Vijfdeklasser Eenrum slaat komend seizoen een nieuwe weg in. De vereniging heeft met Siebrand Solinger en Wim Nubé twee mensen in de dug-out zitten die als geen ander weten wat er binnen de vereniging leeft. En dat mogen ze van het bestuur op het veld vertalen. Mikken op de middenmoot lijkt daarbij het hoogst haalbare. En heel misschien zit er qua resultaat misschien wel een uitschieter tussen. ‘Daarvoor moet je een beetje geluk hebben’, vindt het tweetal.
Siebrand Solinger werkt als docent aan het Alfa College in Groningen en woont in Eenrum. Op een boerderij aan het water. Een mooie plek om je terug te trekken, als dat even nodig mocht zijn, te relativeren en misschien wel snode plannen smeden om de roodbaadjes naar een hoger niveau te tillen. De afgelopen seizoenen zijn de Eenrumer voetbalfans namelijk niet erg verwend geraakt. In de voorbije competitie bleef de club te ver weg om bij de onderkant van de middenmoot aan te haken. Soms werd er een verrassend resultaat gehaald, vaker kreeg men nederlagen te slikken die er niet om logen.
Na de goede samenwerking met Henk Alssema was het volgens het bestuur tijd voor een ‘verfrissende stap.’ Men vond de ideale opvolger in eigen huis. Solinger gaat de klus niet alleen doen. Samen met Wim Nubé neemt hij de selectie onder zijn hoede en begeleid de trainingen. Na de donderdagtraining spreken we de komende wedstrijddag door. Daarna laat ik het aan Wim over, want ik sta op zaterdag niet langs de kant. Dan kun je me binnen de lijnen vinden. Als ik mezelf tenminste een basisplaats gun’, lacht Solinger. Op de zaterdagen is Nubé dus de roerganger van het elftal. Hij heeft jaren ervaring als trainer/coach en samen ligt het tweetal op dezelfde lijn qua speelwijze en structuur. Het is volgens Solinger erg fijn om samen met een echte clubman aan het roer te staan.
Over clubmannen gesproken, daar kan hij zichzelf ook wel toe rekenen. Solinger speelt al vanaf zijn achttiende in het eerste elftal, al is hij dan ook een paar keer gestopt. ‘Ik vond het iedere keer toch jammer dat ik niet meer speelde en kwam dan weer terug.’ Op de vraag waarom die pauzes er telkens waren, antwoordt de Eenrumer: ‘Meestal was dat omdat ik trainer werd van een derde- of vierdeklasser. Soms ben ik ook van club veranderd omdat ik zelf trainer van Eenrum werd.’ Als voetballer was hij onder anderen actief bij SIOS, SC Stadspark, Gronitas en Engelbert. ‘Bij Engelbert en SIOS ben ik eerder ook trainer geweest.’ In totaal heeft Solinger er al zeventien jaar opzitten in de eerste selectie van Eenrum. En stoppen? Daar denkt hij nog niet aan. ‘Zolang het leuk is en het lukt allemaal nog, blijf ik spelen’, klinkt het zelfverzekerd.
Op de vraag of hij meer ambieert dan trainer zijn van zijn eigen vereniging, antwoordt Solinger: ‘Als coach heb ik meerdere clubs gehad. Mijn ambities daarin zijn niet heel hoog, anders was ik nu al wel op niveau trainer. Ik geniet van het omgaan met een groep en de dynamiek die voetbal met zich meebrengt. Wel verwacht ik van de groep dat de inzet hoog is en daar denkt Wim precies net zo over.’
Dan komt uiteraard naar voren dat er qua beleving wel het een en ander is veranderd sinds hij zelf de kicksen aan trok. ‘Ja, dat weet ik. Als je naar het amateurvoetbal kijkt van vandaag de dag, valt op dat de mentaliteit van spelers erg is veranderd. Eerder was iedereen er gewoon en tegenwoordig missen er soms meer spelers dan dat er aanwezig zijn in verband met werk, studie of weekenden weg. Qua niveau ben ik van mening dat er niet veel is veranderd in al die jaren.’
Met SIOS en Ezinge treft Eenrum in ieder geval twee teams uit de regio. Laatstgenoemde club zal men ook in de competitie ontmoeten. Voor de naderende strijd om de punten heeft Eenrum een eerste en tweede selectie met daaronder een ‘leuke groep’ JO19-spelers. Dat zijn mooie vooruitzichten maar het is qua selectie opnieuw niet vissen in een overvolle vijver met voetbaltalenten. Aanwas van elders is er niet en daarnaast hebben Harman Mensinga en Jeffrey Remijn aangegeven niet meer beschikbaar te zijn. Het trainersduo prijst zich dan ook gelukkig met het feit dat de jongens van JO19 regelmatig voor aanvulling kunnen zorgen.
Het maakt wel dat er qua doelstelling met enige voorzichtigheid wordt geantwoord. ‘Natuurlijk wil iedereen het hoogst haalbare maar daarin moet je een beetje geluk hebben tijdens sommige wedstrijden. Als je naar het huidige spelersmateriaal kijkt, zou de middenmoot haalbaar moeten zijn. Ik zie een team als SV De Heracliden als titelkandidaat, maar GEO en De Fivel zouden ook hoge ogen kunnen gooien. Het is in ieder geval leuk dat we een beetje een andere competitie hebben en weer andere wedstrijden spelen. Daar kunnen we ons op verheugen.’ Op bovenstaande foto links Siebrand Solinger, in het midden voorzitter Michel Remijn en rechts Wim Nubé toen de handtekeningen werden gezet.
