Remy van der Wal kan de gang naar zijn club te voet af. De Bedumer is namelijk de man die tweedeklasser SV Bedum naar nieuwe successen moet leiden als opvolger van de vertrokken Gerben Wollerich. De man die aanvankelijk op de keien werd gezet, kwam min of meer via zijn eigen achtertuin weer bij de vereniging terecht waarvan hij zegt dat hij precies weet hoe ‘de hazen lopen.’ De administrateur, die in zijn vrije tijd graag wandelt en tuiniert, verwacht een zware, maar ook mooie competitie. ‘Het is lastig inschatten, maar ik denk dat we wel een rol van betekenis kunnen spelen’, vindt de oefenmeester.
Sinds hij achttien jaar geleden als voetballer stopte, waarvan twaalf jaar bij CVVB, is Remy van der Wal al trainer. Hij begon als assistent-trainer bij CVVB en vervolgens bij SV Bedum. Daarna was hij als hoofdcoach twee jaar aan het voormalige De Pelikanen uit Appingedam verbonden. Aansluitend volgde een verblijf van vier jaar bij zijn ‘thuisclub’ SV Bedum. In die periode maakte hij zowel hoogte- als dieptepunten mee. Het veruit mooiste hoogtepunten was in zijn ogen het kampioenschap in de tweede klasse tijdens zijn eerste jaar bij SV Bedum. Over het dieptepunt hoeft hij ook niet lang na te denken. Dat was het ontslag bij SV Bedum, halverwege zijn vierde seizoen. In het najaar van 2020 kwam er een einde aan de samenwerking omdat het combineren van privézaken en de tijd die de club vroeg niet meer lukte. Op die periode terugkijkend zegt Van der Wal: ‘ Dat was een lastige tijd, ook privé gezien. Soms lopen zaken ook zoals ze dan lopen. Maar een vervelende periode was het zeker.’
Ondanks dat heeft Van der Wal, die ooit een dag met zijn grote voorbeeld Arne Slot meeliep toen hij nog assistent bij Cambuur was, nooit overwogen om een andere club te gaan trainen. ‘Nee, dat klopt. Rigte Jan ten Kate, lid van de technische commissie, kwam ik een aantal keren tegen bij mijn achtertuin. Die grenst bijna aan het voetbalveld. Hij haalde me over om weer wat voor de club te gaan doen. Ik ben toen begonnen als coördinator bij de JO19/17. Daarna werd ik lid van de TC en van het een kwam het ander. Eerst werd ik gevraagd om assistent te worden en nu ben ik dus weer terug als hoofdtrainer.’ Van der Wal roemt de samenwerking met Gerben Wollerich. ‘Ik heb met hem een mooi jaar meegemaakt. Hij gaf me veel vrijheid, waardoor ik ook nooit het gevoel had dat ik maar een assistent was.’
De kijk op het spelletje is voor de coach in het achterliggende decennium anders geworden. ‘Ik denk dat uitgebreider een beter woord is, al zijn de principes wel hetzelfde gebleven. De omstandigheden zijn zeker anders geworden, ook voor mij. Je wordt uiteindelijk gevormd door wat er allemaal gebeurd is in je leven. Ik maak mij tegenwoordig minder druk om wat mensen van mij of het team denken. Aan mijn gedrevenheid zal het in ieder geval niet liggen. Ik wil er ook na al die jaren nog steeds alles uit halen. En doe dit ook echt uit passie voor het voetbal en de club SV Bedum. Wat dat betreft kun je rustig stellen dat ik alles wat ik in de afgelopen jaren als trainer heb gedaan, met volle overtuiging heb uitgevoerd. En daar sta ik nog steeds achter.’
Er kan rustig gesteld worden dat Remy van der Wal het Bedumer voetbal net zo goed kent als het binnenste van zijn broekzak. En dat helpt hem zeker bij het maken van keuzes. ‘Dat helpt inderdaad. Zeker bij de huidige lichtingen junioren heb ik een heel goed beeld. Ik weet hoe de hazen in het Bedumer voetbal lopen. De jongens die nu bijvoorbeeld overkomen heb ik al getraind in de JO9 tot en met JO11. En er zijn zeker spelers die het niveau hebben om snel het eerste elftal te halen. Dit seizoen maken Mark Bakker, Milan Mulder, Stijn Scheffers en keeper Jerome Heijnen al deel uit van de selectie.’
Van de huidige competitie verwacht Van der Wal dat het een zwaar, maar ook boeiend seizoen gaat worden. En daarin wil de club van de paarshemden wel iets meer dan alleen maar achterom kijken, zoals de laatste jaren vaak het geval was.
Het afgelopen seizoen werd de weg omhoog al voorzichtig ingezet. Dit voetbaljaar jaar hopen de Bedumers weer een stap te kunnen maken. Van der Wal: ‘ Ik denk dat we een goede selectie hebben dit seizoen. Veel jong talent en een aantal zeer ervaren spelers. Dylan ter Arkel is naar PKC gegaan, Bart Ludwig is voor studie in Spanje en zal dit jaar niet voetballen. Van GVAV Rapiditas komen Diego Postema en Sverre Beijl over. Dat zijn twee zeer talentvolle en gedreven spelers. En dan zijn er natuurlijk de jongens die vanuit de jeugd aansluiten. Je zou ons seizoen tot op zekere hoogte geslaagd kunnen noemen als wij volgens onze principes getraind en gespeeld hebben, iedereen er plezier in heeft en toeschouwers een herkenbaar team zien dat er alles aan doet om wedstrijden te winnen. Dan kun je jezelf nooit een verwijt maken. En natuurlijk blijft het doel om hogerop in de ranglijst te komen.’
Wat zijn ploeg kan bewerkstelligen vindt Van der Wal lastig om in te schatten. ‘Gorecht heeft zich ook weer versterkt, dus zal dat volgens mij een van de grootste kanshebbers voor de titel zijn. Samen met het gedegradeerde Oranje Nassau. We verheugen ons erg op de derby’s tegen Winsum. Het is al weer lang geleden dat deze wedstrijd voor de competitie werd gespeeld. Voor de toeschouwers en spelers zijn dit zeker duels om naar uit te kijken.’
Tenslotte kijkt Remy van der Wal ook heel erg uit naar de samenwerking met de rest van de staf rond het eerste elftal. ‘Mag ik Thijs van Dijken en Roel van Dijken even in het bijzonder noemen?’, vraagt de coach. En uiteraard mag dat. ‘Thijs is al jaren jeugdtrainer bij SV Bedum en maakt nu de stap naar de senioren als assistent. Hij is net zo gedreven als ik ben. Dat geeft mij ook weer veel energie. We hopen deze energie over te brengen naar de jongens. En met Roel heb ik de eerste jaren bij SV Bedum heel goed samengewerkt. We kunnen alles tegen elkaar zeggen. Hij is echt een klankbord voor mij, zowel binnen als buiten de groep. Roel is echt van onschatbare waarde voor het eerste elftal. Dat soort mensen treedt eigenlijk nooit op de voorgrond, maar knappen veel voor je op en dat blijft in mijn ogen te vaak onderbelicht.’
