Je hebt van die clubs met supporters die, al is het voetbal ook niet altijd even goed, zich tot het uiterste uitsloven om er nog wat van te maken. Wat dat betreft is het altijd een genot om naar die knapen te kijken die op het sportpark Oldencate in Spijk rondhuppelen. Ze hangen in de hekken, laten knallend merken dat ze er zijn en trommelen er gedurende negentig minuten lustig op los. Soms denk je wel eens dat je die fanatieke Spieksters aan het einde van de middag moet vertellen dat het laatste fluitsignaal al heeft geklonken. Van ophouden willen ze namelijk niks weten. Zij vinden het wel fijn langs de lijn. Zelfs als het wat minder gaat dan gewenst.
Van ophouden wil ook Harry Kloosterman niks weten. De Spiekster werd door het bestuur van de geelzwarten in het zonnetje gezet omdat hij al vijftig jaar spelend lid is. Sterker nog, het schijnt zelfs dat hij nog steeds regelmatig op het trainingsveld is te vinden. Want ja, als je ‘geselecteerd’ wilt worden moet je er wel wat voor doen. Kers op de taart voor hem was het kampioenschap dat in zijn vijftigste speeljaar vorig seizoen met Poolster 4 kon worden gevierd. Een speldje en een boeket bloemen vielen hem ten deel. Hij zal het, net als al die andere fans van Poolster, overigens niet erg fijn langs de lijn hebben gevonden. Zijn favorieten verloren immers van buurman Holwierde. Notabene de voordeurdeler van de jeugdafdeling die beide clubs sinds een paar jaar verbindt. Kloosterman speelt nog altijd in het vierde elftal van Poolster. Het is mooi om te zien hoe betrokken mensen bij een club kunnen zijn. Ook als sommige lichaamsdelen even niet mee willen werken. Je toch langs de lijn bent te vinden om te analyseren wat je clubgenoten er van brouwen. En dat dit niet altijd even goed is? Ach ja, ieder stuk vuurwerk achter het doel knalt ook niet altijd even leuk.
Nog minder fraai zijn de voorbeelden van voetballers die er bewust op uit zijn om de benen van een tegenstander doormidden te zagen. Voorbeelden daarvan rolden weer over het bureau afgelopen weekend. Soms loopt het godzijdank goed af en komt de zondaar er met rood nog genadig af. Een andere keer heeft iemand meer pech. DVC-speler Diyar Kaya kan er over meepraten. Hij is voorlopig uit de roulatie. De voetballer, van wiens bewegingen en acties ik al meerdere keren heb mogen genieten, liep in Hoogezand een beenbreuk op na een duel om de bal. Triest nieuws op een ogenschijnlijk doodnormale voetbaldag in de provincie. Zondag stond ik te kijken naar wat Farmsum zou doen tegen SV Woltersum. Er kwam iemand bij me staan die zich afvroeg wat bij ons eigenlijk premium-artikelen waren. Toen ik had uitgelegd wat dat betekende en er meteen bij vertelde dat we die niet hadden, staarde ik in twee zeer ongelovige ogen. ‘Hoezo hebben jullie die niet. Ik zie ze elke week voorbij komen’, luidde het antwoord. Een adreskaartje uitdelen bleek verhelderend te werken. ‘O, jij schrijft niet voor kranten? Jullie hebben geen abonnees?’ Het instemmende knikje zei genoeg.
Ondertussen liep Farmsum nadrukkelijk te modderen en deed de scheidsrechter van dienst het niet voor minder. Hij wekte veel ergernis op, straalde totaal niets uit. Gaf geen strafschop waar hij dat wel had moeten doen en kende een penalty toe voor een overtreding buiten het strafschopgebied. Omdat hij het als enige zo had gezien. Rood bleef de zondaar bespaard. Als er voor elke vloek die er daarna over de lippen van enkele supporters van SV Woltersum kwam een euro moest worden afgerekend? Dan was er voor hen weinig financiële ruimte meer overgebleven voor een drankje en een gehaktbal in de kantine. Rood was er wel voor sommige spelers gereserveerd op het onvolprezen VoetbalNoord. Volkomen onterecht overigens omdat er helemaal geen kaart was getrokken. Sommige mensen hebben kennelijk een vreemd gevoel voor humor.
En dan sluit je het voetbalweekend op de bank af. Omdat de FC in de Amsterdam Arena speelt. Althans, dat was de bedoeling. Net als op sportpark Oldencate in Spijk knalde het daar echter ook, maar dan in een overtreffende trap. En omdat zoiets niet mag, zou het daar helemaal niet fijn langs de lijn worden. Zeker niet voor al die vanuit Groningen meegereisde supporters. Als klap op de vuurpijl, om maar even in die termen te blijven, rolt er in de laatste uurtjes van het weekend nog een opmerkelijk bericht binnen. In de kelder van het amateurvoetbal werd een duel van Usquert gestaakt nadat er met een spons was gegooid en er dreigende taal zou zijn geuit. Het was bij nader inzien dus toch niet zo’n normaal voetbalweekend in de provincie. En voor de variatie ook eens een keer ver daarbuiten.
