In de regio waarin EemsmondSport werkzaam is gebeuren ook wel eens dingen die niet zo vanzelfsprekend zijn als het vermelden van een uitslag. Het verslag doen van een wedstrijd of een jubilaris een paar honderd woorden gunnen. Daar kwamen we de afgelopen dagen wel weer achter. We moesten ons volgens sommige reageerders maar gewoon beperken tot de hoofdzaken van de sport. Alles wat er omheen gebeurt overlaten aan sensatiejagers en ramptoeristen. ‘En daar willen jullie toch niet bij horen?’, luidde een van de mededelingen die we in de mail kregen.
door Nanko Kiel
Twee opgestapte trainers in een week tijd, een scheidsrechter die belaagd werd, een voetbalbond die het bestraffende vingertje opsteekt en de media, waaronder wij onszelf dan ook maar rekenen, die er vervolgens het zijne van denkt. Normaliter laat ik kritiek langs me heen glijden. Zeker als het ongefundeerd is en allerminst als opbouwend kan worden beschouwd. Natuurlijk zijn wij als stichting niet foutloos. En moet er iets gecorrigeerd worden, dan schamen we ons daar ook niet voor. Maar niemand hoeft ons te vertellen waar de grens getrokken moet worden van dat wat er wel of niet gepubliceerd wordt. Die lijn weten we deksels goed zelf te trekken. Er kwam één bericht binnen die we u niet willen onthouden en hier onverkort neerzetten.
‘Wie zijn jullie wel niet dat je bepaalt hoe een scheidsrechter moet fluiten, hoe een speler zich moet gedragen en waarom maken jullie daar überhaupt een verhaal van? Is het niet voldoende om te laten zien hoe mooi de sport is zonder aan te halen wat er allemaal mis gaat? Welke maatschappelijke meerwaarde heeft het dat jullie daar gewag van maken? Is dat eigenlijk wel nodig? Wie zit daar op te wachten? Waarom beschadigen jullie willens en wetens mensen die zich niet tegen de aantijgingen kunnen verweren. Hou daar eens mee op en beperk je tot de feiten.’
Heeft het zin om de schrijver te vertellen dat je geen verhaal hoeft te maken van 99 vliegtuigen die keurig netjes doen wat er van hen wordt verwacht? Opstijgen, vliegen en vervolgens een vlekkeloze landing neerzetten? Moeten we gaan uitleggen dat de honderdste gemechaniseerde vogel die naast de baan terecht komt en met z’n neus een naastgelegen weiland omploegt de voorpagina wel haalt? Ik kan de reactie tot in den treure ontleden. Zeggen dat wij niet bepalen hoe iemand fluit of zich moet gedragen. Dat wij alleen maar melding maken van dat wat we zien gebeuren of van verschillende, betrokken partijen te horen krijgen. Dat dit feiten zijn waar we iets van mogen vinden en vastleggen. Vooral als het van invloed is op het verdere verloop van het evenement. Zoiets noemen ze ook wel vrijheid van meningsuiting en heeft niets, maar dan ook echt niets te maken met een vorm van ‘maatschappelijke meerwaarde.’
Daarnaast beschadigen we niemand. Als er iemand over de schreef gaat en er wordt melding van gemaakt, dan heeft de persoon in kwestie zichzelf al wel weten te beschadigen. En als het een beetje tegenzit ook de vereniging die hij/zij vertegenwoordigt. Wij zouden dat in de ogen van de schrijver gewoon moeten verzwijgen. Alsof het niet ter zake doet. Het belerende en opvoedkundige vingertje in de jaszak houden en het straffen aan de verantwoordelijken overlaten. Tot op zekere hoogte een juiste gedachtegang, dat dan weer wel. Met één groot verschil. Wij straffen niemand, we stellen vast dat….
Als je lid bent van een vereniging en je schrijft voor een eigen cluborgaan, dan moet je niet raar opkijken als de club je vertelt wat er wel of niet geplaatst kan worden. Op die podia mogen ze wat ons betreft alles recht praten wat overduidelijk krom is. Wij zijn echter een onafhankelijk medium dat niet aan dergelijke richtlijnen hoeft te voldoen. We hebben onze eigen basisregels.
- Onze verhalen zijn altijd gebaseerd op feiten, waarbij we normen en waarden respecteren.
- Wij hanteren/bewaken objectiviteit en onafhankelijkheid.
- We passen altijd hoor en wederhoor toe.
Wil je met je neus aan het venster zitten als de ‘goed nieuws-show’ voorbij komt? Prima, we helpen iedereen graag aan een stukje reclame. Gaat het even wat minder of wordt er aan de poten van een stoel gezaagd? Dan maken we daar ook melding van. Goede Tijden, Slechte Tijden. Een serie waar ik persoonlijk kromme tenen van krijg, maar een titel die de lading van deze column wel dekt. En mocht de schrijver toch nog een keer een goed beargumenteerd stukje willen schrijven? Wij zijn de beroerdste niet…. Als onze regels maar gewaarborgd kunnen blijven.
