In het Duitse Völlen, een plaats boven Papenburg, vond zaterdag een bijzondere voetbalwedstrijd plaats. Die ging tussen de Walking Footballers van VfR Eintracht Völlen en Siddeburen. Het ‘internationale’ treffen werd met 7-5 gewonnen door de gastgever.

Het is lang geleden dat er een team van Siddeburen naar Duitsland ging om daar een ‘Interland’ te spelen. Om een en ander af te tasten of dit na zoveel jaren nog steeds leuk zou zijn, was onder het mom van ‘de oudjes moet er maar als eerste aan geloven’  het Walking Footbalteam best bereid, zelfs zonder enige tegenwerping, om de bijna vergeten handschoen op te pakken. Het team sprak, kort na een eerste spontane kennismaking bij een thuiswedstrijd op de zondagmiddag, af met de geschiedschrijver van SV Völlen om daar graag een keertje in te komen voetballen. Er werd een prachtig moment voor gevonden. In het weekend van louter stormwinden en veel regen moest het gebeuren. De voorbereidingen waren wel perfect geregeld. Een van de leden contracteerde een taxibusje en op de dinsdag voor vertrek had het Siddebuurster team er in de zaal nog even flink aan getrokken. Maar naarmate de zaterdagmiddag naderde werden de zeven Internationals nerveus of het wel door zou gaan. En waarschijnlijk ook of hun ‘oepke’ hen niet door de neus zou worden geboord. De toezegging kon namelijk alleen maar stand houden als de thuiswedstrijd van het eerste team van Völlen de vrijdagavond zou spelen. Dan zou de interland een dag later sowieso ook gespeeld kunnen worden. En hun eerste team speelde toch. Een wat onlogische koppeling van zaken, maar het Siddebuurster team had geen enkel bezwaar.

Vroeg op de zaterdagmiddag stapten de zeven WF-ers in een topconditie in het busje en kwamen iets na half twee in het stadion van Völlen aan. De 1500 verwachte toeschouwers waren er op dat moment nog niet. Maar er lag al wel een door en doornatte grasmat op de spelers te wachten.  Na een kopje koffie hesen de teams zich in de kleding en was het tijd voor de verbroederingsfoto. Daarna begon de sportieve strijd.  Het ging tot de pauze op het loodzware veld gelijk op en de rust brak dan ook aan met een 3-3 tussenstand. Namens de gasten scoorde Fekko Jan Sebens drie keer. Na de pauze waren Bram de Boer en Hotze Haveman ook succesvol. De Duitsers wonnen na twee keer twintig minuten echter met 7-5. Het inmiddels bijna omgeploegde veld liet niet meer speeltijd toe. Nog langer doospelen was duidelijk een regenbui te ver geweest. De scheidsrechter floot overigens perfect.

Toen kwam nog de derde helft. Die was zo mogelijk nog zwaarder, maar ook heel leuk. Het klikte van alle kanten en geleidelijk ook steeds beter. Wij brachten als attentie een jubileumboek en een vaantje mee en Siddeburen kreeg ook een vaantje. Bij Eintracht Völlen hadden ze hun huiswerk goed gedaan en daarom mocht Bert Wierenga namens het WF-team een shirt van de tegenstander in ontvangst nemen met daarop het nummer 14. Kennelijk was daar al doorgelekt dat bij Siddeburen iedereen met dat nummer rondliep. Daar wilden de gastheren graag op inhaken. Toen kon Völlen bij Bert Wierenga helemaal niet meer kapot. De van oorsprong ZNC-er had een shirt in zijn geliefde clubkleuren. Zijn waardering daarvoor stak hij niet onder stoelen of banken. De gastvrijheid van de Duitse buren staat alom als goed bekend. ‘We hebben dan ook genoten van de heerlijke producten van hun grill. En qua vocht kwamen we, als we dat wilden, ook helemaal niets te kort’, aldus teamlid Rieks Spandauw. Tijdens de wedstrijd werd er veelvuldig op doel geschoten, in de kantine schoten ze vooral op de kleine glaasjes af. Het was gezellig en team Siddeburen won de derde helft dan ook ruim op punten.

Het was wel heel verstandig dat enkele dagen eerder al was besloten om het tijdstip van vertrek af te spreken. Die was vastgesteld op 17.30 uur. Op dat tijdstip stonden de spelers dan ook als makke schapen op van hun stoel om na uitvoerig afscheid te hebben genomen weer in het busje plaats te nemen. Dat de terugweg bol stond van de leuke opmerkingen en een flinke dosis voetbalhumor over de afgelopen uren, behoeft geen betoog. Spandauw: ‘Wij hebben een sterk vermoeden dat een en ander nog wel een vervolg zal krijgen. Want je bent ook bij een vereniging om af en toe met elkaar ook op een andere manier wat extra plezier te beleven.’ Op bovenstaande foto de beide teams voor de aftrap van de interland.