Op het sportpark aan de Bosweg in Loppersum was het feest. SC Loppersum vierde het 40-jarig bestaan en deed dat op grootse wijze. Met muziek, voetbal, een flinke knipoog naar het verleden, een weerzien met oude bekenden en hier en daar aanstormend voetbaltalent in de dop. Als klap op de vuurpijl zagen de aanwezigen op een groot scherm Oranje op het WK met maar liefst 5-1 van Zweden winnen. Om daarna Duitsland toe te juichen nadat ze op z’n Duits het taaie Ivoorkust met 2-1 hadden geklopt. En dat zorgde alleen maar voor meer feestvreugde. Waarom? Omdat eerder op de dag een bus vol liefhebbers uit het Duitse Loppersum in Noord-Groningen was neergestreken. Voor een jubileumduel tegen hun Nederlandse naamgenoten.
Op donderdagavond was er al een sprekersavond geweest en met een clinic en spellenparcours was er ook op andere gebieden voldoende te beleven. Even had men nog in de piepzak gezeten, want aan de vooravond van de buitenactiviteiten trok een hevig onweer over de regio. Behoudens wat omver getrokken spandoeken en hekken bleef de schade beperkt. En dus kon op zaterdag het feest pas echt goed beginnen. Een heus foodplein, een opgebouwde tribune, een tot museum omgebouwde kantine en genoeg vertier voor de jeugd. Met daarbij het fraaie zomerweer de perfectie combinatie voor een prima jubileum. In het kantine-museum waren veel momenten van herkenning. ‘Kijk, dat is mijn vader op die foto’, ‘Wat het die Henk Buikema doar nog een bos hoar op zien kop’, ‘Tjonge, mijn hele familie komt zo’n beetje voorbij’ en ‘Ja, we waren een echt Lopster voetbalgezin.’ Voetbalverslagen en fotoboeken riepen ook al veel reacties op.
Vroeg in de middag werd er op het hoofdveld van SC Loppersum stilgestaan bij het afscheid van Peter Heeres en Jeffrey Leegstra. Zij hangen de voetbalschoenen na jaren van trouwe dienst aan de wilgen en daar moest uiteraard aandacht aan worden besteed. Beide spelers liepen door een erehaag, gevormd door eigen clubleden en die van hun Duitse tegenhangers. Een prachtige fotocollage en een ingelijst shirt vielen hen ten deel. Over shirts gesproken, voorzitter Sander Eisinga onthulde ter ere van het jubileum een shirt met daarop de allereerste sponsor van de club. Daarna was het tijd voor de teamfoto en de toss onder leiding van scheidsrechter Yoerak van Voorst, woonachtig in Brabant, maar wel met Lopster roots en voor de tweede keer scheidsrechter van dienst. Met het fluitje dat hij van zijn vader had gekregen. Waarin de datum 23 maart 1986 was gegraveerd. Het jaar waarin de beide clubs LVC en VV Loppersum werden samengevoegd tot SC Loppersum. De titanenstrijd tussen thuisclub SC Loppersum, waar iedereen met het nummer veertig speelde, en WT Loppersum eindigde in 5-1 voor de gastheer. Het zou een voorbode zijn voor dat wat er zich ’s avonds op het grote scherm voltrok.
Dat steigerbouwers ook tribunes kunnen plaatsen? In Loppersum kreeg men daar een mooi staaltje van te zien. In de brandende zon duurde het niet lang alvorens alle plaatsen bezet waren en bijna iedereen de clubkleuren had verwisseld voor een oranje outfit. Een enkeling wist zijn tenue zelfs te ruilen met een Duitse buurman en liep, met een biertje in de hand en juichend voor Nederland, in een shirt van die Mansschaft rond. Dat het uit volle borst meegezongen Wilhelmus een beetje verdronk in de muziek van een iets te laat opgehouden deejay werd voor lief genomen. De spanning zat er vol op, want nu moest het gebeuren. ‘En wat zou het mooi zijn dat we zo’n dag als deze met een overwinning kunnen afsluiten’, aldus een flink beschilderde supporter.
Op een bankje naast de tribune zat een handjevol Duitse Lopsters, waaronder de coach. ‘Ich habe auf einen 2-0 sieg der Niederlande getippt und Deutschland auf 3-1‘, vertelde hij nadat Brian Brobbey het Nederlands elftal binnen een kwartier naar 2-0 had geschoten. Ook hij genoot van de sfeer en de entourage. ‘Einfach wunderbar’, liet hij zich ontvallen. En terwijl Nederland, na een toch wel lastige fase, naar een 5-1 zege wist weg te lopen, werd er naast het Oranje een Duitse vlag opgehangen voor de volgende wedstrijd. Een enkeling vond dat kennelijk te gek worden en dacht het doek over het hek te wippen. Hij werd meteen tot de orde geroepen door het thuisfront. Sport verbroedert, voor rivaliteit was geen plek op het Lopster sportpark.
En ook de Duitsers hadden aan het einde van de avond reden om te juichen. Ze wisten op z’n Duits, met het winnende doelpunt in de absolute slotfase, Ivoorkust met 2-1 opzij te zetten. De glunderende Sander Eisinga en zijn compaan Rob Sleurink zagen gedurende de avond Lopsters uit beide landen volop genieten. Ze konden dan ook op een prima jubileumfeest terugkijken. Het zou nog lang gezellig onrustig blijven aan de Bosweg.
