelijk is op het speelveld, maar omdat hij af en toe merkwaardige interpretaties van de spelregels hanteert. Zijn optreden leidt tot veel irritaties bij publiek en spelers. Soms lijkt het alsof de man de draad helemaal kwijt is en met behulp van veel discussies en wat gele kaarten pogingen onderneemt om vooral te laten blijken dat hij de baas is. Het eerste en tevens enige doelpunt valt vlak voor rust. Het is even goed kijken in welke minuut dat is, want het scorebord van SIOS heeft geen alledaagse kleuren. De paarsblauwe cijfers zijn van afstand moeilijk leesbaar. Wellicht een moedige poging geweest om zelfs de elektronica in de clubkleuren te krijgen? We pakken de handgeklokte tijd er maar bij. Die zal ik overigens vaker nodig hebben, want het voetbal van de thuisclub functioneert beter dan de tijdwaarneming. Het ding houdt er op zeker moment mee op. Schiet na het doelpunt in de parkeerstand en zal in de tweede helft meer dan een half uur op acht minuten speeltijd blijven staan.
Terwijl ik sta te schrijven vraagt een jonge supporter van SIOS of ik wil weten wie er heeft gescoord. Uiteraard was het duidelijk dat Bo Tukker voor het doelpunt verantwoordelijk was, maar ik gun de fan zijn moment. ‘Goed dat je het vraagt. Ik heb het niet gezien. Jij wel?’ Het kereltje glundert van oor tot oor en zegt; ‘Ja, het was Bo Tukker. Goeie voetballer he..?’ Ik vertel hem dat hij gelijk heeft en dat het genoteerd staat. Het zal het enige doelpunt van de wedstrijd worden en dus wordt de scherpschutter meteen de man van de wedstrijd. Na afloop is het feest in het Sauwerder kamp. De club presteert na de promotie uit de vijfde klasse boven verwachting goed. Heeft de koppositie weer heroverd. En dat is aan de sfeer in en om het veld, maar ook in de kantine goed te merken. Er worden alleen maar vrolijke gezichten aangetroffen. De vereniging zou er in mijn ogen goed aan doen om coach Quincy Dijkstra nog een poosje aan zich te binden. Je kunt zeggen wat je wilt van SIOS, maar het is een hechte vriendenclub. De helft die daar geen boodschap aan had, vertrok in de schemering weer richting Spijk. Zij vonden het even niet meer zo fijn langs de lijn. En dan is het heel ver rijden als je via allerlei omleidingsborden en donkere, in nevel gehulde wegen weer naar de noordoostelijke kant van de provincie moet.
