Leendert Nieborg neemt aan het einde van dit seizoen afscheid als trainer van het amateurvoetbal. De 67-jarige heeft dan meer dan drie decennia langs diverse velden gestaan. Van al die jaren bracht hij een groot deel door als hoofdtrainer GEO. Met een onderbreking van negen jaar heeft hij er straks in totaal elf seizoenen op zitten bij de club aan de Hildebrandstraat in Garmerwolde. Zijn voornaamste prestatie? Promotie met de club naar de derde klasse in het seizoen 2008/2009. Zijn grootste troef ooit? Topschutter Kasper Teunis. Met 181 doelpunten de clubtopscorer aller tijden, al steekt Bart van der Tuuk (175) hem behoorlijk naar de kroon. Wat hij na zijn actieve periode als trainer gaat doen? ‘Wedstrijden kijken en nog meer tijd aan mijn kleinkinderen besteden’, aldus de Stadjer.
In zijn jeugd had Nieborg keuze genoeg om te kijken waar hij zou gaan voetballen. Dat werd Groninger Boys. Daar zou hij tot aan zijn 22e levensjaar blijven. Daarna verhuisde hij van de wijk Lewenborg naar Stedum en trok het geel met zwart om zijn schouders. Tien jaar lang werden de kleuren van de club verdedigd. Daarna ging hij als jeugdtrainer aan de slag bij de geelzwarten en werd in het seizoen 2011/2012 tot hoofdtrainer gebombardeerd toen de resultaten van zijn voorganger Jaap Buining tegen vielen en de oefenmeester vroegtijdig de club moest verlaten.
De tussentijdse wissel pakte goed uit en resulteerde zelfs in een promotiewedstrijd naar de vierde klasse tegen Middelstum. Die smeten de deur echter dicht. Na 2,5 jaar Stedum maakte Nieborg de overstap naar Glimmen waar wel een promotie kon worden gerealiseerd. Ook bij de clubs na Glimmen, ACV 3 en Zuidhorn za, werden promoties gerealiseerd. Daarna brak een mindere tijd voor de coach aan bij FC Grootegast (zo) en verkaste hij uiteindelijk naar GEO. Als Nieborg een memorabele periode mag uitkiezen die als trainer de meeste indruk op hem heeft gemaakt, kiest hij zonder omhaal voor de eerste jaren in Garmerwolde. ‘We hebben toen in vijf jaar tijd vier keer om promotie mogen strijden, waarbij we drie keer na strafschoppen onderuit gingen, maar wisten uiteindelijk wel naar de derde klasse te promoveren. Dat zijn toch dingen die je bijblijven.’
Na vijf jaar GEO kwamen de reserves van GVAV Rapiditas op zijn pad. Een half jaar later kwam hij tot de conclusie dat het beter was om te vertrekken. ‘Daar heb ik meer meegemaakt dan in al die andere jaren dat ik trainer was. De organisatie rondom het elftal was slecht. Niet alleen qua aantal spelers maar ook de randvoorwaarden. Helaas kon de club mij geen structurele oplossing bieden.’
In de winterperiode klopte Stedum weer aan om de club te helpen. Ze hadden afscheid genomen van trainer Krijno Bos. Nieborg wist niet te voorkomen dat de Stedumers naar de vijfde klasse degradeerden. In een beslissingswedstrijd verloren ze van Neptunia, die dat jaar van de derde klasse zondag naar de vijfde klasse zaterdag was verhuisd. Ondanks de degradatie bleef Nieborg toch nog 4,5 seizoenen. Na Stedum verkaste de oefenmeester naar Ezinge, waar hij net als in Stedum in zijn tweede termijn één keer een periodetitel wist te pakken.
Daarna begon Nieborg aan zijn rentree in Garmerwolde. Volgens hem zijn de eerste en tweede termijn niet met elkaar te vergelijken. Waar het in de eerste periode ging om het presteren en zo hoog mogelijk te eindigen ging het nu vooral om het sociale aspect. Dit heeft er ook tot geleid dat GEO op eigen verzoek uit de vierde klasse vertrok en in de vijfde klasse een herstart maakte. De samenstelling van het team was in al die jaren bijna niet veranderd. De ambitieuze spelers van de eerste periode waren nu vooral 35+-spelers die met plezier wilden voetballen. Door de komst van enkele nieuwe spelers is de ambitie om te presteren dit seizoen echter wel weer terug.
Spelers die hij het langst heeft meegemaakt zijn uiteraard die van GEO. Nieborg noemt in één adem de gebroeders Bart en Rolf van der Tuuk, Tim van de Belt, Kasper Teunis, Eric Kappetijn, Pieter van Zanten, Hielke Stuivenberg, Alex Sarfo en Tjeerd en Bastiaan Drabe. Volgens Nieborg stuk voor stuk spelers met het voetbalhart op de goede plek, karakter en de wil om de club terzijde te staan.
Een aantal van hen had hij jaren geleden ook al onder zijn hoede en dat geeft wel aan dat de spoeling altijd dun is geweest bij de Garmerwolder club. De coach noemt dat een punt van zorg, al denkt hij dat er verandering zit aan te komen. ‘Het aantal jeugdleden is flink toegenomen. Verder zijn er ook bij de eerste selectie jonge talentvolle spelers gekomen.’ Geen overbodige luxe volgens Nieborg, want de gemiddelde leeftijd is aan de hoge kant en schreeuwt om vers bloed. De verwachting is dat er dankzij de aanwas volgend jaar gestart kan worden met een JO-19, bestaande uit spelers die in het verleden bij GEO hebben gespeeld en nu weer terug zijn gekomen.
Nieborg kun je met een gerust hart een ‘people-manager’ noemen. Een trainer die prettig in de omgang is. Zichzelf als onderdeel van het team beschouwd, maar op zijn tijd ook boven de groep staat als dat gevraagd wordt. Hij ergert zich aan mensen die hun afspraken niet nakomen of zich niet tijdig afmelden voor een training of een wedstrijd. Zijn voldoening haalt hij uit een overwinning waarbij er tot aan de laatste minuut voor de zege geknokt moet worden en het dan ook nog lukt om de punten binnen te halen. Verder kan hij genieten van de vooruitgang die spelers boeken. Na een nederlaag kun je de Stadjer overigens beter even links laten liggen. ‘Je kunt rustig stellen dat ik dan nog net zo baal als in het begin van mijn carrière. Ik kan heel slecht tegen mijn verlies. Tijdens een wedstrijd ben ik wel rustiger geworden, maar het maakt voor mijn beleving wel uit of we er alles aan hebben gedaan om een nederlaag te voorkomen.’
Straks valt dat allemaal van zijn schouders af en kan hij het voetbal van wat grotere afstand bekijken. Toch zal GEO voor altijd in zijn hart blijven zitten. ‘Met alle beperkingen die een dorpsclub heeft hebben ze het hier toch maar mooi voor elkaar. Al zou een opwaardering van het complex geen overbodige luxe zijn, inclusief een tweede wedstrijdveld. Ik heb begrepen dat daar wat beweging in zit, dus lijkt het er voor de toekomst wel goed uit te zien voor de vereniging.’
Voor voetbalbond KNVB heeft hij ook nog wel wat tips. Als het aan Nieborg ligt wordt er harder opgetreden tegen relschoppers en moet er een rem gezet worden op de ongebreidelde verkoop van spelers in het betaalde voetbal. ‘Het grote geld maakt het voetbal kapot. Clubs met de meeste pecunia bepalen nu het competitieverloop. Europees gezien stelt Nederland niets meer voor. Talenten gaan veel te snel naar het buitenland om te cashen. Misschien is het een idee om een regel in te stellen dat een deel van je eerste selectie uit zelf opgeleide spelers moet bestaan. Maar dat zal er waarschijnlijk nooit van komen.’
En voor wat het amateurvoetbal betreft? Nieborg: ‘Daar zorgen de wedstrijdschema’s natuurlijk voor een grote ergernis. Je stopt vlak voor de Kerst en de eerste competitiewedstrijden worden begin januari al weer gepland. De clubs hebben geen tijd om zich goed voor te bereiden. De kans op blessures is daarom erg groot. Wat verder opvalt, is dat er ondanks het slechte weer geen algehele afgelastingen meer zijn. Ik begrijp dat soms niet, zeker niet als je naar deze winterperiode kijkt.’
Daarnaast zou de KNVB volgens hem ook eens moeten kijken naar het licentiesysteem wat ze nu hanteren. Omdat een trainer op het niveau van een vijfdeklasser niet te vergelijken valt met een collega die in de eerste klasse actief is. ‘Ja, dat is vreemd. Je moet middels bijscholing vijftien studiepunten halen in drie jaar tijd, ondanks dat je in het bezit bent van de diverse diploma’s. Prima, maar er hangt wel een prijskaartje aan. Ook omdat die bijeenkomsten vaak in het midden of zuiden van het land worden gehouden. Voor iemand die als trainer wil beginnen kan dit best een drempel zijn.’
Nieborg hoopt dat GEO, nu al vroeg bekend is dat hij gaat stoppen, snel een opvolger zal weten te vinden. Eenvoudig gaat dit niet worden, want iedereen zit in dezelfde vijver te vissen. ‘Als ik de geluiden om mij heen hoor hebben diverse clubs moeite om een trainer te vinden. De spoeling is de laatste jaren inderdaad erg dun geworden. Dat is voor mij dan ook reden om te zeggen dat je de regels voor trainers op het niveau van een vijfde klasse iets gaat versoepelen. Wel een trainersdiploma halen, maar de vijftien studiepunten niet verplicht stellen.’
Allemaal zaken waar hij zich straks niet meer druk om hoeft te maken. Zijn pensioengerechtigde leeftijd heeft hij inmiddels bereikt en dus lonkt het vooruitzicht van veel meer vrije tijd dan hem tot nu toe ten deel is gevallen. ‘Ja, dat klopt. Al zal ik het voetbal nooit helemaal los kunnen laten. Het is wel mooi dat ik straks zelf kan regelen of ik ergens een wedstrijd wil bekijken. En dan staat GEO natuurlijk hoog op het lijstje. Daarnaast kan ik nog meer tijd aan mijn kleinkinderen besteden en is er eindelijk de ruimte om zelf te kunnen bepalen wanneer ik op vakantie wil. Mijn trainerscarrière bestaat hoofdzakelijk uit mooie herinneringen. Ik kan dat boek nu sluiten en aan een ander hoofdstuk in mijn leven beginnen. Misschien dat ik in de toekomst nog een keer mijn kleinzoon ga trainen bij de kabouters. Maar daar houdt het dan ook wel mee op.’ En bij welke vereniging dat dan moet gebeuren is voor hem geen vraag. Dat wordt uiteraard zijn huidige club GEO.
