Omlandia had zich waarschijnlijk heel wat voorgesteld van de thuiswedstrijd tegen Wildervank, een van de kampioenskandidaten van de 3e Klasse R. Het duel eindigde echter in een deceptie voor de Ten Boersters. Ze verloren niet alleen met 1-4, maar zagen Wouter Hoek na twee keer geel ook nog eens vroegtijdig vertrekken. Daar kwam nog eens bij dat het team van trainer Martijn Smit erg wisselvallig speelde. Het ene moment liep het als een trein, het andere moment zakten ze door de ondergrens. De kwalitatief betere gasten hadden in de overtalsituatie geen kind meer aan de Ten Boersters.
Na de toch wel vrij simpele overwinning in Roodeschool op Corenos, waar de mannen van Omlandia volgens Martijn Smit de thuisclub compleet zoek had gespeeld, werd er het een en ander van de witblauwen verwacht. Na de eclatante 10-0 tegen Be Quick, had het elftal van trainer Jeroen Wiegman immers tot twee keer toe punten gemorst. En waarom zou het in Ten Boer niet een keer kunnen stormen. Na de eerste aftrap van de middag was echter al snel duidelijk dat Wildervank niet ten onrechte zo hoog staat. Er zat veel beweging en veel voetbal in de ploeg die al na dertien minuten op voorsprong wist te komen. Yoni Even-Zur wist op links te ontsnappen en vervolgens was het Ivar Hoving die simpel binnen kon tikken: 0-1. Een lelijke streep door de rekening van de gastheren, die aan een verdubbeling van de achterstand ontsnapten omdat doelman Thijmen Kiel af en toe dwars lag. Het uitblijven van die tweede treffer werd vervolgd door een fase waarin Omlandia wat meer tegengas bood en eigenlijk twee keer had moeten scoren. Jeroen Haan en Remco Bolhuis verzuimden het net echter te laten bollen.
De mooiste mogelijkheid kreeg Bolhuis na een pass vanuit het achterveld. Gedragen door de wind probeerde de goalgetter de bal over de boomlange doelman Michel Bakker heen te tillen. Die kreeg zijn vingers nog wel tegen het leer, maar had assistentie van Martijn Jager nodig om een tegentreffer te voorkomen. Aan de overzijde ging het bij de Ten Boersters verdedigend niet zoals het moest. Het leer kon net buiten de zestien meter door de goalie onderschept worden voordat Lourens Huizing er bij kon komen. Of de goalie daarbij hands maakte werd niet duidelijk. Scheidsrechter Jurjen de Bruin had niets gezien. Nadat een nieuwe inzet van Remco Bolhuis voor de doellijn was weggerost, wist Ivar Hoving te ontsnappen. Bij Omlandia was geen sprake van rugdekking meer. De assistent-scheidsrechter van de Ten Boersters stak de vlag nog wel de lucht in omdat hij buitenspel had geconstateerd. Hij stond echter alleen in zijn mening. En dus kon Wildervank met een geruststellende 0-2 tussenstand gaan rusten.
Na de doelwisseling was het al snel gedaan met Omlandia. In de 51e minuut werd een corner maar half weggewerkt door de ingevallen Farid Balvaneh. Die stond aanvankelijk langs de kant omdat hij een half uur te laat op het appél was verschenen. De bal viel voor de voeten van Joost Wolthuis. Diens uithaal was doelman Kiel te machtig: 0-3. Het zou enkele minuten later nog een graadje erger worden. Wouter Hoek had voor de onderbreking al geel gezien omdat hij opzichtig in de fout ging en een overtreding maakte die hem ook gemakkelijk rood had kunnen opleveren. Zijn tweede geel kreeg hij kort na de derde treffer onder de neus geduwd toen de frustraties over het vertoonde spel kennelijk iets teveel opspeelden. Het veranderde niet veel, want ook nu moest hij het veld verlaten. Hoek trok zijn shirt over het hoofd en beende zwaar teleurgesteld van het veld. Het werd er daarna niet eenvoudiger op voor de tien overgebleven Omlandianen. Gek genoeg lieten ze juist toen zien dat ze aardig wat meer in hun mars hebben dan er tot aan dat moment was uit gekomen. Er werden een aantal vloeiende combinatie op de grasmat gelegd die uiteindelijk ook een treffer zouden opleveren. Ferry Knol zocht de combinatie met Remco Bolhuis na lichtzinnig verdedigen van Yoni Even-Zur en Bolhuis mikte het speeltuig langs doelman Bakker: 1-3. Het had, hoe moeilijk dan ook in ondertal, misschien een nieuwe impuls kunnen betekenen. Het tegenovergestelde gebeurde echter. De gastheren zakten weer terug naar en bedenkelijk niveau en lieten alles heel gelaten over zich heen komen. Ze waren met van alles en nog wat bezig, behalve het bestrijden van Wildervank. Het was dat de bezoekers de grootste scherpte kennelijk in de kleedkamer had achtergelaten, anders was Omlandia op een nog veel grotere nederlaag getrakteerd geweest dan de uiteindelijke 1-4 die op het scorebord kwam te staan. En weer was het Ivar Hoving die het vonnis voltrok en zichzelf daarmee tot man de wedstrijd bombardeerde.
Martijn Smit (Omlandia): ‘Ik begrijp hier niks van. Hoe kun je nou de ene week de sterren van de hemel spelen en dan bij vlagen zo diep wegzakken. We hadden het Wildervank erg lastig willen maken. Met de wind in de rug is ons dat ook wel een paar keer gelukt, maar dan maak je het niet af. We hebben na de rust nog wel een korte periode gekend dat het goed liep. Dan hoop je het tij nog te keren. Die fase duurde echter te kort. Ik moet er overigens wel bij zeggen dat Wildervank geen misselijke ploeg is. Maar hoe dan ook, we hebben verzuimd om daar iets aanvaardbaars tegenover te zetten.’
Jeroen Wiegman (Wildervank): ‘Het hielp ons natuurlijk wel dat we heel snel op voorsprong wisten te komen. De tweede treffer bleef te lang uit en we hebben inderdaad geluk gehad dat Omlandia niet weet te scoren. Daarna hadden we de wedstrijd onder controle. Die tegentreffer is wel een beetje zuur, want dat was zeker niet nodig geweest. Aan de andere kant zou je ons ook nog kunnen verwijten dat we te weinig scoren. Maar goed, wat zeur ik nou. We hebben gewonnen en dat ging eigenlijk relatief gemakkelijk. Ik had wel wat anders van Omlandia verwacht.’
Omlandia – Wildervank 1-4 (0-2). Ivar Hoving 0-1; Joost Wolthuis 0-2; Ivar Hoving 0-3; Remco Bolhuis 1-3; Ivar Hoving 1-4 (foto: ©EemsmondSport).
