Zeven gele kaarten, een rode prent en vier doelpunten waren na bijna honderd minuten voetbal het resultaat van de ontmoeting tussen thuisclub Holwierde en het bezoekende HFC 15 op het ijskoude sportpark Katmis. Beide ploegen hadden het duel graag in winst omgezet en dus kon de uiteindelijke 2-2, zeker vanuit Holwierder oogpunt bekeken, als puntverlies worden beschouwd. Omdat de Hoogkerkers de hele tweede helft met een man minder in het veld stonden, doelman Dennis Eekhof werd vlak voor de thee met rood van het veld gestuurd, konden de bezoekers uiteindelijk wel met het punt leven.
In Holwierde hadden ze er alles aan gedaan om het kunstgrasveld van het sportpark Katmis sneeuwvrij te krijgen. Een mini-shovel van de familie Sonneveld, sneeuwschuivers en veel mankracht kwamen er aan te pas om de groene kunstgrasmat onder het witte tapijt weg te krijgen. En al was het dan ook in twee bedrijven, het lukte de vierdeklasser om het veld speelklaar te krijgen voor de ontmoeting met de ploeg uit Hoogkerk. De sneeuwhopen langs de zijlijn boden een bijna arctisch decor, maar vormden daarentegen geen enkele belemmering voor de acteurs om er een mooie voetbalmiddag van te maken voor de echte fans.
Enkele tientallen toeschouwers hadden de moeite genomen om het treffen tussen de nummers vijf en zes van de ranglijst in 4E te aanschouwen. Ook zij moeten na de openingsfase, waarin Holwierde twee enorme kansen kreeg om op voorsprong te komen middels Jeanclar Torbed, gedacht hebben wat hen eigenlijk had bewogen om zich als eskimo’s in te pakken en naar het sportpark te komen. Wellicht omdat de belangen groot waren. En juist dat gegeven leek als een stevig aangetrokken handrem op het spel van de beide teams te werken. Naarmate de eerste helft vorderde, ontspon zich een wedstrijd waarin van goed voetbal amper sprake was en spektakel voor een van beide doelen eveneens ontbrak. Misschien was dat ook wel de reden dat sommige toeschouwers zich aan een sneeuwballengevecht waagden.
Iedereen leek zich al een beetje te hebben verzoend met een doelpuntloze eerste helft toen het vuurtje alsnog werd aangestoken. De emoties waren zowel binnen als buiten de lijnen al aardig opgelopen toen een voorzet van HFC-er Davey-jay Gorter vanaf de linkerkant doelman Robbin Kuipers als een hete kroket door de vingers glipte. Voor hij goed en wel door had waar de bal gebleven was, lag het speeltuig achter hem in het net: 0-1. Op dat moment stond het scorebord op vijfenveertig minuten en dus zocht een aantal verkleumde toeschouwers de kantine alvast op om zich wat op te warmen. Dat hadden ze beter niet kunnen doen, want in de volgende minuten gebeurde er van alles. Amper zestig seconden na de openingstreffer had Holwierde, onder aanvoering van captain en sneeuwruimer Thijs Sonneveld, de achterstand al weer weggewerkt. Op links wist Kevin Kamminga in de 46e minuut tussen twee verdedigers door te glippen. Niemand voelde zich kennelijk verantwoordelijk om de Holwierder af te stoppen. Of was het op zijn minst onduidelijk wie die klus voor zijn rekening had moeten nemen. De voorzet die volgde was op maat. Robbie ten Hove hoefde ter hoogte van de penaltystip alleen zijn dikke teen maar tegen de bal te zetten om doelman Dennis Eekhof op het verkeerde been te zetten: 1-1.
De sluitpost mocht niet veel later onder de douche, waar maar geen warm water uit wilde stromen. Een misverstand en een te zachte terugspeelbal werden hem in de 49e minuut fataal. Ter hoogte van de zijlijn wist Robbie ten Hove het leer te onderscheppen. De rossige aanvaller probeerde het speeltuig langs de uit zijn domein gekomen goalie te spelen en werd, zo leek het althans, daarbij getoucheerd. Scheidsrechter Van Duinen, die het bepaald niet gemakkelijk had gedurende de hele wedstrijd, toonde zich onverbiddelijk. Hij toverde de rode kaart tevoorschijn. Een hele zware straf, omdat er eigenlijk niet eens sprake was van het onderuit halen van een doorgebroken speler.
Dat vond ook het slachtoffer van de confrontatie. ‘We raakten elkaar en al was het in mijn ogen wel een overtreding, dan nog ben ik van mening dat het geen rood had hoeven zijn. Zeker niet als je bedenkt dat de actie ergens bij de zijlijn plaatsvond’, zei Robbie ten Hove na de wedstrijd heel eerlijk. De prent leidde wel tot allerlei taferelen die niet op een voetbalveld thuis horen. Waar meer turbulentie ontstond dan op menig reguliere vlucht vanaf Schiphol. Uiteindelijk wist ‘piloot’ Van Duinen de zaak weer onder controle te krijgen, nam Jonathan Hensens onder de lat plaats en werd middenvelder Harmen Smit geslachtofferd. Aan de stand zou niets meer veranderen. Aan het gedrag van sommige betrokkenen ook niet, want na het rustsignaal van de onpartijdige was het vooral verbaal onvriendelijk in beide kampen.
Na de doelwisseling werd het duel er niet beter op. HFC ’15 had her en der wat wisselingen in de posities doorgevoerd en probeerde het speelveld klein te houden. De gasten stonden goed en boden het bij tijd en wijle slordige Holwierde, dat zich vrijwel geen uitgespeelde kans wist te creëren, goed partij. Sterker nog, waar het kon probeerden ze te counteren in de hoop dat de bal een keer goed zou vallen. De thuisclub leek in de 77e minuut zelfs het deksel op de neus te krijgen. Een mislukte corner kwam op rechts terecht bij Kane Copinga die het leer opnieuw voor het doel trok. De naar binnen gelopen Martijn Bodenstaff haalde in een keer uit en tekende daarmee voor de hernieuwde voorsprong van de Hoogkerkers: 1-2. Deze keer wisten ze iets langer stand te houden, al waren het dan ook uiteindelijk maar drie minuten. Een bal vanaf de rechterkant werd in het hart van de defensie van HFC ’15 gepompt en door Gijs Geurtsen opgepikt. Verdediger Robin Schroder liet zich veel te gemakkelijk in de luren leggen en daarna had Geurtsen de hoek voor het uitzoeken: 2-2. In de resterende speeltijd gebeurde er speltechnisch niet zo veel. Wel vond men binnen en buiten de lijnen weer voldoende aanleiding om zich verbaal te laten horen. De arbiter bleef ondertussen met gele kaarten strooien en zelfs toen het laatste fluitsignaal had geklonken was het nog niet rustig.
Jari Brevet (Holwierde): ‘De belangen waren groot vandaag, maar ik had niet verwacht dat er zoveel emotie bij zou komen kijken. Er was vooral veel gedoe en weinig goed voetbal. Dit gelijkspel voelt als verlies. We hebben de overtalsituatie gewoon niet goed uitgespeeld. Tegen tien man is een gelijkspel te weinig. We hadden eerder moeten scoren, zeker in het begin van de wedstrijd. Wat er precies gebeurde tussen die doelman van HFC ’15 en Robbie ten Hove weet ik niet. Feit is wel dat de veldverwijzing ons weinig heeft opgeleverd, behalve dan de gelijkmaker.’
Harry Zwiers (HFC ’15): ‘Ik ben van mening dat wij voor de rust beter stonden te voetballen en we kregen ook wel wat kansen. Die 1-0 krijgen we in de schoot geworpen, de gelijkmaker had nooit mogen vallen. Daar zagen we er in verdedigend opzicht heel laconiek uit. Niemand voelde zich kennelijk geroepen om in te grijpen. En die rode kaart? Mijn grensrechter zegt dat de doelman niemand had geraakt. Maar goed, zelf kon ik dat niet waarnemen. Of ik tevreden ben met dit resultaat? Natuurlijk wil je graag winnen omdat je dan een mooie stap op de ranglijst zet. Achteraf moet je blij zijn met het punt. We wisten zelfs met tien man op voorsprong te komen, maar verdedigen dan weer niet goed. Dus ja, dan moet je maar genoegen nemen met een punt.’
Holwierde – HFC ’15 2-2 (1-1). Davey-jay Gorter 0-1; Robbie ten Hove 1-1; Martijn Bodenstaff 1-2; Gijs Geurtsen 2-2 (foto: ©EemsmondSport).
